DER ZWEITE BERICHT DES KLERIKERS GREG0R10S. 
43 
και της είκόνος καί του άγιου λειψάνου ελαίου άναπηγάζοντος την παΐδα άλεί- 
ψασα μίαν παρέμεινε νύκτα' καί ευθύς ράων ή παΐς έγεγόνει. τρεις ούν καί μόνας 
παραμείνασα νύκτας καί την παΐδα υγιή άπολαβούσα, χαίρουσα καί εύφραινο- 
μένη ύπενόστησεν οϊκαδε. 
5 11. Καί κληρικός τις, κατ’ εύχήν εις τον τής όσιας τάφον παραγενόμενος 
καί των έκεΐ θείων χαρίτων την ευλογίαν καί τοΐς έν τω έαυτού οίκω βουληθείς 
έπικομίσασθαι, πάπυρον έν τω άναβλύζοντι άγίω έλαίω ώς εΐθισται τοΐς πιστοΐς 
βάψας, έξελθών έπορεύετο. κατά συγκυρίαν δέ τις ύπαντήσας αύτω έπυνθάνετο, 
πόθεν όπερ επιφέρει έλαιον. του δε είρηκότος' «Έκ τής όσιας μητρός ήμών Θεο- 
ιο δώρας», γυνή τις ήρέμα καταπηδήσασα καί τής χειρός του κληρικού δραξαμένη 
ήθελεν άφελέσθαι τό πάπυρον, του δέ κληρικού μη συγχωρούντος, ή πιστοτάτη 
εκείνη γυνή τω πλήθει των στεναγμών την οδύνην ύπεμφ αινούσα, τω θερμω 
τής προθέσεως κατά τήν αίμορροουσαν εκείνην έλεγεν | έαυτή' «’Εάν μόνον έκ fol. 
τού αγίου έλαίου τής όσιας αλείψω μου τό μειράκιον, κατ’ αύτήν τήν ώραν σω- 
15 θήσεται». καί μετά δακρύων τόν κληρικόν καθικέτευε' «Παρακλήθητι (λέγουσα) 
φιλανθρώπω νεύματι έλεήσαι τήν ταλαιπωρίαν τού έν χερσί μου βασταζομένου 
νηπίου' έστι γάρ έκ πλήθους των έμών αμαρτημάτων ήμίξηρον. μή ούν φθο- 
νήσγ]ς τής σωτηρίας μοι μηδέ γένΥ) άνηλεής περί τό ταλαίπωρον νήπιον, άλλα 
παράσ/ου μοι ο έν χερσίν έπιφέρεις άγιον έλαιον' οίδα γάρ, δτι άντιμετρήσει μου 
20 τήν πίστιν 6 φιλάνθρωπος κύριος καί ταΐς τής όσιας πρεσβείαις παράσχοι τω 
έλεεινω μου τέκνω τήν ί'ασιν». ταύτα μεν έκείνη μετά θρήνων καί οίμωγής έβόα* 
ό δέ κληρικός τοΐς έν τω οΐκω τό έλαιον έπικομίσαι βουλόμενος, δούναι αύτή 
άπηνήνατο. άμέλει ή θαυμαστή έκείνη γυνή άκροις δακτύλοις τού παπύρου δρα- 
ςαμένη ί'σγυσεν έξ αυτού άποθλίψασθαι έλαιον καί τό ήμίςηρον νήπιον αύθωρόν 
25 τω τοΐς δακτύλοις αυτής άποθλιβέντι έλαίω κατά τι μέρος άλείψασα, ολόκληρον 
τήν παΐδα καί υγια ταΐς τής όσιας πρεσβείαις άπέλαβεν, | ώσεί τίνος σκιώδους fol. 
νέφους ήλιου άνατολή τού πάθους δραπετεύσαντος. 
12. Νεάνις δέ τις έκ Βερροίας τού ύπό τήν ήμετέραν μεγαλόπολιν τελούν- 
τος όρμωμένη κάστρου, χασμησαμένη, έξ έπηρείας τού κακεργάτου δαίμονος 
30 των σιαγ όνοον αυτής άλλοιωθεισών (τουτέστιν τής κάτω γένυος έκ των έν οίς 
συνήρθοωται τόπων έξωσθείσης), έπί πολλάς ημέρας έμενεν y αινούσα, πλείστης 
δέ περί αύτήν μεθοδείας ιατρικής άνενέργου γενομένης έν τοΐς έκεΐσε, ό ταύτης 
πατήρ τό'άνυπέρβλητον άλγος έκεΐνο μή φέρων τής αύτού καθοράν θυγατρός, 
έπί τήν καθ’ ημάς εΐσέδραμε περιφανή μεγαλόπολιν, τής παιδός τήν ί'ασιν εύρέ- 
35 σθαι γλιχόμενος. καί (ΐνα θάττον έξείπω) έπί τήν τής όσιας καί αυτή προσενή- 
νεκται λάρνακα καί παραχρήμα τω άγίω τής μητρός ήμών λειψάνω τό έαυτής 
έρείσασα πρόσωπον καί έκ τού άναβλύζοντος έλαίου τό πάσ/ον μέρος άλείψασα 
9. am unteren Rande: περί του ήμιξήρου νηπίου, 13. αίμορροουσαν Matth. 9, 20 f. 
27. του παιδός δραπ. 28. am oberen Rande: περί τής χασμησαμένης παιδός. 29. ώρμω- 
μενη, vgl. 30, 8. 32. μεθοδίας. 36. ύ(αών. 
