44 
ED. KÜRTZ, DIE HL. THEODORA VON THESSALONICH. 
ράονος έαυτής ήσθετο’ καί τρεις ρχόνας καί αυτή παραμείνασα νύκτας καί εις 
fol. 77 V. τέλος I ύγιής γενομένη, χαίρουσα μετά του ίδιου πατρός ύπέστρεψεν οίκαδε. 
Θεόδοτος δε εκείνος ό καί πολλάκις ρηθείς θυγάτριον έχων ώς ετών δύο έν τώ 
της όσιας μοναστήρι'^ διέτριβε. άμεινον δέ ένθεν άπάρζασθαι, ίν’ εις τούμφανές 
ο μέλλω λέγειν μάλλον γενήσεται. 5 
13. 'Ο Θεόδοτος ούτος θυγατέρα τινός των ευπατριδών γυναίκα έαυτω 
άγαγόμενος καί πέντε καί δέκα έτη περί που συνοικήσας αύτή άπαις έτύγχανεν, 
<ού> στειρώσει ή γήρα τής αύτου γυναικός την παιδοποιιαν άπολεσάσης' άλλ’ 
(οίς κρίμασι μόνος οίδεν ό φιλάνθρωπος οίκονομών τά ήμέτερα) άπαις ά Θεόδοτος 
ήν. έως μέν γάρ τό βρέφος έμβρυον έν τή νηδύϊ τής αύτου γυναικός ή γαλακτο- 10 
τροφούμενον έτύγχανεν, πατήρ ό Θεόδοτος ήν καί έλέγετο. έπάν δέ τό τεχθέν 
εις δεύτερον ή καί τρίτον αύξηθέν έφθασε χρόνον, τήν ζωήν του τέκνου κατα- 
λύοντος, άπαις ό Θεόδοτος αύθις έδείκνυτο. τεσσάρων δή ούτως τελευτησάντων 
αύτω τέκνων, ό Θεόδοτος ταύτην καί μόνην αύτω αγαθήν βουλήν καί θεάρεστον 
είναι ένόμισεν, έπί θεόν άναθεΐναι τήν έλπίδα, ώς πάσης ανθρώπινης βοήθειας 15 
fol. 78. έν τοις τοιούτοις άδυνατούσης. καί κοινωσάμενος I τό δοκουν τή συνεύνω, έκ 
/ . 4 
συμφώνου εύχήν προς τον ευσπλαγχνον άνέπεμπον κύριον λέγοντες - «'Ο τώ 
Αβραάμ γεγηρακότι καί παρακμάσαντι τον Ισαάκ χαρισάμενος, ό οι’ Έλισσαίου 
τή Σουμανίτιδι τόν μετ’ ού πολύ νεκρόν άναστήσας καί χαρισάμενος παϊδα, ά 
τω Ζαχαρία μετά νέκρωσιν μελών δούς ένέγκαι σοι τόν έν γεννητοις γυναικών 20 
υπέρ άπαντας πρόδρομον» καί άλλα όσα τοιαυτα εις άνάμνησιν φέροντες· τά 
στέρνα δέ παίοντες καί δάκρυσι περιρρεόμενοι καί όλοφυρόμενοι έτι προσετίθουν 
τοΐς λόγοις - «Συ μόνος δημιουργός καί πλάστης τής άνθρωπίνης ουσίας, κύριε 
Ίησου Χριστέ ό θεός ημών’ συ τών άτεκνουμένων τήν κατήφειαν καί τών εύ- 
τεκνούντων τήν ευφροσύνην έπίστασαι, κύριε, ύποσχώμεθα τοίνυν, εί δοίης τέκνον 25 
ήμΐν, όποιας δήποτε τύχοι φύσεως, προσάζομεν αύτό δοτόν έναντίον σου, κύριε», 
καί έπήκουσεν αύτών ό «έτι λαλουντός σου ιδού πάρειμι» έπαγγειλάμενος’ ού 
πολύς γάρ έν τω μέσω καιρός, καί ο ποτέ πολύπαις καί άπαις Θεόδοτος αύθις 
πατήρ έγινώσκετο' έν γαστρί γάρ ή τούτου γυνή λαβουσα έτεκεν ταύτην τήν 
έπ’ όνόματι τής προεστώσης τήσδε τής μονής Θεοπίστην προσαγορευομένην, 30 
τήν ούπω φωνήν έναρθρον άφεΐναι δυναμένην, ήν καί όράτε τού μονήρους βίου 
άρραβώνας ήμφιεσμένην. 
fol. 78 V. 14. Τω δέ πρώτω ένιαυτώ j τής προς θεόν ένδημίας τής μακαρίας Θεο- 
δώρας, ούσης καί τής παιδός ένιαυσιαίας, νόσω δεινοτάτη περιληφθεΐσα ή παΐς 
ούκέτι ζήν ένομίζετο. ό ούν Θεόδοτος τάς ένθάδε γινομένας άνεκδιηγήτους θαυ- 35 
ματουργίας ώς γειτνιάζων ορών καί τήν έκπαλαι πρός αύτόν τής όσιας άναμι- 
μντ)σκόμενος ένδιάθετον στοργήν, πίστει άνυπερβλήτω προσδραμών, ένθα ύπό γήν 
3. am ob. Rande: περί θεοδότου. 17. εύσπλαχνον (ebenso weiterhin). 18. Λβραάμ 
Gen. 18. 19. Σουμανίτιδι 4 Reg. 4, 12 ff. 20. Ζαχαρίρι Luc. 1, 13 ff. έν γενν. γυ- 
ναικών Matth. 11, 11. 25. ύποσχόμεθα. 27. έτι — πάρειμι Jes. 58, 9. 
