46 
ED. KURTZ, DIE HL. THEODORA VON THEBBALONICH. 
υπέρ ήμών τή πηγή της φιλανθρωπίας, Χριστώ τώ μεγάλω θεώ ήμών, έντυγ- 
χάνοντες. yaipoj δέ τα της όσιας ύμΐν διηγούμενος θαύματα, ώς ύμ ας αυτούς 
τε τής επισκοπής αύτής άξιωθέντας καί των δωρεών έντρυφήσαντας και αυτούς 
αύτοψι τεθεαμένους και χερσί ψηλαφήσαντας. πολλών δέ καί ετέρων θαυμάτων 
τή όσια γεγενημένων, ενταύθα δεΐν είλόμην καταπαυσαι τον λόγον, άμα τε τον 
fol. 80. κόρον φεύγουν καί πολλούς έ/ων τών πραγμάτων | θεατάς άξιόχρεως, μόνου 
του έν τή έμή αδελφή τελεσθέντος θαύματος μνημονεύσ ας. ύμεΐς δέ μή παύ- 
σησθε φιλαλήθους τοΤς έντυγχάνουσιν τά τήδε τή γραφή έλλείποντα διηγού- 
μενοι, ώς άν αμφοτέρωθεν, φημί τής εγγράφου έκθέσεως καί τής παρ’ ύμών 
ζώσης φωνής, διαρκής καί έπάξιος ή περί τήν όσίαν ύπάρχη διήγησις. 
16. ’Ίστε πάντως τήν έπιγενομένην τώ πλήθει τής πόλεως <έκ> τών ανο- 
μιών ημών άνύποιστον καί δεινήν συμφοράν τού λοιμού, τήν παν γένος καί 
πάσαν ήλικίαν ανθρώπων κατανεμηθεΐσαν καί σχεδόν διαφθείρασαν. πολλοί γάρ 
τών περιληφθέντων τώ τοιούτω νοσήματι σκώληκας έκ τής άφάτου σηπεδόνος 
έν τοΐς τραύμασι ποιήσαντες άδυνηρώς τού ζήν άπερράγησαν' τινές δέ καί, τή 
τών τραυμάτων καί τού πυρετού φλογώσει τών σαρκών αύτών έκτακεισών, τοΐς 
άλγεινοΐς έναπέθαναν' τών δέ διαδράντων τόν θάνατον οι μέν έν τοΐς τών οφθαλ- 
μών χιτώσιν οιδήματα πεπονθότες, ραγέντων τών οιδημάτων, αύτών τών οφθαλ- 
μών έστερήθησαν οί δέ, τού περί τήν κόρην χιτώνος παχυνθέντος έκ τής àppoj- 
στίας καί εις λευκόν μεταβληθέντος, τού γλυκυτάτου φωτός καί ούτοι πρό τού 
ιοί. 80 V. θανάτου έστερήθησαν καί πρό | ταφής ώς τάφον τόν κόσμον οίκεΐν κατεκρίθη- 
σαν άλλοι δέ πόδας καί χεΐρας παρεθέντες αργοί καί ακίνητοι τό παράπαν διέ- 
μειναν. καί τό μέγιστον δεινόν, οτι πάλιν καί έκ δευτέρου τό αυτό περισωθεΐσι 
πάθος ένέσκηψεν. ώ δή πάθει καί ή έμή αδελφή περιληφθεΐσα, λίαν κομιδή νέα 
καθεστηκυΐα (Μάρθα δέ όνομα τή παιδί), μέχρι μέν δύο ή μερών ευκίνητος ήν. 
έπεί δέ τήν ή μέραν διήνυσεν, δεινώς τώ λάβρω καί διακαεΐ πυρετώ φλέγόμενη 
ακίνητος ήν. ρήγμα γαρ κατά τόν δεξιόν γενόμενον τένοντα τά καθ’ έκαστον 
περί αύτόν τών μελών, καί χεΐρας καί πόδας, παρειμένα καί ακίνητα άπειργά- 
σατο. κάντεΰθεν όξεΐς καί δριμεΐαι έν αύτοΐς μάλλον αί άλγηδόνες έγίνοντο, ώς 
καί πολλάκις λειποψυχεΐν τήν παΐδα καί έπί πολύ κατακεΐσθαι άφωνον - ή μάς δέ 
μηδέν έτερον ύπήρχεν άλλ’ ή έκεΐνο λογίζεσθαι, οτι, εί ούπω τής ημέρας καί 
ώρας έπιστάσης, καθ’ ήν ό πυρετός σφοδρότερος γίνεται, τοσαύτη ή καύσις καί 
ή χύσις γέγονε (καί γάρ ούδ’ ότιούν ήν ύπολειφθέν τού όλου σώματος, έν ώ <ού> 
πλεΐστα καί πυκνά αιματώδη ώς μικραί πομφόλυγες έκχυθέντα έτύγχανον) — 
fol. 81. πώς ού πρόδηλον κατα|λύσει τόν βίον, μάλιστα καί τού αριστερού τένοντος καί 
τών περί αύτόν μερών τού αύτοΰ πάθους ού μετά πολύ συμβεβηκότος. 
17. Έμοί μέν ούν τώ νώ άναζωγραφούντι τήν παΐδα καί δάκρυον έπέστη, 
2 — 3. ήμΐν οίηγ. θ. ώς ύμας αυτούς | τούς τε. 3 — 4. και τους αυτοψΐ. 4. ψηλα- 
φίσαντας. 7. am ob. Rande: περί της αδελφής του παρόντος συγγραφεως. 9. ημών, 
12. άνοίπυστον. 14. περιλειφθέντων. 19. κόρρην. 36. συμβηκοτος. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
