5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
DER ZWEITE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
47 
τά πλεΐστα των μελών νεκρά τότε καί άεργη του όλου άπΥ]ωρημένα έχουσαν 
σώματος" τοιαύτη κατ’ άμφω τώ τένοντε έκ της σφοδράς ρεύσεως δίάτασίς γέ- 
γονε. καί θαύμα ούδέν, έν τή αδελφή ταυτά με πάσχειν" εί γάρ πάντες οί εν 
Χριστώ ζώντες εν έσμεν καί μία ήμών ή απάντων κεφαλή Χριστός, δι’ ού τά 
πάντα τιθέμεθα, και οπερ άλλήλοις τά. μέλη, τούτο έκαστος έκάστω και πάσι 
τά πάντα γινόμεθα καί οις πονήρως έχει τά σώματα (τάχα δε καί άπίστοις) πε- 
ρια λγουμεν νόμω τής φυσικής σχέσεως, — ένθα και μια πίστις και συγγένεια 
καί θεσμοί φυσικοί καί στοργή αδελφότητος, πώς είκός άναλγήτως επί τοΰτό με 
διακεΐσθαι καί μή τά τής συμφοράς ώς εφικτόν μερίζεσθαι; άμέλει ή σαρκοβόρος 
καί παντοφθόρος εκείνη νόσος, δι* ολου έκταθεΐσα του σώματος, (καλώς αν τις 
εί'ποι) μία γενομένη πληγή, (ούδέ γάρ τινι καλώς συνεχώρει διαγινώσκειν τά 
μέλη, ώσπερ παρά του αριστοτέχνου θεού διαμορφω|θέντα έτύγχανον) κρουνηδόν fol. 81 ν. 
τούς μυδώντας ίχώρας έναποστάζουσα ήν" αλλά καί τής γλώττης έκ τής άμέ- 
τρου εκείνης έκβράσεως του λοιμού καταφλεχθείσης, ή παις άναρθρα τά πλεΐστα 
φθέγγεσθαι έβιάζετο" τήν δε έκ του φάρυγγος άναδιδομένην δυσωδίαν τίς διηγή- 
σεται; έντευθεν άναμφιβόλως ήμάς, ώς εί'ρηται, τό πάθος έπειθεν έχειν, μή δύ- 
νασθαι τήν παΐδα διαδράναι τόν θάνατον. 
18 . Ή δέ παΐς έν νω τά τής όσιας μητρός λαβουσα θαύματα καί τήν 
πάντων ήμών προς αύτήν εΐδυΐα πίστιν τε καί διάθεσιν, άκαταπαύστως μετά 
θρήνου καί οίμωγής έπικαλεΐσθαι ταύτην ήρξατο, προστιθεΐσα τής ύπεραμώμου 
θεοτόκου καί τής πανενδόξου μάρτυρος Βαρβάρας τό όνομα" καί γάρ έκ τής άγαν 
ανάγκης σοφιστής ήν έλεεινών ρημάτων, πάντων κατακλάν τάς καρδίας δυνα- 
μένων καί πείθειν ύπέρ αύτής τό θειον έξευμενίζεσθαι. έν μια γουν τών νυκτών 
γίνεται έν έκστάσει ή παΐς καί θεουρεΐ, ώς ήμΐν διηγήσατο, έκ τής του έν ώ κατ- 
έκειτο οίκου φωτοβόλου θυρίδος δύο γυναίκας πρός αύτήν είσελθούσας, τήν μεν 
μίαν έκ σηρών νημάτων λαμπροΐς ίματίοις ήμφιεσμένην καί χρυσω πάντοθεν 
κεκοσμημένην, έκ κηρού λαμπάδα | τή δεξιά χειρί καί έλαιον έπιφερομένην" θα- fol. 82. 
τέραν δέ σχήμα μοναδικόν ήμφιεσμένην, ήν όμου τω θεάσασθαι έκ του προσόν- 
τος αυτή χαρακτήρος άνέγνω" έλεγεν γάρ τήν όσίαν καθεστηκέναι Θεοδώραν, 
ώς καί ή μορφή τής είκόνος αύτής σαφώς δείκνυσιν, άφ’ ής έκεΐνο βλυστάνει τό 
μυρίπνοον έλαιον. ώς δ’ έγγύς αί άφθεϊσαι έγένοντο, ταΐς τής μοναχής συννεύ- 
σεσιν τήν δεξιάν έπιλαβομένη χεΐρα ή τήν λαμπάδα κατέχουσα ήλειφε τω έλαίω" 
ήντινα τήν πανένδοξον μάρτυρα Βαρβάραν έκ τής παρά τής μοναχής προσκλή- 
σεως είναι έλεγεν. ή δέ παΐς τής αύτών χάριτος αίσθησιν δεξαμένη καί χαράς 
έμπλεως γενομένη έδεΐτο αύτών καί τούς οφθαλμούς τω άγίω έλαίω άλείψα- 
σθαι. πρός ήν άπεκρίναντο" «Γνώθι μηδέν κακόν έχειν τούς σούς οφθαλμούς, 
αλλά καί τήν χεΐρα πολλά πονήσασ αν ύγιά γενέσθαι». έν τούτοις ράων γενομένη 
2—3. zw. γέγονε und καί eine (unauagefüllle) Rasur von etwa 17 Buchst. 4. κεφαλή 
Col. 1, 18. 5. μέλη Röm. 12, 5. 5— G. πασί τα. π. γιν. 1 Cor. 9, 22. 29. άνέγνων. 
31 — 32. συνεύσεσιν. 
