DER ZWEITE BERICHT DES KLERIKERS GREGORIOS. 
49 
έλεγον γάρ - «Ec την αδελφήν του θανάτου λυτρώσειας, τους λογισμούς άποθέ- 
μενος του λόγου άπάρξομαι κατά δύναμιν». άκούων δέ Σολομώντος λέγοντος' 
«Καθώς αν εύξϊ] ευχήν τω θεω, μή χρονίσγς του άποδοΰναι», επί τον τα σκολιά 
εις ευθέα μεταποιουντα τήν ελπίδα θέμενος, τον συνάίδιον του θεού καί πατρός 
5 λόγον, τήν αληθή σοφίαν καί δύναμιν, τον πλατύνοντα τήν γλώτταν καί τό 
στόμα τρανουντα, του έργου άψασθαι δεΤν έγνώκειν είς δόξαν μεν αύτου, δόξαν 
δέ τής δοξασάσης αυτόν όσίας μητρός ημών, οίδα γάρ, δτί προσδεξάμενός μου 
τήν ασθενή ταύτην προαίρεσιν πολλαπλασίονα τον μισθόν αποδώσει έν τή ήμερα 
τή τά πάντα είς φως άγουστ)’ | καί προς τοΤς τής όσίας σπλάγχνοις έμαυτόν fol. 84. 
10 άναθέμενος ό ελάχιστος των κληρικών Γρηγόριος καί ταύτην συνεργόν καί συλ- 
λήπτορα του πόνου προσκτησάμενος τφ δευτέρω τής προς θεόν αυτής έκδημίας 
ένιαυτω ολίγα τών του βίου καί τών θαυμάτων αυτής συνεγραψάμην, τό προς 
πάντας αυτής εύσυμπάθητον καί φιλόδωρον έπιστάμενος. ούδέ γάρ οίμα ι πρός 
τήν τών γεγραμμένων δύναμιν ποιήσασθαι ταύτην τάς άμοιβάς, άλλα πρός τήν 
15 του γράφοντος βούλησιν' ούδέ γάρ πλέον είς κάλλος τούτους έξάραι οίός τέ είμι, 
εί καί βεβούλημαι, άμαθία κεκρατημένος. ύμεΐς δέ, ώ πατέρες καί άδελφοί, ώς 
εύσεβεΐς καί τής αρετής έπαινέταί, μή τω ταπεινω καί σφαλερώ του λόγου τον 
νουν προσέχετε, άλλ’ ασμένως τήν τών πραγμάτων μεγαλύνοντες δύναμιν ταύ- 
την τήν χάριν τής μικράς άντίδοτέ μοι διηγήσεως, το μεμνήσθαι τής έμής τα- 
20 πεινότητος - πέπεισμαι γάρ τά μέγιστα ταΐς ύμών εύεργετηθήναι δεήσεσιν καί 
μάλλον ή ό παλαιός | εκείνος παράλυτος, ό τή τών πλησίον πίστει ψυχής καί fol. 84 ν. 
σώματος τήν ίασιν κομισάμενος, τών άφελόντων τό του οίκου στέγος καί χαλα- 
σαντων αύτόν πρός τόν ιατρόν ψυχών τε καί σωμάτων ’Ιησοΰν Χριστόν τον θεόν 
ημών, ώ πρέπει δόξα, τιμή, προσκύνησις καί μεγαλοπρέπεια, άμα τω άνάρχω 
25 πατρί καί τω παναγίω καί άγαθφ καί ζωοποιώ πνεύματι, νυν καί άεί καί εις 
τούς αιώνας τών αιώνων, αμήν. 
2. Σολομώντος Eccl. 5, 3. 3—4. τά σκολιά εις εύΟεα. Jcs. 40, 4. 15. τούτους 
(als ob λόγοι vorher stünde). 20. ημών. 21. παράλυτος Marc. 2, 4. 
Зап. Ист.-Фнл. Отд. 
4 
