DIE REDE DES IOANNES STAURAKIOS. 
51 
2. Έγχαραττέτω τοίνυν σκιαγραφίαν τινά των αρετών ό Λόγος τή μυρο- 
βλύτιδι, έπείπερ έξατονοίη χρωματουργήσαι ταύτή την της είκονουργίας των 
αγώνων εντέλειαν, και γε τόν λύχνον των εγκωμίων ύψούτω κατά τά δυνατόν, 
ώς μη Οπό τόν μόδιον κρύπτοιτο' καί γε τό δαψιλές 'Κον άσκητικών αύτή φω- 
5 στήρων φωταύγημα της εκκλησίας στηριζέσθω χριστωνύμω τω στερεώματι. εί 
γάρ ά ταύτην μεγαλύνας θεός ύψωσε μεν τοΐς τεραστίοις ώς σημαίαν επί βουνού, 
έδειξε δε τοΤς θαυμασιν άναβεβηκυΐαν ώς επ’ όρους ιστόν, πάσα άνάγκη κροτεΐν 
αυτή τόν αίνον, καί τά θεία εντεύθεν έκδιηγεΐσθαι ταυτη προς του κρείττονος 
δικαιώματα καί τάς αναβάσεις ύμνεΐν ούχ ήττον άξίοπρεπέστερον ή άναγκαιό- 
10 τερον - ταΐς γάρ άφοριστικαΐς του νοός τω κρείττονι οιον άναρτηθεΐσα περιγρα- 
φαις, όλη γης μέν υπερίπταται, ούρανοΰ δε πατεΐ ποσίν ώραίοις άτεχνώς αυτά 
τά σφαιρώματα. 
3. Έπεΐ ούν ούτω | ταυτί καί τής μυροβλύτιδος ημάς εγκωμίων ό λόγος b. 
έπαινέτας κεγειροτόνηκεν, είσιτέον πρός τον αγώνα ή (μάλλον είπεΐν) πρός τά 
15 τών αυτής θαυμάτων απειροπληθή πελάγη πλευστέον κατά τό δυνατόν, ευ γάρ 
οίδα, ώς την λογικήν μέν όλκάδα τή τών εγκωμίων ταύτης θαλάσση εύκυμάντως 
πελάσειε, την οθόνην δε κολπώσειε κούφως τω πνεύματι καί πρός αύραν εύδιεινήν 
ούριοδρομήσαι θελήσειε, φορόν τής γνώσεως ήμΐν τόν άνεμον έπεισπνεύσασα, ώς 
καί τά. τής νηός, του λόγου, επ’ άκρων ήρέμα πως τών κυμάτων, τών ταυτης 
20 θαυμάτων, διολισθαίνοιτο, καί τό τής διανοίας ημών έμπρόθυμον άκλυδώνιστα 
πηδαλιουχήσεων, ούχ ούτω καί γάρ οίδεν έρως ζωπυρουσθαι άπωστιοϋν τω άντ- 
έρωτι καί άνάπτεσθαι, ώς ταΐς τών άγιων μνήμαις αυτός άνακάομαι οίον καί 
πρός έρωτα άναφλέγομαι, ή τοΐς μαρτυρι κοΐς τούτων ένσεμνυνόμενος καί καθαι- 
ρόμενος αίμασιν ή τοΐς άσκητικοΐς αυτών ίδρώσιν | έπευφραινόμενος ή τοΐς μύ- fol. 113. 
25 ροις έπαγαλλόμενος ή τοΐς άγώσιν ώραιζόμενος ή τοΐς θαύμασι φαιδρυνόμενος. 
καί τί μοι διά κύκλου προοιμιάζεσθαι; βαπτέον ήδη μοι τό του λόγου άκάτιον τω 
πελάγει τών εγκωμίων τής μυροβλύτιδος, ώς γνοίημεν, τις καί πόθεν ή μεγάλη 
καί τίνων έφυ τών γεννησάντων τίς τε ή αιτία, ή πρός τά κρείττω του μοναδικού 
(είπεΐν δε μάλλον άγγελικου) βίου έγεγόνει ταύτή ποδηγός καί διδάσκαλος, καί 
30 όπως τοΐς άσκητικοΐς άγώσι καί ίδρώσιν άγωνισθείη καί ταΐς κατ’ εχθρών τών 
νοουμένων παλαίστραις έναθλήσειε κράτιστα όπως τε τοΐς άσάρκοις τών άντι- 
πάλων τήν μάχην συρρήξειε καί νικήσειε καί πρός ουρανούς στεφανΐτις έπανα- 
δράμοι καί όσα τά τών θαυμάτων έκεΐθεν σέλα καθ’ έκάστην προίσχοιτο. 
4. Πατρίς τή μεγάλη (είπεΐν τό ολον) ή άνω μητρόπολις καί ό έκεϊσε θειος 
35 διάκοσμος, έν ώ τών θεαρέστων άνδρών καί κατά θεόν πολιτευσαμένων γεγρά- 
φαται τά ό|νόματα καί τή τών άγγέλων μερίδι τετάχαται. πατήρ — νους ό πρώ- Ь. 
1. έγχαρατετο^. σκιγραφιάν τινα. 4. ύπό τόν μόόιον Matth. 5, 15. 6 — 7. ση- 
μαίαν . . Ιστόν Jes. 30, 17. 11. ποσίν ώραίοις Röm. 10, 15. 14. έπαινετάς. 1G. εύ- 
κυμάτως. 21. πηδαλίοο χήσειεν. 33. σέλας. 34. άνω μητρόπολις Gal. 4, 26. 
35—36. γεγραφατε, vgl. Phil. 4, 3. 
