52 ED. K UETZ, DIE HL. THEODORA VON TIIESSALONICH. 
τος καί νου παντός καθαρώτερος, εις ον πάσα έφεσις, έξ ού των αγαθών ή δα- 
ψίλεια καί προς ον ή πρός τά κρείττω νεύσις καί κίνησις' παρ’ ου τοΐς άξίοις 
πνεύμα υιοθεσίας βραβεύεται καί φωτός ακτίνες περιαστράπτουσι καί το τεθεώ- 
σθαι χορηγείται ταΐς προς εκείνον όμοιώσεσί τε καί άναβάσεσιν. άλλ’ έπείπερ 
διττά τή μεγάλη φύσει τά της όντότητος, έφ’ ω καί τά γνωρίσματα ετερα πρός 
θάτερον ιδίως προσεπικλίνοντα, χρεία πάντως κάκ των παρεπομένων άνδριάντι 
τω έξωθεν γνωρίζεσθαι τά του πράγματος, ίν’ έχωμεν κάκ τούτου πλατύνεσθαι 
μεν πρός ευφημίαν τη μυροβλύτιδι, άγιάζεσθαι δε ταις κατά σώμα ταύτης κατά 
μικρόν προκοπαΐς καί αύξήσεσι καί πρός τά κρείττω κινήσεσι. πατρίς τη όσια ή 
κάτω καί εξωτερική — μία τών ύπό την 'Ελλάδα νήσων (Αίγινα τη νήσω τό 
όνομα), κρατι στεύουσα μεν τών έσπερίων μερών έμφύτω κάλλει καί τη λαμπρό - 
fol. из V. τητι οίς τε εύθη|νοΐτο καί οίς όλβίζοιτο τών όσα πρός χρείαν τοις άνθρώποις 
γνωρίζεται' πλουτουσα δέ πανταχόθεν καί το διάσημον, οίς δωροφορεΤται ταΐς 
περί αυτήν καλλοναΐς καί ταΐς τών ώρών κράσεσι φιλίως συνανακίρναται. ού 
χάριν καί τη τών άγαθών φλεγμονή σμήνη τά τών άθεων Ισμαηλιτών καθ’ 
αύτής έπεσπάσατο' τί μεν τών αύτής ού ληίζοντα, τί δέ τών λογικών θρεμμά- 
των ού σφάττοντα, ποιαν δέ μεθ’ ύπερβολής συμφοράν ούκ αύτοματίζοντα ; ώς 
εντεύθεν καί τό μεταναστεύειν έκεΐθεν τοις οίκήτορσι γίνεσθαι καί τήν ίδιαν ώς 
πολεμίαν ήγεΐσθαι τη τών έπηρεαζόντων ώμότητι. 
5. Εαί πατρίς μεν τή μεγάλη (ώς καί αύθις τόν λόγον έπαναλάβοιμεν) 
Αίγινα ή λαμπρά, ή επιφανής, πατήρ δέ Αντώνιος, άνήρ χάρισι παντοίαις άνά- 
πλεως, αίς τε ό έξωθεν άγλαίζεται καί αίς ό εντός ύψουται καί πρός τά κρείττω 
μεταβιβάζεται, τά. πρώτα μεν φέρων εν ίερεΰσι τό πρότερον, τά μεγάλα δέ τω 
μοναδικω βίω πλουτήσας τό δεύτερον, ώς κατ’ άμφοΐν ταΐν πολιτείαιν πλουτοίη 
b. τά. j νικητήρια, μήτηρ (Χρυσάνθη ταύτη τό όνομα), ούχ ήττον τοΐς του άνδρός 
άγαθοΐς δεικνυμένη ούδέ λειπομένη τό παράπαν τών αύτου πρός τά καλά πλη- 
θυσμών, ίσόδρομον δέ μάλλον (ίν’ ούτως είπω) καί ισοταχή πλουτουσα τούτω 
ταΐς άρεταΐς τήν άνάβασιν ξυνωρίς άγαθή τω όντι καί τοΐς άπασι διαβόητος, 
ώς γούν ούτω τά τής τοιαύτης συζυγίας συνδεδραμήκει, δενδρία καθαπερεί πε- 
φυτευμένα ταΐς διεξόδοις του πνεύματος, δρα μοι καί τόν καρπόν ώς μακαριστόν 
καί τή θεία τραπέζη τω όντι επάξιον, γεννάται τούτοις ή άνωθεν γεννηθεΐσα τω 
πνεύματι Θεοδώρα, τών μοναζουσών ή άκρόπολις, ή τά. τής τών πατέρων επαι- 
νετής συζυγίας, ταΐς άρεταΐς άνθάμιλλα γνωριζόμενα καί παρά μέρος νικώντά 
τε καί νικώμενα, κατά πολλήν τήν περιουσίαν, ώς ό λόγος γνωρίσειεν, είλήφει 
τά δεύτερα, ούτω γουν του τής άσκήσεως άνθους ώς έκ καλύκων προκύψαν- 
τος λαγόνων τών μητρικών, ύφ’ ού τά τής όσμής τω θεω πεπραγμάτευται, 
fol. 114. αρπάζεται παρευθύ τών πα|ράντων ή θαυμαστή Χρυσάνθη, χρύσεα χαλκέων 
3. πνεύμα υίοθ. Röm. 8, 15. άκτΐνος. 5. τ9) μεγάλη seil. Θεοδώρα. 15 — 16. κατ 
αυτής. 29 — 30. πεφ. ταΐς διεξόδοις, vgl. Ps. 1, 3. 31 — 32. γεννηθεΐσα τω πν. Job. 3, 6. 8. 
32. ή : γή. 37. χρύσεα χαλκ. Нот. J1. 6, 236. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
