54 
ED. KURTZ, DIE HL. THEODORA VON TIIESSALONIOH. 
(έτι γάρ τώ τότε ή των είκονομάχων άλμη τή του θεού εκκλησία έπεκυμαίνετο), 
έν γή έρήμω καί άβάτω καί άνυδρω (ψαλμικώς είπεΤν) εαυτόν δεδωκώς καί 
πέτραν άποκρυβήν έαυτω περιθέμενος καί τον ασκητικόν αγώνα δίαδραμών, πρός 
κύριον έξεδήμησεν. 
8. 'Ως γούν ή θαυμαστή ξυνωρίς την των Θεσσαλονικέων καταλάβοι καί 
κατοικήσειε, γίνονται τούτοις παιδες τρεις, τί τά μετά ταϋτα; μεθίστανται των 
ώδε τά γε τής τελευταίας καί μέσης ώδΐνος κυήματα, βάλλονται λύπαις του 
πάθους οί τεκάντες άνάγκαις τής φύσεως, τρέπονται προς τό εύθυμότερον τά/ει 
μεγαλοψύχω φρονή μάτι' άνατεθήναι τό ύπολειφθέν των τέκνων σεμνότατον κό- 
ριον τω θεω ή μεγάλη τω ταύτης συζύγω προσλιπαρεΐ' λαμβάνει τοΤς λόγοις 
αυτής τόν άνδρα πειθήνιου' καί μελλήσαντες τό παράπαν μηδέ βραχύ, κείρουσι 
τήν ήγιασμένην κατά τήν ταύτης μητέρα καί πρό γενέσεως Θεοπίστην (τούτο 
fol. 115. γάρ ήν ταύτή | το όνομα) έν άπαλή τή ηλικία του σώματος' όμού γάρ έκτον 
έτος ήν γεγονυΤα, καί δώρον εύθύς άνείθη θεω. κείρουσι καί προσάγουσι ταύτην 
θυσίαν αυθαίρετον, όλοκάρπωμα λογικόν, ύπέρ μυριάδας άρνών πιόνων καί ταύ- 
ρων δεχομένην τω κρείττονι, τήν λογικήν καί άμωμον δάμαλιν. χρόνος έκ τούτου 
παρήλθε βραχύς, καί ό τής μεγάλης άνήρ πρός κύριον έκδεδήμηκεν. εντεύθεν 
ούν ή Θεοδώρα, τής συζυγίας άπολυθεΐσα, άμα δε καί πάσης κοσμικής ταραχής 
καί συγχύσεως, κατά πήχυν (ο δή λέγεται) προβαίνειν ταΤς άρεταΤς ύπεφαίνετο' 
πάντα γάρ παρευθύ τόν όλβον, κτήματα, χρήματα, οίς πολλοις τά τής περιου- 
σίας έφλέγμαινε, τριχή διανείμασα, τό μέν έφόδιον τής έκεΐσε του άνδρός άπο- 
καταστάσεως τοΐς πένησι διενείματο, τά δε άμα καί τρισί των θεραπαινίδων λα- 
βούσα μεθ’ έαυτής, φέρουσα προσκυρεΐ σεμνείω τω ίερω, οπού γε τά τής προ- 
στασίας ήν έγκεχειρισμένη ή θαυμαστή προσγενής τής μεγάλης, έφ’ ήπερ έκ 
b. σπαρ|γάνων άνετέθη των μητρικών καί παρ’ ής έτράφη καί δι’ ής προς γάμου 
κοινωνίαν έγένετο, ώς ό λόγος φθάσας έγνώρισεν. 
9. Ώς δε καί τόν τής μοναδικής πολιτείας ύπελθεΐν έζήτει τού κυρίου ζυγόν 
καί τω τών μοναζουσών συγκαταλεγήναι χορω, ή μακαρία έκείνη γυνή, ύφ’ ής 
τά τής μονής διιθύνετο, το εις άγαν άπαλόν όρώσα τής ήλικίας αύτής, τό τού 
κάλλους εύχαρι καί ώραΐον καί τό τής μορφής άπεξεσμένον -εις άγαλμα εύσχη- 
μον. προς τήν τής μεγάλης αίτησιν όκλάζουσα ήν. ύπέτρεχε γάρ αύτή θόρυβος 
τού τής μορφής χαρι τώματος καί τού σφριγώντος τής ήλικίας καί άνηβάσκον- 
τος' περί που γάρ τής ήλικίας ή όσια τό ακμαιότατου ήν, πρός τοϊς πέντε χρό- 
νοις τόν εικοστόν διιππεύουσα, οπότε μάλιστα τά τού σώματος πρός ήδονάς άνα- 
φλέγοιτο, τω θερμω τής εις τόδε κράσεως πρός έρώτων διαθέσεις έρεθιζόμενα. 
ένθεν τοι ούτε βίον τόν μοναδικόν τό παράπαν αύτή άπηγόρευεν ούτε πρός τήν 
2. ψαλμικώς Ps. 62, 2. 3. vgl. Niket. Chou. 207, 6: τάς πέτρας τέμενος εις άποκρυβήν. 
9. άνω τεθεΤναι τό ύποληφθεν. 11. μελήααντες. 15. μυριάδα; αρνών πιάνων Gebet 
Asar. IG. 16. άμωμον δάμαλιν Numeri 19, 2. 19. κατά πήχυν cf. Suid. s. b. v. 22. 3ε- 
ραπενίδων. 32. σφριγόντος. 35. έριθιζομενα. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
