56 
ED. KURTZ, DIE HL. TÜEODORA VON THESSALONICH. 
δραμοΰσα σωφρ οσύνην καθορά καί δικαιοσύνην άσπάζεται καί την του κρείττονος 
έφεσιν κτάται και ανδρικόν τον τόνον αύτή έπιτίθησι κάντεΰθεν καί προς τά θεία 
μεταβιβάζεται, άλλ’ αύτή παρ’ αυτί] έν τη κατανοήσει αυτής και τής φυσικής 
1>· οικονομίας καί τάξεως ή μάλλον είπεΐν έξ αύτου του θεϊκού εμφυσήματος | άγάλ- 
ματά τινα οίον έν έαυτή ιδρυμένα όρώσα και ούτως άνακαθαίρουσα, έμψυχος 
καθαπερεί χρυσός άναδείκνυται, ούδέν ύπόχαλκον άδουσα, άλλ’ δλη κύμβαλον 
ύμνων των εις θεόν γινόμενη καί σάλπιγξ, εύσήμως τά θεία διηγούμενη μυστή- 
ρια. και ούτως ή μεγάλη ταΐς κατ’ αρετήν άναβάσεσιν δργανον ήν γεγονυΐα τού 
πνεύματος καί τή νεκρώσει τού σώματος ψαλτήριον τφ θει'ω κρουόμενον πνεύ- 
ματι’ «Έπι σε, κύριε, (λέγουσα) έπερρίφην έκ μήτρας" από γαστρός μητρός μου 
σύ μου εί σκεπαστής" έπίβλεψον ούν, κύριε, έξ ουρανού και έπίσκεψαί με, τήν 
άμπελον, ήν έφύτευσεν ή σή δεξιά, καί μή δφς τοΐς παραπορευομένοις τρυγάσθαι 
των λογισμών καί λυμαίνεσθαι τφ έχθρφ, ώς έκ δρυμού άγρίω συί». 
12. Εντεύθεν αύτή οιόν τις θεμέλιος των ασκητικών αγώνων τά τής νη- 
στείας προυβέβλητο" τά γάρ τής αγάπης συμπαρωμάρτει ταύτη βοεφόθεν, σκιά 
καθάπερ τω σώματι. ένήστευε τοίνυν, ού κατά τούς φιλενδείκτους ύποκρινομένη 
fol. 116 V. τά τής νηστείας καί τό προσωπεΐον οίονεί θεατρίζουσα, ού δοκειν | είναι δε μάλ- 
λον άγωνιζομένη δλη τής αρετής θεού κατενώπιον, ού παρυποκλέπτουσα τή 
σκυθρωπότητι τά τού πράγματος, άλλ’ άλειφομένη μεν έλαίψ τής ίλαρότητος, 
αλλά, νηστεύουσα τφ θεφ, άλλ’ εύχομένη έν τω κρύπτω, τής γάρ αυτής τρα- 
πέζης ταΐς άλλαις τών μοναζουσών έπίσης καθ’ έκάστην καί αυτήν κεκτημένης 
έν μετοχή, άχρι καί μόνου προσχήματος τά. τής μεθέξεως ήν" καί τάς μεν είχεν 
έσθιούσας καθ’ ημέραν τά. τής αναγκαίας σιτήσεως, τή δε άσιτία ήν τά τής 
βρώσεως καί έγκράτεια ή τροφή καί βρώσις ή κατά νοΰν μελέτη τού κρείττονος. 
δλη τοίνυν ήδη ή τών ημερών έβδομάς έκμεμέτρ ητο, καί ούτως τρύφος άρτου 
βραχύ καί ύδωρ εις παύσιν τής επταημέρου έκείνης νηστείας τή όσια εις παοα- 
μύθιον άνδριάντος τού έξωθεν έλαμβάνετο. πορευομένη τοίνυν έπορεύετο (είπεΐν 
τό δαυϊτικόν), δάκρυα κατασπείρουσα, ώς μύρα θερίσειεν, έφ’ ώπερ έρχομένη τά 
νΰν έν αγαλλιάσει αίρει τά θαύματα ώσεί δράγματα" τοΐς γάρ άσκητικοΐς άγώσι 
b. δρα γματευομένη καθ’ ήμέραν τά | μυριοπληθή τών θαυμάτων ού παύεται. 
13. Τί ούν; άρ’ ούτως ένήστευσε μέν ώς είκός, προσηύξατο δε ούχ ώσπερ 
νενήστευκεν; ήγρύπνησε δε ούχ ώς προσηύξατο; ήγώνισται δε ούχ ώς ήγρύπνη- 
σεν; ή ταύτα μέν, ού μεθ’ ύπερβολής δε καί τών άλλων έπέκεινα; ούδαμώς" άλλ’ 
ούτως τοΐς άπασιν έδραμε καί ούτως κατά πολλήν τήν περιουσίαν είλήφει τά 
νικητήρια, ώς άδηλον είναι, καθ’ όπότερον τούτων έπι μάλλον τά τού κράτους 
3. αύτή παρ’ αύτή. 10. έπΙ σε — μήτρας Ps. 21, 11. 10 — 11. από — σκεπαστής 
Ps. 70,6. 11 — 12. έπίβλεψον — δεξιά Ps. 79, 15 f. 12. παραπορ. τρυγασ3αι ib. 13. 
13. έκ δρυμου ά. συί' ib. 14. 17. ού δοκεΐν είναι δέ vgl. Aeschyl. Septem ad ТЬеЬаз 592; Plut. 
Arist. c. 3 ex. 19. σκυθροπώτητι, vgl. Matth. 6, 16. άλειφομε'νη ib. 17. 20. νηστ. 
τώ θεω ib. 18. εύχ. έν τω κρύπτω ib. 6. 26. παΰσιν : πτώσιν. 28. δαυϊτικόν Ps. 
125, 5. 6. 31. ού προσηύξ. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
