58 
ED. KURTZ, DIE HL. TOEODORA VON THE8SALONICH. 
θουσθαι περιτρεπομένην τοΐς λογισμοΐς προμηθεύεται' «Σε δέ λέληθεν, ώ θύγα- 
τερ, του αντικειμένου τά πανουργεύματα' ούκ οΐδας, δτι τοΐς του φθαρτού σώ- 
ματος τούδε χιτώσι την γύμνωσιν τή ψυχή περιτίθησι καί πάθους έπενδιδύσκει 
περιβολήν και παρυποκλέπτει τον νουν καί τον αύτοκράτορα λογισμόν αιχμάλωτον 
τή έμπαθεία των κάτω καθυποφαίνει; μή συ γε, Θεοδώρα, βρόχοις ύποτίθει την 
Θεοπίστην του πονηρού, ώς μή λάθης αντί καταστολής γύμνωσιν αύτή περι- 
θέσθαι την ψυχικήν, τί γάρ άλλο το άναπεΐθόν σε προς ταΰτα δτι μή τά του | 
1». αντικειμένου σκέμματα καί βουλεύματα; ούκ ήκουσας τής μεγάλης του κυρίου 
φωνής; μή μεριμνήσητε τή ψυχή ύμών, τί φάγητε, μηδέ τω σώματι, τί ένδύ- 
σεσθε». 
15. 'Ως δε καί ούτως ή μεγάλη άθυμίαις κατετιτρώσκετο, αίς ό εχθρός 
ύποσκελίσαι ταύτην ύπέτρεχεν, ύπέσεισε ταύτή ή προστάτις τήν έπιτίμησιν. τί 
τό επί τούτοις; βαρέως ή μακαρία τούς λόγους είσδεδαμένη, μετ’ έμβριμήσεως 
τής προστάτιδος εύθύς άπελύετο. ήν ούν εντεύθεν φροντίς τή προστάτιδι, δπως 
τήν όσίαν των δοκούντων έξαποστήσειε. καί τά τής φροντίδος εις έργον ήνύετο' 
καί ό τρόπος θαυμάσιος, ή των ήμερων κυρία παρήν' ώρας οϋσης πρός μεσημ- 
βρίαν, εις εν τό των μοναζουσών συνέδραμον σύστημα - λόγοι ψυχωφελείς τά τής 
συνδρομής καί σωτήριοι, παρήν καί ή όσια μοναζουσών τω συστήματι, προσο- 
μιλουσα τή θυγατρί. κινείται ή προεστώσα τω πνεύματι άνωθεν' έζέρχεται καθ’ 
fol. 118. ησυχίαν, περισκοπούσα τάς άδελφάς' βλέπει πάσας εις ένα σκοπόν προ|σομι- 
λούσας σωτήριον' όρα τήν μεγάλην έξεχομένην τής θυγατρός καί καταμόνας 
περιλαλουσαν αύτήν. ζηλοτυπεΐται τω πράγματι, αναφλέγεται τήν καρδίαν, με- 
τακαλεΐται τήν όσίαν μετά γε Θεοπίστης τής θυγατρός. τότε δή κινηθεΐσαν 
ταύτην τω πνεύματι έρωτήσαι τήν μεγάλην «Τί σου αυτή έστί»; δακτυλοδεικτεί. 
τήν δε είπεΐν' «Θυγάτηρ.» καί αύθις πρός τήν Θεοπίστην' «Τί σοι αύτη νομίζε- 
ται»; καί τήν είπεΐν' «Μήτηρ.» σφόδρα ούν έκκαυθεΐσα θείω ζήλω <ή προστάτις 
έπέθηκεν αύταΐς> φρικώδη τήν έπιτίμησιν, μή άν προσειπεΐν άλλήλαις τό παρ- 
άπαν, άλλ’ είναι δεδεσμημένας εις τούτο πρός τής μακαρίας καί άϊδίου Τριάδος, 
τής εποπτικής των κρύφιων δυνάμεως. 
16. Τω λόγω τοίνυν ώς ύπό βροντής κατασεισθεΐσαι καί άμφω, ώς είχον, 
εύθέως αγωνία καί τρόμω απ’ άλλήλων διέστησαν, έτος τό από τούδε πέμπτον 
καί δέκατον έξηνύετο' αί δέ πρός άλλήλας ήσαν κωφεύουσαι. καί τό καινότατον, 
δτι περ καί τής αύτής τραπέζης καί τού αύτού έργου έν κοινωνία τυγχάνουσαι, 
b. τά τής έντολής άκρά|δαντα διετήρουν καί βέβαια, ώς θαυμαστά τά τής καρτε- 
ρίας, ώς ύπέρ φύσιν ή σιωπή, ούδέν πρός τούτο τό των Πυθαγορείων δόγμα, τό 
τοΐς Γ/ Ελλησι πολυθρύλλητον, έν έτεσι πέντε γνωματεύον τήν σιωπήν καί τω 
πράγματι φαιδρυνόμενον καί έν άπορρήτοις τά τού έργου παρακαλύπτον. τό μεν 
4. α'ιχμάτον. 9. φωνής Matth. 6, 25. 12. ϋπεσεισε (vieil, έπεσεισε?) ταύτην. 
24. δακτυλοδεικτεί. 26 — 27. σφοδράν έκκαυσαι Όείω ζήλω ς^κωδη. 27. αλληλοις. 
31. έτος του. 34. διετερουν. 35. Πυθαγορ. δόγμα, vgl. Diog. Laert. 8, 1, 10. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
