ШЕ EEDE DES IOANNES STAURAKIOS. 
5 i) 
γάρ καρτερίας οίον τεκμήριον καί φιλοσοφίας έδόκει γυμνάσιον, πλουτουν του 
πράγματος τον σκοπόν εις έπίδειξιν καί πρός τό βλέπειν μόνον περισωζον την 
άρετήν. τό δε — φόβος θείος καί ταπεινώσεως σύμβολο ν καί σκοπός θεάρεστος 
τε καί ανυπόκριτος, πέπτωκεν έν τούτω πρώτως τά τού εχθρού παλαίσματα τη 
5 μεγάλη καί κατηδάφισται. έκρότησαν τό περιόν της καρτερίας καί τάξεις αί ού- 
ράνιαι καί έθαύμασαν. ώς γουν οϋτω τά της τοσαύτης σιγής έξηνύετο, οίκονο- 
μεΐταί τι πρός τό καί αύθις την μεγάλην εις λόγους τη Θεοπίστη γενέσθαΐ' καί 
τό πράγμα προμήθειας του κρείττονος, ώς άν μη, τω έσχάτω της έπιτιμήσεως, 
βυθω I της άπογνώσεως πέσωσιν. ήδη που τέλος ό πεντεκαιδεκαταΐος χρόνος fol. 118 ν. 
10 έλάμβανε, καί νόσος τη μεγάλη εγκύπτει σφοδρά, προσλιπαρούσιν αί άδελφαί 
την σοφήν εκείνην καθηγεμόνα 'ζυγόν άποσκευάσαι τόν τής έπιτιμήσεως. ναι 
μην καί λόγοις ίκανοΐς καί ψυχωφελέσι διδασκαλίαις Θεοδώραν άμα καί Θεοπί- 
στην ή σοφή προστάτις φιλοφρονήσασα, έν ειρήνη άπέλυσεν. 
17. Άλλ’ ό έχθρός την πρώτην ήττηθείς καί πρός δευτέραν αγωνίαν χωρεΐ’ 
15 καί άθρει δη μοι, ό την εικόνα προσεχών τής μυροβλύτιδος, τήν δευτέραν τής 
πρώτης πάλης κατά πολύ πλεονεκτούσαν, του άγώνος τω ύπερβάλλοντι. χειμών 
ήν νιφετώδης τε καί δριμύτατος καί των ανέμων άντεπίφοροι συριγμοί. ήλιος 
μέν γάρ περιεπόλει κύκλον τόν νότιον, βραδέως μέν έπανατέλλων ήμΐν, τάχιον 
δε καταδύνων καί έσπερ ούμενος. νεφώσεις πολλαί καί συχναί τήν ήμετέραν 
20 ζώνην περιεκάλυπτον, όμβροι ραγδαίοι τή γη κατεφέροντο, των ύδάτων τό μέν 
όμβριζόμενον, τό δε καί νιφόμενον ήν' δ μέν γάρ εις | ύδωρ μετέβαλλεν, δ δέ Ь. 
ψύχει τού πνεύματος εις άντιτυπίαν κρυστάλλου μετεστοιχείωτο' καί τό νέφος 
κατα.\θραυόμενον τήν χιόνα πανταχή περιέπαττε. καί πας άπρόιτος μεμενήκει καί 
τής οικίας ένδον έτύγχανε. προστάττει τοίνυν ή προεστώσα μή κοινώς έν τή 
25 τραπέζη τά δείπνα τελεΐσθαι κατά τό σύνηθες, ιδία δέ καθ’ έκαστον των οίκίσκων 
καί καταμόνας διά τό των δια κονουσών άδελφών τω χειμώνι άνεπηρέαστον. ότι 
ούν ό του θερμού λέβης τω τής μεγάλης οίκίσκω ταΐς διακονούσαις σταθείη, 
όπου γε πρός ύπνον άπλουσθαι τή μακαρία τό ψιάθιον σύνηθες, τω του λέβητος 
καχλασμω τά του τόπου διάβροχα ήν. ώς ούν καιρός τού ύπνου κατέλαβε, τό 
30 ψιάθιον ή μεγάλη λαβουσα πρός έτερον τόπον του αύτου οίκίσκου μεταφοιτα, τήν 
δήθεν αυτής στρωμνήν έφαπλώσουσα. > παραγίνεται πρός τόν οίκίσκον ή προε- 
στώσα, βλέπει κείμενα μή τω συνήθει τόπω τά τής στρωμνής, μετακαλεΐται 
τήν μεγάλην, μανθάνει τό αίτιον «Άλλ’ έπείπερ ού κατ’ έμήν, κατά, σήν δέ 
γνώμην (φησίν) | ώς ήθέλησας διέθου τά. τής στρωμνής, πρόνοιαν ποιουμένη fol. 110. 
35 χού σώματος, λαβουσά σου τά ψιάθιον έζελθε τού οίκίσκου καί πρός αυτά. τά. 
μεσαύλια γενομένη, ύπαιθρος έν ταύτη τή νυκτί τά. τής καθευδήσεως ποίησον, 
ώς πάθει μέν πάθος, γνώμη δέ γνώμη έξαποκρούηται». τό τής ψυχής τω τού 
σώματος, ή τής μεγάλης τή τής προστάτιδος. 
15. άθρο(. 17. άνεπίφοροι. 21. ό μεν — ό δέ. 22. κρυστάλου (ebenso später 
2 mal). 26. άνεπειρέαστον. 37 — 38. το του σώμ. 
