64 
ED. KURTZ, DIE HL. THEODORA VON THESSALONICH. 
χάρισιν. τί μοι προς τούτο το θαυματούργησα καμψάκης έκεΐνος, ον ο πολύς 
'ΙΙλίας τή Σαραφθία της ξεναγίας άντιδεδώρηται, εύχής προφητικής έλαττοΰσθαι 
μηδ’ όπωσούν εύμοιρήσαντα. 
24 . Εϊεν - αύτος δ’ αν τά πάντα καθ’ εν <είπεΐν> βουλοίμην, όσαπερ οί των 
της μυροβλύτιοος θαυμάτων συρρέουσι ποταμοί, <εί μή> δόςαιμι παλαιστιαίω 
μετρώ σφαίραν <τήν> πάσαν μετρεΤν ή καί κοτύλή μικρά έζακριβούν τάς ώκεα- 
νείους πάσας ροάς. προσήλωμαι γάρ πως δαιμονίως τοΐς της μυροβλύτιδος 
θαύμασι καί ούκ έχω τούτων άποσπασθήσεσθαι. θέλγει γάρ μοι το λογιζόμενον 
πανταχού, ούκ έα με ήσυχάζειν τά περί τούς δαιμονιώντας εκείνους τεράστια, 
ήν τις νεανίσκος (Θεόδωρος τω νεανία τό όνομα) παιγνίοις οία παΐς άσχολού- 
μενος' ώρα μεσημβρίας στρουθούς ίξεύων έτύγχανεν* όρδ παραχρήμα μεσημ- 
Ь. βρινον αίθίοπά | τινα ύπερμεγέθη καί ύψηλόν" ταράττεται την ψυχήν, τρέπεται 
εις φυγήν καταλαμβάνει τούτον ό φανείς ταΐν χεροϊν, καταβάλλει προς γην καί 
κτύπον τινά ταΐς έκεΐσε στοαΐς σκευασάμενος γέγονεν αφανής, φέρουσι τον νεα- 
νίαν οί γεννήσαντες τω τής μεγάλης σηκω' ταράττει τούτον έκεΐσε ό δυσμενής 
καί προς ασέμνους εκτρέπει φωνάς. ήμέραι βραχεΐαι, καί τω τής μεγάλης περι- 
μείνας θείψ ναω, φαίνεται αύτω ή όσια' αλείφει τούτου ελαία) τήν κεφαλήν' καί 
παρευθύ τού λυπούντος έξαπαλλάττεται. τί τό μετά ταύτα; έπιπηδα ό εχθρός 
προς έτερον νεανίαν Γεώργιον' έκμαίνει τούτον, ταράττει τούτον' άγεται τή με- 
γάλη πρός τής οικείας μητρός, έλαίψ τω τής λυχνίας αλείφεται' όρα τά τής τού 
νεανίσκου θεραπείας κατ’ όναρ γυνή τις των άσκουσών, ώς παρασταίη ή μεγάλη, 
ώς χεροϊν κατέχοι τήν τού έλαίου λυχνίαν, ώς διέρχοιτο τω ναω, ώς τό-τών 
άσθενούντων πλήθος ραντίζοιτο, ώς έλθοι τω νεανία, ώς τω δακτύλω ταύτης 
fol. 122 V. ειδεχθές τι καί δυσώδες | οίονεί πως σκύβαλον στόματος τού νέου έξαποθήσοιτο, 
ώς τρισσάκις τούτο έργάσοιτο, ώς ρίψοιτο τό δύσοδμον έκεΐνο πρός γήν, ώς τον 
δάκτυλον πτυέλω έξαποπλύνοιτο, ώς τω τού νεανίου ίματίω τούτον έκμάξοιτο, 
ώς εΐποι τω νεανία' «’Εγέρθητι», ώς παρευθύς πνεύμα τό ακάθαρτον δραπετεύ- 
σεων, ώς ίαθείη ό νεανίσκος, ώς όμολογοίη θεω καί τή όσία τά χαριστήρια. 
25. Τί ούν; στήσωμεν ώδε τόν πλούν, ώ παρόντες, τού λόγου; ή καί προ- 
σωτέρω χωρήσωμεν καί κόλπους άλλους έρευνησώμεθα των θαυμάτων τής μυ- 
ροβλύτιδος; πλεύσωμεν, εί δοκεΐ, πρός βραχύ καί τω περί τήν εικόνα ταύτης 
πελάγει ένδιατρίψωμεν. ουπω πρός τά θεία τής όσιας άνάκτορα τά τής είκόνος 
ταύτης τετύπωτο, καί ζωγράφος τις έδόκει καθ’ ύπνους περί τόν θειον τούτον 
γενέσθαι σηκόν γίνεται καί όρα άνω μέν τήν λυχνίαν ύπερχεομένην έλαίω, κάτω 
δε σκεύος τι, τό κατειβάμενον έκεΐθεν έλαιον είσδεχόμενον. εγείρεται έκ τού 
1. καμψάκις, vgl. III Reg. 17, 16. 5. δόξαι μοι. 5 — 6. παλαιστ. μετρώ, vgl. Jes. 
40, 12: τις έμετρησε ... τόν ουρανόν σπιθαμή; 6. κοτύλη, vgl. κυάθω μετρεΐν θάλατταν 
Schol. ad Gregor. Naz. 198 Piccol.; κοτύλη θάλατταν έξαντλεΐν Tlieod. Hyrtac. 36, 23 Boiss. 
13. φανής. 17. αυτή. 20. τά τής λυχν. 22. κατεχει. 23. ταύτης, vieil, αυτής? 
24. έξαπωθήσοιτο. 25. τρισάκις. 35. σκεύος τε. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
