DIE REDE DES IO ANNES STAURAKIOS. 
65 
ύπνου, συζητεΐ τα της δψεως, ούκ έχει το συμβαλλόμενον" έτυχε γάρ ιδεΤν | ού- b. 
δα μου τον ιερόν εκείνον ναόν, προσκαλείται παρά τίνος εις είκονουργίαν Στεφάνου 
του πρωτομάρτυρος, άγεται τώ της μεγάλης ναώ, δς τό πρότερον ό πρωτομάρτυς 
ώνομάζετο, βλέπει τον ναόν, όρα την λυχνίαν, τό έλαιον, τό υποκείμενον σκεύος, 
5 αναγνωρίζει ταΰτα, έκδιηγεΐται τρανώς. τί τό επί τουτοις; νύξ ή Οευτέρα παρήν, 
ό δε εικόνα τώ θείψ ναώ μονάχης τίνος έδόκει χρώμα τουργείν. δισσεύεται τά 
της δψεως, καί θειον είναι τό πράγμα ευθύς <ό> άνήρ ύπολογισάμενος καταλαμ- 
βάνει μεν την μονήν, διηγείται δε τή προεστώσΥ) τά τού θεάματος, καί ταχύνας 
ευθύς φθάνει την τής μεγάλης εικόνα χρωματουργήσαι, τού πρωτοτύπου λειπο- 
10 μένην μηδέ βραχύ, χρόνος παρήλθεν ούχί μάκρος, καί (τίς σου, Χριστέ, διηγή- 
σαιτο τά θαυμάσια, οίς τούς σούς θεράποντας έμεγάλυνας;) μύρον έκεΐθεν χειρός 
έκ τής δεξιάς τής τής μεγάλης είκόνος ώράθη κρουνηδόν έκχεόμενον. 
26. Τούτο τής προβατικής κολυμβήθρας εκείνης θαυμασιώτερον, τούτο 
πηγής τής | τού Σιλωάμ άξιοπρεπέστερον, δσωπερ έκεί μέν έσάπαξ καιρού τετε- fol. 
15 ρατούργητο τά τού θαύματος, ενταύθα δε καθ’ έκάστην ολα πλήθη χριστώνυμα 
τεθεράπευτο. τούτο καί δαίμονας έφυγάδευε καί νοσούντας ίάτο καί μαλακίαν 
πάσαν έξέκρουεν. ώς δ’ οϋτω τά των θαυμάτων έπορεύετό τε καί έπλατύνετο, 
φθάνει τά τής φήμης καί πρός γήν, ήν ίστορίαι Θήβας έπταπύλους διδάσκουσιν. 
ήν καί γάρ τις έκεΐσε γυνή έργοις έπαινετοΤς διαλάμπουσα' μία των ταύτης 
20 θεραπαινίδων φωστήρας τούς σωματικούς έκτετύφλωτο (χρόνοι τό από τούδε 
διέδραμον τρεις)* στέλλει πρός τόν τής μυροβλύτιδος θειον ναόν πρεσβείαν, τού 
άναβλύζοντος μύρου τής όσιας τυχειν λαμβάνει, χρίει τούς οφθαλμούς τής πε- 
πηρωμένης παιδίσκης καί τά τού χρίσματος μετουσίαν φωτός τοΐς σκοτεινοΐς 
δμμασιν εκείνης τετερατούργητο. 
25 27. Έώ τόν.’Αμαληκίτην εκείνον 'Ηλίαν, τόν αίρέσει θεοστυγεί τής έκκλη- 
σίας άλλότριον, ώς τό εύώδες εκείνο ίδοι καί ίαματοφόρον άναπηγαζόμενον έλαιον, 
ώς πι|στεύσειε παρευθύ, ώς τό πάτριον δόγμα παραπέμψειεν άναθέματι, ώς όμο- b. 
λογήσειε τά τής καθ’ ή μάς εκκλησίας ορθόδοξα καί πιστεύσειεν. έώ τούς μονά- 
ζοντας εκείνους, ώς άμφιβάλοιεν ταϊς θεοσημίαις τής μυροβλύτιδος, ώς διαπι- 
30 στήσειαν τά των θαυμάτων ταύτη παράδοξα, ώς παραγένοιντο τω ναώ, ώς τό 
έκ τής χειρός τής είκόνος κατασταζόμενον θεάσαιντο μύρον, ώς ίαθείη τούτου 
τώ χρίσματι ό τώ τού ισχίου πάθει καταδακνόμενος μοναχός, ώς πιστεύσειαν 
παρευθύ τά τού πράγματος, εις μνήμην άγει με καί τά τής παραλυτικής έκείνης 
(Αύξεντία ταύττ] τό δνομα), ή τή παντελεί παρέσει τού σώματος άντικρυς τήν 
35 νεκράν παρέπλεε θάλασσαν καί τό παράπαν άκινητίζουσα ήν. εις νούν καί αύτη 
λαμβάνει μύρον έκείνο τό τής είκόνος, φθάνει ταχύ τώ ναώ, αλείφεται τό σώμα, 
2. εις κονουργίαν. 3. ναώ ώ τό πρ. 6. οίς σευεται. 10. τί σου. 13. κο- 
λυμβηθρας, vgl. Job. 5, 2. 14. Σιλωάμ, vgl. Job. 9, 7. 14 — 15. τετερατουργοιτο (ebenso 
Z. 24). 18. Нот. II. 4, 406: Θηβης εδος έπταπυλοιο. 20. θεραπενίδων. 23. με- 
τουσία. 29. θεοσεμίαις. 32. ίσχύου. 
Зап. Ист.-Фил. Отд. 5 
