IV, 
Exzerpte aus der neugriechischen Paraphrase der von Ioannes 
Staurakios verfassten Lobrede. 
Του σοφωτάτου καί λογιωτάτου χαρτοφύλακος Θεσσαλονίκης, Ίωάννου 
του Σταυρακίου, λόγος εις τον βίον καί τα θαύματα της όσιομυροβλύτιδος Θεο- 
δώρας, μεταφραστείς εις την κοινήν γλώτταν παρ’ έμού του έλα/ ιστού έν ίερο- 
μονά/οις Συμεών. (Ακολουθία τής όσιας μυροβλύτιδος καί θαυματουργού Θεο- 
δώρας τής έν Θεσσαλονίκη. Έν μοσ/οπόλει. 1731, ρ. 33 — 58). 
ρ. 33, 5 ff. (=cap. 1 des Originals): Αί ίστορίαι, όπου περιέ/ουσαι 
(1. — έ/ουσι) τά περαζόμενα πράγματα, καί οί λόγοι καί τά διηγήματα των πα- 
λαιών άνθρώπων, είναι σημεία καί φανερώματα του νοός καί τής ένθυμήσεως' 
τοιουτοτρόπως καί αί υποθέσεις των έγκωμίων καί πανηγύρεων. τό λοιπόν, ω 
συνάθροισμα θειον τής έκκλησίας, ή άγια Θεοδώρα στέκεται τώρα έμπροσθεν 
ύμΐν ΰπόθεσις καί αίτια κατά πολλά τής πανηγύρεως καί έορτής ή ώσάν να είπή 
τινάς κατά πολλά δύναμις τελειωτική των λόγων πρός τό καλλιώτερον, ή να 
είπώ έγώ είναι φύσιν (1. φύσις) τής αρετής' τής οποίας ό τάφος άναβλύζει ρεύ- 
ματα πολλά των μύρων άπό των πολλών κόπων καί άγωνισμάτων, καί μας 
φανερώνει τήν δύναμιν καί δόξαν καί τιμήν όπου έ/ει πρός τόν θεόν, άπό τών 
θαυμάτων τών γινομένων καθ’ έκάστην ημέραν εις τόν τάφον τής άγιας Θεο- 
δώρας. λοιπόν άξιον είναι νά έγκωμιάσωμεν καί ημείς αυτήν, διά νά γένη τφ 
όρθοδόξω λαω / αρά καί ταΐς θερμοτέραις ψυ/αΐς παρακίνησις πρός τά καλά καί 
νά γένη καί ένθύμησις του θεού, διότι έκεΐνοι οί άνθρωποι, όπου έδιάλεξαν τήν 
ζωήν τήν άνα/ωριτικήν (1. — χωρητικήν) καί άφήκαν τήν δόξαν του κόσμου 
έτούτου, καί τών έπαίνων είναι κατά πολλά έπάνω εις τήν τιμήν καί δόξαν τού 
θεού, καί πώς όχι; έπειδή αυτοί έγεννήθησαν διά του άγιου πνεύματος καί έφθά- 
κασιν εις τόν ύψηλότατον τόπον τών άγγέλων καί έγιναν γνήσιοι με ταίς άρεταΐς 
του θεού' άλλά νά σιγά κανείς καί νά σκεπάζη τά έργα τά θεάρεστα τών άγώνων 
καί κόπων, με τά όποια έργα τά πλήθη τών άγιων άπολαύσασι τόν παράδεισον, 
