EXZERPTE AUS DER NEUGRIECH. PARAPHRASE. 
73 
p. 50 , 26 ff. (=cap. 24 in.): Έγώ έβουλούμουν νά είπώ τά πάντα άπό 
ένα ένα, άλλα πολλά ποτάμια τρέχουσιν άπό των θαυμάτων της μυροβλύτιδος. 
νομίζω, πώς είναι εύκολότερον (= εύκολώτερον) νά μετρήσγ] τινάς την σφαίραν 
πάσαν του ουρανού με μέτρον σπιθαμής ή νά μετρήσγ) τινάς τά ρεύματα τού 
ώκεανού με μικρόν τζουκάλι, άλλα έγώ έπαραδόθηκα μέ κάποιον τρόπον παρα- 
δόξως εις τά θαύματα τής μυροβλύτιδος, καί δεν δύναμαι νά άποχωρίσω (=άπο- 
χωρήσω) άπ’ αύτών των θαυμάτων, διότι σέρνει τον νουν μου πανταχόθεν καί 
δεν μέ άφίνει νά ησυχάζω τά θαύματα έκεΐνα τά γεννόμενα (1. γενόμενα) είς 
τούς δαιμονιζόμενους. 
ρ. 57 , 16. (= cap. 33med.): καί μετ’ ολίγον τόν έγεννήθη κόριον γλυκύ 
καί χαριτωμένου. 
ρ. 58, 3 ff. (=cap. 34 ex.): ώ πηγή έπιθυμητική καί κίνημα καί ποίημα 
των άπειρων θαυμάτων, τώρα περιχορεύεις είς τά δημιουργήματα των ουρανών, 
τώρα ή τάζις τών άγιων εύτυχεΐ, τώρα ό άρχαγγελικός καί θείος στολισμός έχει 
εσένα όπου εύφραίνεσαι είς τά κάλη (1. κάλλη) εκείνα τά άκατονόμαστα καί λαμ- 
βάνεις τούς μισθούς τών πολλών άγώνων καί φιλονικάς μέ τούς άγγέλους, έπειδή 
εύγαλες ( = ε βγαλες) τού λόγου σου μίαν φοράν άπό τήν ύλην τήν σαρκικήν καί 
ολίγον λείπρς άπό τούς άγγέλους, έστοντας νά λεπτύντ)ς τού λόγου σου μέ τούς 
συχνούς κόπους καί έπραγματεύθης τήν ζωήν σου καλώς, καί τώρα φΛιωθεΐσα 
τούτοις, προς τούς οποίους άμιλεΐς, καί εύρίσκεσαι. λοιπόν σύ μέν άπόλαυες 
έκεΐνο, οπού επιθυμούσες είς τόν νούν καί εις τήν προαίρεσίν σου, καί στέκεις 
σιμά είς το θειον φώς έκεΐνο, οπού δέν έχει στέρησιν ποτέ, καί ολη καταλαμπρύ- 
νεσαι άπό ταΐς λάμψαις ταΐς έκεΐθεν καί ολη έγινες φωτινή (= φωτεινή) καί 
άζίωσον ήμάς τούς κρατηθέντας άπό τήν άγάπην τήν έδικήν σου τήν μεγάλην 
καί άπό τών άγώνων τών σών. διά τούτο καί ημείς εύγήκαμεν (= έβγήκαμεν) 
άπό τόν φόβον καί άρχήσαμεν (=άρχίσαμεν) προς τήν ύπόθεσιν τών έγκωμίων. 
άλλ’ ώ σύ άγια φύλαττε τήν ποίμνην ταύτην τήν ίεράν, ή όποια έδωκεν άρχήν 
τόν πόλεμον καί τήν παλαίστραν πρός τούς άγώνας καί τά παλαίματα πρός τόν 
διάβολον τόν έξουσιαστήν τού κόσμου έτούτου. άλλά σύ ώ θεία καί ιερά κεφαλή 
βλέπεις άνωθεν καί φανερώνεις ήμάς τήν στράταν τής σωτηρίας καί οδηγείς καί 
κυβερνάς πρός τά καλλιώτερα. δός ήμΐν συγχώρησιν τών άμαρτιών, μνηστευο- 
μένη ταΐς παρακλήσεσι ταΐς σαΐς. άλλά καί τό μοναστήριον καί ταΐς μοναχαΐς 
δός νά κάμουν τά άγαθά' καί άμποτες νά δώσγ) ό θεός νά γένουν έγκάτοικοι καί 
ευφραινόμενοι είς τόν παράδεισον καί είς τόν άκατονάμαστον έκεΐνο άγαθόν, μέ 
τήν μεσιτείαν τήν έδικήν σου. ής γένοιτο πάντας ήμάς έπιτυχεΐν, χάριτι καί φιλ- 
ανθρωπία τού σωτήρος ήμών Ιησού Χριστού, μεθ’ ου τω πατρί δόξα άμα τω 
άγίω πνεύματι, κράτος, τιμή καί προσκύνησις, νύν καί άεί καί είς τούς αιώνας 
τών αιώνων. Αμήν. 
