AKOLUTHIE UND KANON DES KANISKES. 
77 
όσια, παρρησίαν 
καί μετά των άσωμάτων 
χορεύουσα έν ούρανοΐς 
αυτόν ικέτευε 
115 σωθήναι τάς ψυχάς ήμών. 
και νΰν θεοτοκίον. || 
τροπάριον. ήχος δ' : προς· ταχύ προκατ. 
Τελείως τον δρόμον σου 
έν άκλινεΐ λογισμω 
120 έτέλεσας, πάνσεμνε, 
ύποταγεισα καλώς 
Χριστώ τω νυμφίω σου' 
οθεν είληφας χάριν, 
Θεοδώρα όσία, 
125 μύρα του άναβλύζειν 
καί νοσούντας ίάσθαι' 
διό καί τοΤς τιμώσί σε 
βρύεις ιάματα. 
'Ο κανών εις τήν όσίαν Θεοδώραν, 
ποίημα Δημητρίου του Κανίσκη' 
έχων ακροστιχίδα έν τοϊς θεοτοκίοις* 
Δημητρίου. καθ’ έν τροπάριον τό' μύρον. 
5 ωδή α' ήχος ο.' : πρός· άναατάσεως ήμερα. 
Άναστάσεως ήμέραν 
Θεοδώρας σορός 
πάσι πιστοις προφαίνει’ 
καθάπερ ζώσα γάρ πηγή 
ίο τούς των μύρων ποταμούς 
προχέει ήμΐν 
έκπλύνοντας θάνατον 
των παθών θεία χάριτι. 
Καθαρθώμεν τάς κηλϊδας 
15 διανοίας, πιστοί' 
δράμωμεν νυν προθύμως 
τής Θεοδώρας τή σορω 
λελουμένοι ποταμω 
τών μύρων αύτής, 
20 έν ω φάλαγξ πνίγεται 
τών δαιμόνων ώς κάνθαροι. 
Ουρανοί μέν σου τό πνεύμα 
έν σκηναΐς έκλεκτών, 
σώμα δε γή κατέχει' 
25 οί δε τών μύρων ποταμοί 
κεφαλάς τάς τών πιστών 
λιπαίνουσι νυν, 
θεού δώρον άξιον, 
Θεοδώρα, τών πόνων σου. 
30 < θεοτοκίον > 
Διαγράφει σου τό βάθος 
μυστηρίου, αγνή, 
φρέαρ του όρκου πάλαι' 
σύ γάρ ώς μύρον κενωθέν' 
35 ό θεός του Αβραάμ 
τόν όρκον πληροί, 
πληθύνας τά έγγονα 
εύσεβείας τω χρίσματι. || 
ώδή γ' : δεύτε πόμα πί. 
40 Δεύτε άρυσώμεθα, πιστοί, 
Θεοδώρας τού σώματος χάριν άφθονον' 
τήν γάρ τών μύρων πηγήν 
ώς πέτρα τό ύδωρ τυπική 
παρέχει τοΤς κάμνουσιν. 
45 Νύν τών αιωνίων άγαθών 
άπαρχάς Θεοδώρα λαμβάνει σώματος 
τών θείων μύρων κρουνούς, 
’ ών αγιάζονται πιστοί 
ψυχάς καί τά σώματα. 
50 Χθες συνεσταυρώθης τφ Χριστώ 
116. θεοτοκίον ist wohl aus άπολυτίκιον verderbt. 117. vgl. Anthol. p. 68. 125. άναμ- 
βλύζειν. 5. vgl. Anthol. p. 218. 15. διανοίας Μ. : διάνοια. 33. φρ. του όρκου Gen. 22, 19 
39. vgl. Anthol. p. 218. 43. πέτρα τυπ. Num. 20, 8 ff. 47. κρονούς. 
fol. 75. 
fol. 75 v. 
