AKOLÜTHIE UND KANON DES KANI8KES. 
81 
άπαν πλημμυροΰσι 
της γης άφθόνως το πρόσωπον. 
'Ως μύρου δοχειον, 
ώ θαυματόβρυτε σορέ, 
260 το κοινόν ίατρεΐον 
Θεοδώραν έσωθεν 
έχουσα, πλούτου πολύν θησαυρόν 
των αγαθών, 
άπαντες πιστοί σε 
265 έκ πόθου νυν άσπαζόμεθα; 
~Ω πάσχα το μέγ α 
σής έκδημίας πρός θεόν' 
έκ φθαρτών πρός άφθαρτους 
κατοικίας φθάσασα, 
270 αϊς την του μύρου λαμβάνεις πηγήν, [| 
θαυματουργέ, 
μέμνησο τών πίστει, 
σεμνή, καί πόθψ ύμνούντων σε. 
Όλέθρου παντοίου 
275 αιχμαλωσίας τε δεινής 
καί λοιμού καί λιμού τε 
καί έχθρών κακώσεως 
λύτρωσαι πάντας πρεσβείαις ταΤς σαΐς 
ταΐς πρός θεόν, 
280 μύρου τήν πηγήν σου 
παθών καθάρσιον έχοντας. 
<θεοτοκίον.> 
Σε στάμνον, σε βάτον, 
σε θεοτόκον αληθώς, 
285 αγιάσματος μύρον, 
εύσπλαγχνίας άβυσσον, 
πάντων βροτών αρωγήν πρός θεόν, 
κόρην αγνήν, 
ποέσβιν σε, παρθένε, 
290 κατονομάζομεν, άχραντε. 
έξαποστειλάριον : γυναίκες άκου(τίσθητε) 
Φυλαί πιστών άθροίσθητε 
χορούς τε συστησάμεναι 
τήν μυροβλύτιδα πάσαι 
295 υμνήσατε Θεοδώραν. 
πηγή μύρων ήδύπνοος 
έκρεΐ τής θείας λάρνακος 
θαυμάτων τε τό πέλαγος 
τή τών χαρίτων πλημμύρα 
300 ώκεανόν έκμιμειται. 
θεοτοχίον. 
Κυρίως θεοτόκον σε 
όμολογουμεν, δέσποινα, 
οι διά σου σεσωμένοι* 
805 καί γάρ θεόν άπορρήτως 
έκύησας τάν λύσαντα 
διά σταυροΰ τόν θάνατον, 
πρός έαυτόν δ’ έλκύσαντα 
παρθένων δήμους, μεθ’ ών σε 
310, άνευφημουμεν, παρθένε. 
Γ 
fol. 78. 
262. θυσαυρέν. 272. μεμνησον. 276. λοιμού χα\ λειμού τε. 287. βροτών άρραγη 
(auch Μ.). 292. φιλαι. 297. λάναρκος. 
Зап. Ист.-Фял. Οτχ. 
G 
