88 
ED. KURTZ, DIE HL. THEODORA VON THESSALONICH. 
Itazismen x ) gehören, schärfer abhebt, in zwei Gruppen geteilt, wobei die 
Abweichungen der Handschrift von der uns gewohnten Accentuation meist 
unbeachtet geblieben sind. In der ersten Gruppe bedeutet die hinter einigen 
Formen stehende Zahl, dass dasselbe Wort (wenn auch mit einer anderen 
grammatischen Endung) mit dem erwähnten orthographischen Fehler wie- 
derholt vorkommt. 
I. Orthographische Fehler der Handschrift in systematischer Ordnung. 
7) statt i : άοίδημος, τροφήμους, αίδέσημον, εΐληκρινή (2), γρήφον, άλητηροΰ, 
άναρρηπιζομένη, έμβρημησαμένη, φροντήδα, κατακλήσεως, κτήσαν- 
τος, νήστης, έπιμηγνυμένην, σμηκρύνων, άναγνωρήσας, έμφανή- 
σασα, ρήγει (2), μεμψημοίρων, ποσάκης, έξάπηνα, ήμειρομένη. 
ι statt η : άκιλίδοτον, άμαλικίτου, όμιγύρεως, λιμώντας, θυμιδίαν, έκάθιτο, 
σικον, κρίνην, άποσμίξασθαι, άκαταλίπτου, κατήντισεν (2), ήλγισεν, 
προσομιλίσασ αι, κεχειροτονικότος (2), έπιλισθήσεται, πλήρες, πιδάν, 
καθεστικέναι. 
η statt ει : die Dative άνοιξη, άσκηση, φύση, πίστη, πρόσκληση, έπισκιάση, 
διαφανή, συνεχή, ετη; κατηλεγμένος, συνήλεκτο, ήθισται, αίκίζης, 
άποδώσης, πείθη, γράφην, παρενοχλήν; έπετέλη, έφ ίλη , περιεπάτη, 
έγεγή&η, ήσκη; θήναι(2), άποκήρασαν, άθροισθησών, στερεωθησών, 
έπαλήφουσα, έπαλήψεως, καταληφθέν. 
ει statt η : ίδειτε, άγείρω, κεκτεΐσθαι (2), περιλειφθήναι, συνελείφθη, κατηφείς, 
άληθει, προεστώσει. 
ι statt ει : αΰθάδια, έπιμέλια (4), ώφέλιαν, άσθένιαι, δουλίαν, ·θρησκίαν, κατ- 
επιγούσης, στοιχιουμενοι, έκθιάζοιτο, ταμίω, βαλανίω (2), φωτινου. 
ει statt ι : άπιστειαν (2), καλοκαγαθει'α, ϋπηρεσείαν, αΐτείαν, άρρωστεία, χο- 
ρηγείαν, παιδειαις, χρειόμενοι, έκτεινάξασθαι, έκτείναξιν, τάχειον (5), 
ταχεινοΐς. 
ι statt υ : μισαττόμενος (2), μισαρά, εύώνιμον. 
υ statt ι : πολυούχου, δρυμυτητα, δρυμυτάτης (2). 
υ statt η : ■θυριωνυμου, φλυνάφων, πυγνυμένην, δημυγορών, συμβεβυκυίας (2), 
κανδύλα (stets). 
η statt υ : δριμήτητος (2), έλεημοσήνη. 
1) Eine gänzliche Nichtbeachtung dieser jedem Paläographen wohlbekannten itazistischen 
Fehler schien mir nicht gerechtfertigt, da dieselben einerseits einen (für die Beurteilung mancher 
Verderbnisse anderer Art wichtigen) Massstab für den Bildungsgrad des Schreibers bieten, und 
andrerseits auch für gerechte Abschätzung der Umsicht und Mühe des Herausgebers von Be- 
deutung sind. 
