M. TREU, BRIEFE DES GEORG. KYPRIOS ΛΝ JO. STAURAKIOS. 95 
τύχη συμβάν τοιουτον μηδέν μηδέ φίλους άνιάσωμεν άνδρας καί οκνηρότερους 
ές τό μετά ταυτα προς μετάδοσήν των οικείων ποιήσωμεν, συ φρόντισον ναι προς 
της σύμπνοιας ημών. 
25 τω δε κυρίω μου, τω άδελφω υμών Καβασίλα, εί'περ ήν άλλην ή την παρ- 
ούσαν εξειν γραμμάτων ύπόθεσιν, έγραφον άν κεχωρισμένως’ έτέρας δε μη ου- 
σης, κοινόν άμφοτέρων έστω τό γράμμα, ύγιαινέτω γουν ό άνήρ καί τά πάντα 
έχέτω καλώς, τά αυτά σοι γινώσκων’ καί περί ήμών μανθανέτω τε πρός τούτοις 
μηδέν ένηργηκότας ήμάς, οίς ένεργήσαι έκέλευε, καί εις την άπεργασίαν του 
30 βιβλίου τω ΉρακλεΤ σοί Ίόλεως συμπαραλαμβανέσθω, ούχί τέμνων καί κάων 
καί συγκαταστρεφόμενος (μη πρός θεού), ότι μηδέ πολυκέφαλου ενταύθα θηρίον, 
άλλά συσπεύδων καί συμπροθυμούμενος καί βιβλίον ουτοι φαΰλον συνεςεργα- 
ζόμενος. 
2 . 
Τω Σταυρακίω. 
Αλλά τί σιγάς έπί τοσουτον, άνερ σοφώτατε; τί δέ καί βραδύνεις καί ούχ 
άμα μέν άποστολή γενναία, άμα δέ καί γενναιοτέρα έπιστολή ευφραίνεις ήμάς, 
τή του βιβλίου καί <τή> έπί τω βιβλίω; ή βουλει παντελώς τό τής ώρας εύκαιρον 
παρελθειν καί όμβρων άνωθεν γενέσθαι φοράν καί κινηθήναι μέν άνωνύμους πο- 
5 ταμούς καί χειμάρρ ους Μακεδονίας, κινηθήναι δέ καί τούς Θρακώους τούς τε από 
'Ροδόπης καί Αίμου καί μεταποιηθήναι σαφώς εις πελάγη καί λίμνας τάς πεδιά- 
δας, ίνα σοι διά κλυδωνίου πρός ήμάς κομίζηται τά βιβλία; ή ού γινώσκεις ώς, 
εί τόν καιρόν εκείνον άπεκδεχόμενος κάθησαι, χαλεπόν ήμίν άπανταχόθεν ποιή- 
σεις τό πράγμα; ου γάρ δη μόνον τότε εις τό ήμέτερον τό τής ζημίας κεφάλαιον 
10 περιστήσεται, άλλά που καί εις αύτό τό άλλότριον. εϊτα τί; περιστήσεις, μάλλον 
δ’ έπαναστήσεις τούς κυρίους του κτήματος’ καί έγκείσονται σφοδρώς καί βοή- 
σουσι καί τό οίκεΐον οίον έχρησαν άπαιτήσουσι (καί πώς γάρ ού ;), οϊ καί /ωρίς 
τούτου διά τήν βραδυτήτα καί τό πόρρωθεν γενέσθαι τής προθεσμίας ήδη κεκρά- 
γασιν. άλλά δυσωπήθητι διά γουν ταΰτα καί σύντεινον σαυτόν, ίν’ εί μήτι έτερον 
15 χαριή, άλλά πραγμάτων όσα έξομεν άπαλλάξγ]ς καί ταραχής, ζητείτω δέ ήμάς 
ό κομιούμενος τά βιβλία μή έν τοΐς άρχαίοις (ού γάρ εύρήσει), έν τή μονή δέ 
μάλιστα του Σωτήρος (Ακατάληπτος επονομάζεται), ένθα ήμεΐς καταμένομεν’ 
εί δέ καί μετά τά γνώρισμα τούτο έτι άγνοών διαμένοι, άλλ’ εις τόν Παντοκρά- 
τορα τό μέγα μοναστή ριον έπιστάς ή τόν Κύπριον ζητείτω Γεώργιον ή τό μονα- 
20 στήριον αύτω έπιδεϊξαΐ' καί πάντως, ότι καί έν γειτόνων οίκουμεν, οτι καί πολ- 
λών έτών τοις έκεΐσε μονασταΐς τυγ/άνομεν γνώριμοι, ούκ άπορήσει του βουλο 
μένου μέχρις ήμών έξηγήσασθαι. 
1, 22. τύχοι V. 25. ήμών LV. 30. και κάο>ν от. V. 32 — 33. συνεργαζομενος L. 
2, 13. πορρω V. 16. άρχείοις V. 18. διαμένει V. 20. έγγειτδνων, in marg. 
cadem manu γρ' έν γειτόνων L. 21. άπορήσοι V. 
ί. 262 I,. 
198 V. 
