96 
ED. KUIITZ, DIE HL. THEODOKA VON THESSALONICH, 
f. 261 L. 
198 V. 
f. 262 L. 
198 V. 
3 . 
Τω αυτοί. 
Καί πρώην μέν ό Γεώργιος τω έαυτοΰ άδελφω χαρτοφύλακι περί του βι- 
βλίου καί νυν αύθις περί του βιβλίου, ώς είναι τα ήμέτερα έν γουν τω παρόντι 
προς σε ούδέν άλλο οτι μή τά αυτά καί περί των αυτών, άλλ’ ά μεν πρότερον 
έπεστείλαμεν, ανεπίγνωστος έκ Βερροίας διακομίσαι υπέσχετο άνθρωπος, ά δέ 
νυν, έτερος' ουτος δέ καί μάλλον ήμΐν ανεπίγνωστος, όσω ρ.ηδέ πατρίδα αύτοΰ, 5 
πόλιν ή κώμην, έχομεν όνομάζειν. 
άλλα τίνος χάριν συχνά ταΰτα καί μεθ’ ότουουν, ευ οιδ* οτι είδότι σοι άγο- 
ρεύσω, άλλά καί ώς άγορεύσω. παρήλθεν ή του θέρους ώρα, οτε σαφώς άκίνδυνά 
σοι μέχρις ημών ήκεν άν τά βιβλία' παρώχετο καί της μετοπωρινής πλεΐν ή το 
ήμισυ. ού πάντη μεν άκινδύνως κατά ταύτην τοιαυτ’ άττα μακράν οδόν φέροι 10 
τις, όμως χειμώνος άκινδυνότερον. ίν’ ούν μή ό καιρός έκεΐνος, ον μάλιστα, τών 
άλλων δεοίαμεν, έν όδω τάς βαμβακίνας άπολαβών μεγάλου ήμάς (καθ’ "Ομηρον 
είπεϊν) άποσφήλειε πόνοιο, πυκνά σοι τά γράμματα. 
τάχα δε συ προς ταΰτα μέγα γελάσεις καί την του χειμώνος ώς ψυχράν 
όνειδιεΐς πρόφασιν. έστω τοίνυν σήν χάριν γέλως ό λόγος περί του ήμετέρου, ό 15 
καί άποβαλουσιν ίσως οΰοέν έσται πράγμα πλήν του καλήν ελπίδα άποβαλεΐν. 
τί δέ φήσεις περί του άλλοτρίου, όταν οι έχοντες αυτό περιστάντες σπαράττωσι; 
τι γάρ, εί μή ταΐς χερσίν; ή καί ενταύθα γελάν έξεστιν; άλλ’ οΰκ έστιν ώς έξε- 
στιν. οΰκουν, εί μεν έστι σοι λόγος, είπε πρός θεού, τί ποτέ πρός αυτούς έροϋμεν 
εί δέ μή λόγος άλλ’ αποφυγής μηχανή, φράζε τήν μηχανήν, ώς ήμάς γε καί 20 
άμφότερα έπιλέλοιπεν ήδη' άλλ’ ώς ήμάς, οίμαι καί ύμάς. ούκοΰν τούτου μόνου 
γενου πέμψαι προς ήμάς θάττον μάλιστα μέν άμφότερα τά βιβλία' εί δέ μή, το 
άλλότριον. 
4 . 
Τω αύτω. 
Μάνθανε, ώς ό νεανίσκος ουτος ήμέτερος' ή τούτο πάλαι έχεις είόώς καί 
ού δέη μανθάνειν; ούκοΰν έτερον τούτο μάνθανε - ήκει πρός σέ καί δύο ταΰτα ή 
άφιξις βούλεται' έν μέν σέ προσειπεΤν, έν δέ τον καλόν Νικόλαον διά σοΰ' άμφοΐν 
δέ καί έπιστολάς εγχειρίσει, άλλά σέ μέν οίδε καί προσερεΐ, έκεΐνον δέ μή είδώς 
ούδέ προσερεΐ, ούκοΰν ούδέ τάλλο πληρώσει' όίστε εί μή τις αύτόν ή ώς έκεΐνον 5 
άξει ή μακροθεν δείξει ή τελευταΐον τήν καταγωγήν ένθα ό άνήρ καταλύει μη- 
νύσει, έξ ήμισείας ήμΐν διαπεπραγμένος έπανήξει καί ούχ άπαν ό έβουλόμεθα. 
άλλά σύ φιλίας καί συνήθειας μακράς μεμνημένος έργον ποίησον καί τά πρός 
3, 7. ότουουν, seil, διαχομίστου. 8. παρήλθεν θέρους. V. 12. Нош. Ε 5G7. 
<τ t , 
4, 4. εγχειρίζει V. 6. καταλύειν L. 7 — 8. ούχ — φιλίας καί от. V. 
