M. TREU, BRIEFE DES GEORG. KYPRIOS AN JO. STAURAKIOS. 
97 
εκείνον μή άτελή γενέσθαι τώ μειρακίω' ποιήσεις δέ ή άγαγών παρ’ έκείνον ή 
10 δείξας ή το δώμα μηνύσας. έρρωσο. 
5 . 
Τω αύτω. 
Έμός ό παρεστώς σοι καί ήκει προς σέ* άλλ’ ότι μέν έμός οίδας, τής δ’ 
ίσως άφίξεως αύτού την αιτίαν ούκ οίδας. έστι μέν ούν ούχ έν το κίνησαν, διττά 
δέ, προσαγόρευσις καί άξίωσις, καί άμφω ταΰτα προς σέ, ή μέν φιλίας άποπλη- 
ροΰσα θεσμόν, ή δέ φιλίας απαιτούσα απόδειξιν. βούλεται δέ ή άξίωσις, επειδή 
5 τις ημάς χρεία κεκίνηκε δι’ επιστολής όμιλήσαι τω δεΤνι, (δΓ ού δ’ άν εκείνος 
την επιστολήν δέξαιτο, καί μειράκιόν έστιν απαλόν δηλαδή καί άνόητον καί οΰδ’ 
είδώς αυτόν ουδέποτε τυγχάνει) — σέ προθυμηθήναι καί χειραγωγήσαι καί δι- 
δάξαι' διδάξαι μέντοι, ώς μέν δει προσιέναι, ώς δέ προσαγορευσαι, ώς δέ καί ό 
έπιφέρεται έγχε ιρίσαι. ταυτα ή άξίωσις, ταυτά σοι καί ή του νεανίσκου έπιδημία 
10 σκοπεΐται. όπως δέ μηδέν αύτω, οί'ω ούκ άν τις άρέσκοιτο, εξ άμαθίας πεποάξε- 
ται, σοι τω έταίρω μελήσει. 
6 . 
Τω Σταυρακίω. 
Άντ’ ούδενός άλλου τή σή φιλία έγκαλών ή μεμφόμενος, έν τούτ’ αυτής 
έπαινεΐν ούκ έχω’ αί σχιστόν ήμΤν βιβλίο ν καί οίον ούκ άν ποτ’ ήλπίσαμεν τον 
καλόν άπείργασαι Πλάτωνα, πάντως γε καί καταφρονήσας καί τάς άξιώσεις τάς 
ήμετέρας θέμενος παρ’ ούδέν. οθεν καί (ίνα σοι τό του Πλάτωνος είπω) άπό με- 
5 γάλης έλπίδος έχεις, ώ εταίρε, τον σόν έταιρον καταβαλών. τί γάρ τις ού νεμε- 
σήσει του έργου βλέπων; ποιον αύτού πρώτον ή ποιον ύστερον ού μωμήσεται; 
ύλη μέν γάρ αύτω έκ σαπρών είληπται βαμβακίνων, ας εκ των γωνιών ούκ οίδα 
τίς συνελέξατο ύπ’ αχρηστίας κατασηπομένας, ώς κινδυνεύειν έμπροσθεν καί τής 
έξ αρχής τού σώματος συνεχείας διαλυθήναι, ή εις βιβλίον δεθήναι. όκτάφυλλα 
10 δέ (ά φαμεν καί τετράδια), έκ τούτων συντεθέντα, τά μέν ύπανέχει, τά δέ ύφι- 
ζάνει, ίνα μετά τών άλλων καί φάραγγας ήμΐν έχν) καί χασματώδες ή τό βι- 
βλίον. χειρ δ’ έγραψε πονηρού γραφέως, τούς μέν παρασύρουσα, τούς δ’ άποσι- 
μούσα τών τύπων ήν, ώς έγώ φημι, καί ό δόναξ είλκεν, ούκ αύτή δέ τόν δό- 
νακα, <ούκ> άλλον τρόπον ή ώς ή παροιμία τής άμάξης καί τού βοός. καί ήν 
15 έγραψε καί ήν ούκ έγραψεν έπιφάνειαν, ασύμμετρος έκατέρα καί άμετρος, νύν 
μέν ταύτΥ] νύν δέ ταύτϊ), ώσπερ παίζοντος, χαριζομένου τού γράφοντος’ έπί πάσι 
οέ ίνα μηδέ πρόσωπον αύτω τηλαυγές ή, Ö φησι Πίνδαρος, καί φαιόν έστι καί 
6, 3. και post γε om. L. 4. PI. Eutbyd. 15 Ε. 9. διαλυθώ L. 11. εχοι V. 
14. Paroemiogr. Graeci tom. I 356, II 100. 15. έγραψε δέ και Y. 16 — 17. πασι ϊνα L. 
17. Pind. 01. VI, 3. 
Зап. Ист.-Фил. Отд. 
Г. 262 L. 
198 Y. 
f. 264 L. 
199 V. 
7 
