M. TREU, BRIEFE DES GEORG. KYPRIOS AN JO. STAURAKLOS. 99 
αισθανόμενος, πάντως άφείς άδειν ευδαιμονίας καί μακαριότητας, μεταβαλών 
ήσας άν την παλινωδίαν, ού γάρ οίμαί τινα, των ήμετέρων έχοντα επιστήμην, 
5 έθελήσαί ποτέ, εί μή παίζοι, τοιούτων πρός έμέ μνησθήναι φωνών, όποιων αυτός 
ούκ οίδ’ όπως καί υπό τίνος κινούμενος μέμνησαι. τά μέν γάρ ένδον ήμΐν καί 
οσα αίσθήσεσιν άβατα — πονηρά καί έφάμαρτα, ώστε καί τό τής γεέννης ύμνού- 
μενον πυρ, εί τούτου κολάζοντος τύχοιεν, φιλάνθρωπος άν αύτοΤς νομίζοιτο τι- 
μωρία. τά σωματικά δε καί φαινόμενα κόπων καί πόνων πλήρη καί ούδαμοΰ 
10 ραστώνη, νόσοι δέ συνεχείς καί ποικίλαι καί φθίσεις καί εκλύσεις τουδε του σκή- 
νους καί ιδέα πάσα κακού, τά δέ τής έξωθεν φαντασίας (εί ταυτά σε διεγείρει 
μακαρίζειν ήμάς' καί τί γάρ άλλο;) σκιά καί όναρ είσί καί αύτό τούτο σαφής 
φαντασία, τοσούτον πρός εύδαιμονίαν τελούντα, όπόσον τι καί πρός γένεσιν όμ- 
βρων καί ύετών συνεισφέρει καπνός ή πρός τάς μεθ’ ήμέραν καί αληθείς ημών 
15 εργασίας τά έν ϋπνοις φαινόμενα, καί (οπερ ούν έφην) οις ημείς κάμνομεν σύ 
μηδέν έπάίων μηδέ τι περί τούτων λέγειν έχων σαφές, κάθησαι προσέχων τοΐς 
ήμετέροις όνείρασι καί εύδαίμονας λέγεις καί μακαρίους άνθρώπους τούς εις 
έσχατον ήκοντας άθλιότητος, όνειροπολών οίμαι τρόπον τινά καί αύτός καί φάσ- 
μασιν άλλοτρίοις καί σκιαΐς εύωχούμενος. άλλ’ ώ χρηστέ, ήκιστα τούθ’ ύμών 
20 έργον τών φιλοσόφων τό τοιαύτα θαυμάζειν ούδ’ απλώς ότι τύχοι περί ούτινοσ- 
ούν άποφαίνεσθαι, άλλά φιλοπονία πρότερον ήμμένους τής αλήθειας, όταν μή 
έξή εκ τού προχείρου ταύτην λαμβάνειν, τούς λόγους μετά ταύτα έκφέρειν φύσει 
τε κατωχυρωμένους καί άκολουθία πραγμάτων καί πανταχόθεν τό άναντίρρητον 
έχοντας, ουτω γάρ άν καί ούτοι ύμών οί λόγοι δόγματα καλούμενοι δικαίως κα- 
25 λοΐντ’ άν καί τά πρεσβεία φέροντες κατά πάντων τών άλλων τό άρχαΐον σφίσιν 
άξίωμα σώζοιεν. 
9 . 
Τω χαρτοφύλακι Θεσσαλονίκης τω Σταυρακίψ. 
'Όν σύ περί ήμάς πόθον σαυτω μαρτυρείς, κάμε σοί συμμαρτυρούντα τού- 
τον έπίστασο - καί ούκ έστιν ώς άποκρύψωμαι τού μή πρός πάντας τούτον έκφαί- 
νειν. εί δέ καί ήμεΐς τοΐς ΐσοις μέτροις άνταγαπώμεν, θεω τε καταλείπω είδέναι 
καί σοί, μυρία έν μυρίοις τής ήμετέρας αγάπης λαβόντι τεκμήρια, τό δέ μή δύ- 
5 νασθαι άλλήλοις συνεΐναι καί τόν τοσούτον ημών πόθον ήμΐν μέν συναύξειν, τοΐς 
έξωθεν δέ οημοσ ιεύειν — οδυνηρόν μέν έμοί πράγμα καί παντός άλλου βαρύτερου, 
άλλα ουστύχημα καί τύχης έργον, ούχ ήμέτερον ώστε καί ούκ άφίσταμαι ύπέρ 
τούδε μέμφεσθαι καί έγκαλεΐν τή δαίμονι τοσαύτην ήμών έργασαμέντ) διάστασιν. 
πλήν βουλομένων ήμών έσται τις ίσως ού φαύλη τής οδύνης ταύτης παραμυθία' 
10 εσται δέ πώς; εί σύ μέν τοΐς ές Βυζάντιον έκ Θεσσαλονίκης βαδίζουσι γράμ- 
8, 7. γεένης V. 12. σχιά χ. όναρ Нот. λ 206. 16. έχω Υ. 25. φύσει pro 
σφίσιν Υ. 
9, 2. άποχρύψομαι L. άποχρύψομαι V. 5. ήμΐν συναύξειν L. 
Γ. 290 L. 
213 V. 
