M. TREU, BRIEFE DE8 GEORG. KYPRIOS AN JO. 8TAURAKIOS. 
103 
ένταΰθα έπιγινώσκω καί τους έπιδημοΰντας ώδε ώς άφ’ υμών άγνοώ. διό καί 
συγγίνωσκε ήμΐν γράφειν μεν προήρημένοις καί καθ’ έκάστην είπερ ήν δυνατόν 
την ήμέραν, τή δε των διακομισόντων τά γράμματα απορία άπειργομένοις* καί 
γε δεομένοις βοήθειας της έκ των ευχών δρεγε όσημέραι. καί μέν τούτου γε 
30 /άριν δεΐσθαί σου ή δλως προτρέπειν περιττόν οίδα' ού γάρ έτερον σόν έργον, 
καν τις δεόμενος ή καν μη δεόμενος, δτι μη εύχεσθαι υπέρ πάντων κοινώς καί 
έξιλεούσθαι θεόν, άλλ’ ή γε χρεία τής βοήθειας σφοδρά τις ουσα καί μεγάλη 
εξάγει, ώστε καί περιττά τινα άξιούν καί πολλάκις έπιλέγειν τό 4 εύχου καί δρεγε 
βοήθειαν καί επικουρεί τόν δυνατόν τρόπον’ καί τά τοιαύτα’ ά δη συ πάντοτε 
35 έκπληρών καί τόδ’ εύ ποιών θέλησον προσθεΐναι' γράφε ήμΐν, όταν σοι εύκαίρως 
τούτο παρή, καί τό σαυτου γνώριζε, δτι καί τοΰθ’ άπάσης σχεδόν πρόσθεν αγο- 
μεν ήδονής καί τόθ’ όρα τις ημάς μετά τών εύφραινομένων, δταν καί τουλάχι- 
στον γράμμα ώμεν παρά σου δεδεγμένοι. ίνα τοίνυν εύφρα ίνής καί σφόδρα εύ- 
φραίνής, γράφε, όπως σοι θεός καί τής διά τών γραμμάτων καί τής ύπέρ ήμών 
40 ευχής καί τής άλλης ένθέου αγάπης πλουσιώτατα έπιμετρών γένοιτο τούς μι- 
σθούς. 
13 . 
Τω αύτώ ένδημουντι. fol. 252 V. 
Περί πλείονος έπιστεΐλαί σοι έποιούμην, είπερ πρός άλλο τι φιλίως έχων 
πρός σε' έπειχόμην δε άκων τω μη έχειν δι’ ού' έπεί δ’ όψέ καιρού ό ύπηρετή- 
σων τή προθυμία έφάνη, έπιστέλλω βραχέα μέντοι πλήν ικανά τεκμήριον παρα- 
σχεΐν, εΐ τις σκοπεΐν έθέλοι, ώς ούκ ήν δλως έξω τής σής μνήμης διατρίβειν 
5 ημάς, τό γάρ εύρηκότα τόν ύπηρέτην άλλο μηδέν φανήναι ποιούντα ή έργάζεσθαι 
τήν επιστολήν — τής διηνεκούς μνήμης άν είή σημεΤον ούκ άμυδρόν καί τού 
ύπέρ παν ότιούν άλλο τήν πρός σέ άσπάζεσθαι ομιλίαν, αλλά πρός τί αί άποδεί- 
ξεις ήμΐν; δτου δέ χάριν καί τά είκότα λαμβάνοντα; περιττά ταΰτα πρός σέ τόν 
ομόψυχον ένισταμένοις τήν ομιλίαν, πλήν φέρ’ είπε, έπεί καί τούτου γε χάριν 
10 τήν αρχήν έπιστέλλειν έγνώκειμεν, πώς έχεις αυτός' πώς σοι τά τής υγείας; 
πώς δέ καί τά τής σπουδής; είή τά πάντα καλώς, ίνα εύδαιμονώ καί αυτός καί 
λόγον μηδένα ποιώμαι τών κατ’ εμέ, όπως άρα καί έχοι. οϋτω βιάζομαι τή 
φιλία τά πάντα διατίθεσθαι κατά σέ, καί ήδέων καί μή τοιούτων (άλλ’ άπείη τόν 
άπαντα χρόνον, εί τι μή καθ’ ηδονήν, από σου ) συγκοινωνεΐν άγαπάν. 
15 είεν' δτι δ’ αυτοί μή ένδημούμεν πρός σέ, μή άγανάκτει μηδ’ έν δεινω 
φαίνου ποιών. άδυνάτως ή άληθέστερον φάναι ούκ άσχόλως έχομεν ύπό τών έν- 
θεν κάκεΐθεν έλκόντων πραγμάτων τούτο ποιεΐν' καί χωρίς τούτου πεζή βαίνειν 
ανάγκη, μή δντος έφ’ ού έποχηθώμεν' τή δέ τοιαύτή πορεία πόνος συμβαίνει 
12, 31. δεόμενος ή καν. 32. σφοδρά τις. 36. fora, τά σαυτοιι? 
13, 1. in marg. post titulum παλαιά. ήπερ. 5. τω γάρ. 12. ποιούμαι. 
17. ίίλκοντα. 
