ЛАТИНСКИХЪ СТИХОТВОРЕНІЙ ЯНА КОХАНОВСКАГО. 
13 
Nec tu discedens quicquam tibi prodes, at illam 
4 Heu miseram assiduis conficies lacrimis. 
Tune oblivisci potes illos, improbe, vultus 5 
Lucentisque oculos marmoreamque manum, 
Et quoties nivea venit tibi candida planta 
8 Gaudia fragranti plena ferens gremio, (s) 
Quorum nox sola et labentia sidéra testes 
Iliaque deliciis fida lucerna tuis! 
Heu quam saepe tibi somnos abrumpet inertes 11 
12 Compellata suo nomine Doralice; 
Quam saepe infelix te una dormire putabis: (13) 
At misera illa procul, tu quoque solus eris! 
Tum tu Bellerophon, tum Perseus Triptolemusue, 
16 Tum tu, sed frustra, Daedalus esse voles. 
Et cum respicies emensas anxius Alpes, 17 
«Cara, eheu», dices, «quam procul Italia es!» 
Concordes fato vivunt meliore columbae, 19 
20 Quarum interturbat gaudia nulla dies; 
Sed decerpentes nitentibus oscula rostris (21) 
Perpetuum facili tempus amore terunt: (22) 
3 atpes O. Nequidquam fugis: aerias ed. pr. 4 cod. O: assuduis и lacbrimis 
5 Tune О Tun’ edd. illas O flavum potes, iraprobe, crinem ed. pr., что въ переводѣ 
своемъ Br невѣрно отнесъ къ тексту О 6 Lucentisque О Lucentesque edd. oculis О 
8 Menophile obscura gaudia nocte ferens ed. pr. 9 nox Sgr nô O non soi, at Br-, сл. пере- 
водъ: «nie slonce, aie padajqce gwiazdy». Впрочемъ, «labentia» тутъ не «падающія» (Yerg. G. I 
366, A. II 693), a нормально «скользящія», несущіяся по небу (Lucr. I 2. IV 445. Verg. А III 
515 sq.: «Sidéra cuncta notât tacito labentia caelo: Arcturum pluviasque Hyadas geminosque 
Triones» eqs.). Съ другой стороны cp. Prop. II 9, 41: «Sidera sunt testes et matutina pruina», 
coli. Cat. 7, 7 sq.: «Aut quam sidera multa, cum tacet nox, Furtivos hominum vident amores», 
Ног. с. II 8, 10 sq. epod. 15, 1 sqq.: «Nox erat et caelo fulgebat luna sereno Inter minora sidera, 
Cum tu» eqs., Stat. Ach. I 643 sq.: «Admovet amplexus: vidit cborus omnis ab alto Astrorum 
et tenerae rubuerunt cornua Lunae», luven. VIII 149 sq.: «Nocte quidem, sed Luna videt, sed 
sidera testes Intendunt oculos». Наконецъ, нельзя измѣнять рукописнаго «sola»; оно сохранено 
Кохановскимъ въ переработкѣ: Ѳ — ІО Quorum sola vago radiantia sidera caelo Et spécula 
testis Cynthia ab aeria ed. pr. (гдѣ «vago» сказано съ точки зрѣнія античной теоріи вращенія 
небеснаго свода; cp. Lucan. VI 447: «caelique volubilis» и т. п.). 12 Docalyce О Dora- 
lice Br. (см. стихотвореніе К.: «Epitbaphium Doralices»), Clausa sub occulto pectore cura 
vigil ed. pr. 13—14 absentis delusus imagae formae Erroris recoles gaudia vana tui ed. pr. 
15 Persiue О Medeae cupies conscendere currum ed. pr. 16 pennatum Bellerophontis equum 
ed. pr. 18 nunc ubi Menophila es? ed. pr. 19 fata viuût melioroe О 20 Quorû О 
Quas placido abduxit nulla ab amorc via ed. pr. (cp. v. 26 cod. O) 21 «zrywajqc blyszczqcemi 
dziobami calusy» Br*, но размѣръ требовалъ перевода: «впивающимися» (cf. Catull. 68, 
125 sqq.: «Nec tantum niveo gavisa est ulla columbo Compar, quae multo dicitur improbius 
Oscula mordenti seraper decerpere rostro» eqs. Martial. XII 65, 7 sq.: «basioque tarn longo 
Blandita, quam sunt nuptiae columbarum»). Подтверждает!, вторая редакція: 21 — 22 Sed 
licet adverso carpentibus oscula rostro Tndulgere omni tempore coniugio ed. pr. 
