ЛАТИНСКИХЪ СТИХОТВОРЕНІЙ ЯНА КОХАНОВСКАГО. 
39 
Vidimus infestis reges concurrere signis 
Et servos dominis bella movere suis; 
Vidimus ingeutes in relligione tumultus 
32 Impiaque arma nova pro pietate capi: 
Effera progenies divum quoque subruit aras, 
Templa solo aequavit surripuitque Deo. 
Quid memorem, quantis affecit cladibus Hwwnos 
36 Inductus nostra seditione Getes, 
Devastavit agros, legiones ense cecidit, 
Vrbes diripuit supposuitque iugo? 
Has tempestates tu inter, ceu saepe vocatum, 
40 Commoto ventis, numen ades, pelago: 
Tu male concordes iunxisti foedere cives, 
Tu vindex priscae relligionis eras, 
Те pavide rapto fugerunt agmine Turcae 
44 Non secus atque ovium grex veniente lupo. 
At tu ultro validas duxti trans aequora classes 77 
Et posuisti Afro clara tropaea solo. 
Tu bello invictus, tu Clemens liostibus ipsis 
48 (Quod neque Saxo ferox nec, puto, Galle, negas). 82 
Magnus ubi Alcides, ubi Liber, ubi ipse Quirinus 87 
54 Aeternum immenso cum love régna tenent. 
At nos nec senium, tua nec deflebimus ossa 
56 Nam meritis vives tempus in omne tuis. 90 
29 in festis О 31 religione TI 32 nova pietate Tl* capi Br campi O TI* 
33 auras O 1 aras О 2 34 Deo Sgr deos O Br Tl 35 afficit Br* Tl* Hunnos Sgr him- 
nos O «himno(s)?» Tl Гуннами названы Мадьяры: описывается разгромъ 1526 г. 36 se- 
ditione egi Getes O TI* (поставившій еще точку послѣ «egi») 38 deripuit Tl 39 voca- 
tvm O 2 Br vocatur O 1 Tl (inter. Ceu Tl) 42 religionis Tl 43 pavidi Br Tu pavidae Tl 
77 Idem veliferas duxti trans aequora classes ed. pr. duxisti Tl* (форму «duxti» мы встрѣ- 
чаемъ, напр., и El. II 7, 31 edd.: cp. Cat. 91, 9. Prop. I 3, 27) aequore О 78 trophea O TI 
trophaea edd. 79—80 ed. pr. въ О не стоятъ 81 clemen О 82 Non Gallus, non 
boc Saxo negare potest ed. pr. (измѣненіе произведено вслѣдствіе того, что въ прежней 
редакціи 2-ое лицо пентаметра о врагахъ Карла Ѵ-аго было нѣсколько неудобно, когда въ 
гексаметрѣ 2-ое лицо указывает!, на самого императора. 49—53 cod. О = 83—87 edd. 
(83 supraema О) 88 Purpureo succos nectaris ore bibunt ed. pr. (Ног. с. III 3, 12. 34 sq.). 
Первая редакція пентаметра восходитъ къ приписывавшемуся Вергилію стиху: «Commune 
imperium cum love, Caesar, agis» (PLM IV 150 Baehrens). Cp. Ον. Μ. XV 858 sqq. и τ. π. 
Et ernum O Iouoe O tenent O tenet Tl 89 deflebimus O 1 deflevimus O 2 90 omnia 
saecla ed. pr. 
