40 
Г. 3 ЕН ГЕРЪ. ДВѢ ПЕТЕРБУРГСКІЯ РУКОПИСИ 
Ode ad Venerem conversa ex Graeca Sapphus. 
Te precor, summi soboles Tonantis, 
Quae domas mentes liominum, Aphrodite: 
Ne meum pectus gravibus fatiges, 
4 Aurea, curis ! 
Sed veni nostros miserata questus, 
Vt preces audire queas dolentis 
Saepe quas olim solita es benigna 
8 Accipere aure, 
Celsa cum, curru residens iu aureo, 
Linqueres alti solium parentis, 
Passerum penua volucri patentes 
12 Vecta per auras. 
Et quidem lougum remorata non es, 
Quin statim, arridens oculis beatis, 
Quaereres, quid me cruciaret et quid 
ίο Maesta vocarem, 
Quidve tam crebris male sana votis 
Poscerem, numquid laqueos Amori 
Perfugae rursus: «Quis iniquus in te est, 
20 Die âge, Sappho? 
Si te enim vitat, subito requiret; 
Dona si spernit, sua mittet ultro, 
Et si amans non est tui, amabit id quod 
24 Iusseris ipsa». 
Ode ad Venenerem (sic) conuersa ex Graeca sapphus O = Ode IX Lyricorum 1 sumi O 
magni ed.pr. 2 aprodite O 6 praeces O 9 ni auro O 10 Liquiris O 13 Necdiu sane 
veniens morata es ed. pr. 15 Quereres O 16 Mesta O Corde dolerem ed. pr. 17 sane O 
18 nunquid O 17 — 20 Quidve tot votis gemebundus altos Poscerem divos, laqueosne Amori 
Perfugae rursum : Loquere, ulla si fors Tristior in te est ed. pr. 21 subite O subito ed. pr. 
23 id Sgr et O 22 — 24 sua mittet ultro et Si odit ingratis quoque amabit atque Iussa fa- 
cesset ed. pr. 
