5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
СКАЗАНІЯ 0 42 ЛМОРШСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
3 
γοις του Μωάμεθ άκολουθοΰντες. τί γάρ καί διδάσκει άπιστον; ότι ό θεός δύναται 
καί ώδε μεν πάσης έ'μπλήσαι τρυφής τον αύτω πειθόμενον κάκεΐσε δέ τον παρά- 
δεισον τούτω κληροδότησα». ; ή πτωχεύει τούτων θεός των καλών; δέξασθε ούν 
την τοιαύτην διδασκαλίαν, καί των παρόντων άπαλλαγέντες δεινών, κατατρυ- 
φήσατε τών του θεού πολλών αγαθών καί ζώντες καί τελευτώντες’. ώς ούν 
τούτων οί έχέφρονες τών ληρημάτων ήκουσαν, άνδρειόν τι καί σοφόν ένιδόντες 
άλλήλοις έγέλασαν καί την προφητικήν εκείνην || ύπεΐπον ωδήν’ 'διηγήσαντό fol. 1G5 ν. 
μοι παράνομοι αδολεσχίας, άλλ’ ούχ ώς ό νόμος σου, κύριε’, είτα καί πρός εκεί- 
νους 'καί όλως’ είπον 'οί'εσθε θεάρεστον είναι παίδευσιν καί αληθή το ήττάσθαι 
τών τής σαρκός ορέξεων έν παντί τόν άνθρωπον καί δουλεύειν θυμω καί πονηριά 
καί τοΐς άλλοις κακοΐς; καί που το λογικόν αύτοΰ θήσομεν; καί τί διοίσει άνθρω- 
πος θηρίων αλόγων; όμως ήμεΐς, ώ άνδρες, έκείνων έσμεν μαθηταί τών πρός 
θεόν λεγόντων 'ού μη άποστώμεν άπό σου, άλλ’ ένεκα σου θανατούμεθα όλην 
την ήμέραν, έλογίσθημεν ώς πρόβατα σφαγής, καί ούδέν ημάς χωρίσει άπό τής 
αγάπης του θεού”, τούτων άκούσαντες καί αυτοί πρός τόν άρχοντα αυτών κατ- 
ησχυμμένοι ύπέστρεψαν. | 
χρόνος παρήλθεν ούχί συχνός, καί έτεροι παραγίνονται την αύτήν ύποκρι- 
θέντες τής ελεημοσύνης αιτίαν* γυμνοσοφιστάς άποκαλοΰσιν αυτούς, μετά γοΰν 
την διάδοσιν άσπασάμενοι πάντας καί καθεσθέντες 'τί’ φασίν 'ώ δέσμιοι, μη δυ- 
νατόν παρά τω θεω μηδέ δίκαιον;’ οί δέ 'ούδέν’ είπον* 'πάντα γάρ αύτω καί 
δυνατά καί δίκαια* ό πρέπει μάλιστα τη θεία φύσει’, κάκεΐνοι* 'εί ούν πάντα δυ- 
νατά τω θεω καί δίκαια, σκεψώμεθα, τίνι την δύναμιν αύτοΰ χαρίζεται σήμερον, 
'Ρωμαίοις ή Ίσμαηλίταις; τίνων τά στρατεύματα καθυπερτερεΐ καί τίνων ώσεί 
χόρτος τά στρατεύματα πίπτουσιν; εί μή εύρεν ήμάς πληρωτάς τών αύτοΰ νό- 
μων, ούκ άν ήμΐν τάς εύεργεσίας αύτοΰ δέδωκε πάσας* || καί εί μή είδεν υμάς fol. 16G 
απίστους περί τόν αύτοΰ προφήτην, ούκ άν ύποχειρίους ήμΐν έποίησεν’. καί οί 
άγιοι 'εί μεν τών αγίων προφητών’ είπον 'ταΐς διδασκαλίαις έπειθαρχεΐτε, εύκο- 
λον ήν οεΐξαι ψευδομένους ύμάς καί τίνος τόπδν άποπληροΰτε* έπεί δέ πόρρω 
τούτων έστέ, έρωτώντων ήμών άποκρίθητε. δύο τινών δικαζομένων ύπέρ άγροΰ 
καί έκάστου τήν αύτοΰ δεσποτείαν έλκοντος, τοΰ μέν μαρτύρων χωρίς τοΰ δέ 
παραστάσει τούτων, τίνος αύτών ύμεις οί Σαρακηνοί λέγετε τόν αγρόν είναι;’ οί 
δέ 'τοΰ παριστώντος’ είπον 'τούς μάρτυρας’, καί οί άγιοι 'τοΰτο καί ήμεΐς έπί τε 
τοΰ προφήτου ύμών καί έπί τοΰ μονογενούς υίοΰ τοΰ θεοΰ καί κυρίου ήμών 
’ίησοΰ Χριστού τά δίκαιον κρίνομεν. | ήλθεν ό κύριος ήμών Ίησοΰς Χριστός έκ 
παρθένου γενόμενος άνθρωπος, καί πάντας έχει μάρτυρας τούς αψευδείς καί 
7 sq. δ’.ηγησαντο — κύριε] Psalm. 118(119), 85. 13 où — άπό σου] Psalm. 79(80), 19. 
13 sq. ενεκα — σφαγής] Psalm. 43 (44), 23. Rom. 8, 36. 14 sq. ήμας — θεού] cf. Rom. 8, 
35. 39. 
Cod. 3 τούτων 15 sq. κατησ/υμένοι 
