•I 
И. НИКИТИНЪ, 
αρχαίους προφήτας τούς αύτού προλέγοντας καί δεσποτείαν καί έλευσιν. ήλθεν, 
ώς ύμεις φατέ, καί ό μέγας Μωάμεδ τρίτην νομοθεσίαν κομίζουν ύμιν' ούκ έδει 
ούν καί αυτόν δύο των του θεού προφητών ή καν ένα συνήγορον έχειν πρός τό 
άποδεΐξαί, οτι θεόθεν έξαπεστάλη;’ ούτως, αυτών είρηκότων ό Βασόης εις ών του 
χορού των αγίων 'έχει καί ό τών Σαρακηνών προφήτης’ έφη "τόν περιώνυμον 5 
'Ιΐσαίαν τά κατ’ αυτόν προαγγέλλονται καί εί μή λυπηρόν ήν τοις λογίοις τού- 
τοις άνοράσι, καί τό ρητόν άν είπον αυτό’, οί δε 'καί μήν οίοαμεν συγγνώμην 
fol. 1G6 V. διδόναι τοΐς σφάλλουσιν’ είπον || 'τάχα γάρ υβρις έστί του προφήτου’, καί ος 
πρός αυτούς· 'ούχ ύμεις λέγετε πάντων έσχατον είναι τών προφητών τόν Μωά- 
μεο;’ κάκεΐνοι* 'αληθώς, καί ούτός έστιν ό μόνος αψευδής καί όντως προφήτης’. 10 
καί ό φιλόχριστος πρός αυτούς· 'ό θείος καί θαυμαστός Ησαίας ούτου πως λέγει* 
άφειλε κύριος άπό Ισραήλ κεφαλήν καί ουράν’ καί έρμηνεύων τίνα ταυτά έστι, 
κεφαλήν μέν έφη άρχοντα προσωπολήπτην, ουράν δέ προφήτην διδάσκοντα 
άνομα, μή δή θορυβεΐσθε’ ή γάρ ούχί άνομον τούτο, βπερ ό Μωάμεδ τέθεικε 
πρόσταγμα, τόν διά μίσος άποβαλόντα τήν εαυτού γαμετήν μή έξεΐναι ταύτην 15 
αύθις άναλαβεϊν μή ετέρου πρότερον συναφθεΐσαν; έμοιγε δοκεΐ τούτον j λέγειν 
ουράν.’ οί δέ 'ί'σμεν φιλοσοφεΐν’ είπον 'άλλ’ εί του θεού τούτο δοκεΐ, τίνες ύμεις 
αύτου διαμάχεσθαι;’ ό δέ φιλόχριστος· "αληθώς καί τήν πυκνογαμίαν υμάς μάλ- 
λον δέ γυναικομανίαν έν τω τών νηστειών υμών πάσχειν καιρού έκ θεοΰ κομίσας 
ύμΐν ήκεν;’ οί δέ 'καί λίαν γε άψευδώς’ είπον. καί οί άγιοι 'έτι τις’ είπον 'λείπεται 20 
λόγος, ό περί τών κατά πολέμους τροπαίων, έπιλυθήναι. ήκούσατε τάς τών 
Περσών νικάς, οϊ σχεδόν κόσμου περιεγένοντο; τάς τών Ελλήνων έμάθετε, οϊ 
καί ΓΙερσών αυτών κατεκράτησαν; τών παλαιών "Ρωμαίων τήν πάσης κυριότητα 
τής οικουμένης έγνωτε; τί ούν; ευσεβείς οί τοιουτοι; ούχί πολυθείαν είδωλικήν 
fol. 167 πάντες έμαίνοντο; πόθεν || ούν αύτοΐς ή τοσαύτη νίκη καί δυναστεία, είπατε.’ 25 
μή δυνάμενοι ούν άποκριθήναι πρός ταϋτα, τόν έαυτών κατειλήφασιν άρχοντα 
τά τών άνόρών σταθηρόν άπαγγέλλοντες φρόνημα, οί δέ άγιοι δάκρυσιν όμου 
συσχεθέντες του θεού εύχαρίστουν. 
έπτά μέν ούν όλοις έτεσιν έγκατάκλειστοι όντες καί τάς ψυχάς έκλειπού- 
σας έχοντες τή βία τουν τής φρουράς οδυνών, ούκ έπαύσαντο τάς ύμνολογίας 30 
Δαβίδ άδοντες ούτε τών συνήθων ήμέλησαν προσευχών 'τί γάρ’ έλεγον 'άντα- 
ποδουσομεν του κυρίου τω ούτως ημάς άγαπήσαντι;’ 
τή μελέτη ούν τών θείων γραφών ούτου προσκειμένων αύτών, πέμπτη 
του Μαρτίου μηνός, ήδη τού ήλιου πρός δυσμάς κατιόντος, έφίσταταί τις έν τή 
φρουρά του ήμετέρου στρατού άρχουν | ποτέ γεγονώς καί γνώριμος τοΐς άγίοις, 35 
ον φασι καί προδότην τής μεγάλης έκείνης πόλεως τού Ά μορίου γενέσθαι, τών 
Σαρακηνών μύστης καί τής Χριστού πίστεως έ’ξαρνος, τήν έπουνυμίαν Βοουδης. 
12 — 14 άφεΐλε — άνομα] cf. Es. 9, 14 sq. 
Cod. 20 τις 31 δαδ 
31 sq. τί — άγαπήσαντι] cf. Psalm. 115, В. 
