ОКАЗАНІЯ О 42 АМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
Ü 
και πρός τη θύρα γενόμενος έφώνησέ τινα Κωνσταντίνον καλούμενον, άνορα 
λόγγον καί πάση συνέσει κεκοσμημένον, νοτάριον όντα Κωνσταντίνου του πατρι- 
κίου καί συνδεσμώτην αύτοΰ. ωτινι μηδενός παρόντος Λέγει - 'οίδας, λογιώτατε 
©ίλών, όσην αγάπην έσ/ον πρό γε χρόνων πολλών εις τον κύριόν σου τον πα- 
5 τρίκιον - ήν καί μέχρι του νυν συντηρώ, μαθών ούν ακριβώς, ώς ό πρωτοσύμ- 
βουλος έβουλεύσατο αύριον αυτόν άνελεΐν, εί μή κατανεύσοι συνεύξασθαι τούτω, 
εδραμον την σώζουσαν || ύμάς συμβουλεύσασθαι γνώμην, συ ούν άλλα φρόνιμος fol. 167 ν. 
ών πεΤσον αυτόν μαγαρίσ αι, τούτο ποιών καί αυτός, καί σώθητε μή άφιστάμενοε 
κατά ψυχήν τής υμών πίστεως’. ό δε φιλόχριστος έκεΐνος άνήρ τόν σταυρόν κατ’ 
10 εκείνου χαράςας χειρί 'έμφραγείη σου τά μιαρόν’ είπε 'στόμα, διάβολε - άπόστηθι 
άφ’ ήμών, έργάτα τής ανομίας’, καί άμα πρός τόν πατρίκιον έπορεύθη. πυθομένου 
ούν αυτού, τις ο τούτον καλέσας καί τίνος ένεκα, σοφώς εκείνος καί φρονίμως 
τήν τού θανάτου ψήφον μυστικώς απήγγειλε τούτω, τά τής άθέου μόνον συμ- 
βουλής σιωπήσας, ίνα μή τινα χώραν ό πονηρός λάβοι κατ’ αυτού καί τοΐς τής 
15 δειλίας λογισμοΐς περιτρέψοι. ό δέ 'το θέλημα’ είπε 'τού κυρίου | γενέσθω’. είτα 
διαθέμενος έγγράφως τά κατ’ αυτόν διά τού καλού Κωνσταντίνου, τοΐς συνδε- 
σμώταις προτρέπεται παννύχους έκτελέσαι τάς υμνωδίας, γίνεται, καί τις άρχων 
έφίσταται τά πρωί μετά φοβέρας φαντασίας καί υπηρεσίας ένοπλου, παρά τού 
πρωτοσυμβούλου πεμφθείς, καί κελεύει τούς προέχοντας έξελθεΐν τών δέσμιων. 
20 καί δή καί προήλθον τής φυλακής δύο άνδρες καί τεσσαράκοντα, καί φησί πρός 
αυτούς - 'ποσον έτος οίεσθε παρελθεΐν άφ’ ούπερ καθείρχθητε;’ οί δέ 'έβδομον’ 
είπον 'πάντως, ώς δή καί αύτός οίδας’. 'έμάθετε’ είπεν έκεΐνος "διά τής μακράς 
ανοχής τήν περί ύμάς συμπάθειαν τού πιστοτάτου πρωτοσυμβούλου, πώς έπί 
τοσούτον άνασχόμενος ούκ ήθέλησεν || ύμάς άνελεΐν; τούτου ούν ούτως έχοντος fol. 168 
25 ούκ έδει καί ύμάς ύπερεύχεσθαί τε τούτου καί άγα παν αυτόν έκ ψυχής;’ καί οί 
άγιοι - 'νόμου τούτο κελεύοντος, ύπέρ τών έπηρεαζόντων εϋχεσθαι, πράττομεν 
αύτό καί ήμεΐς - άγαπάν δέ μή συγχωρούμενοι τούτον, ούκ άγαπώμεν - φησί γάρ 
ό καθ’ ημάς προφήτης ούτως - 'ούχί τούς μισούντάς σε, κύριε, έμίσησα;” καί ό 
άρχων - 'καί πώς δυνατόν μισούντάς τινα ύπερεύχεσθαί τούτου; έψεύσασθε είρη- 
30 κότες τούτο.’ καί οί άγιοι - 'ούδαμώς - έμφυτευθήναι γάρ αύτω τήν θεογνωσίαν 
εύχόμεθα. καί εί γένηται τούτο, ούκ άγαπάν αύτον θελήσομεν μόνον, άλλά καί 
σφόδρα τιμάν κατά τόν είπόντα 'έμοί δέ λίαν έτιμήθησαν οί φίλοι σου, ό θεός.” 
καί ό άρχων 'ού | βούλεσθε ούν’ έφη 'τω πιστοτάτω πρωτοσυμβούλω συνεύζα- 
σθαι σήμερον; τούτου γάρ χάριν πρός ύμάς άπεστάλην - καί οίδα ότι τινές έξ 
35 ύμών τούτου τυχεΐν έφίενται’. 'εύχόμεθα’ είπον οί άγιοι 'μή μόνον τόν πρωτο- 
σύμβουλον, άλλά καί σέ καί όλον τό τών Σαρακηνών έθνος τής άθέου τού 
4 τών φίλων? 17 γίνεται] ο δή καί γίνεται? Cf. Act. Sauet. Mart. t. I p. 8^3 cap. 30. 
28 ούχί — έμίσησα] Psalm. 138, 21. 32 έμοί — θεός] Psalm. 138, 17. 
Cod. 1 εφωνησε τινα 23 sq. έπιτοσουτον 20 μισούντάς τινα | έψεύσασθει 
