И. НИКИТИНЪ 
6 
Μωάμεδ άποστήναι λατρείας καί μόνω Χριστώ τώ θεώ εύχεσθαί τε καί λατρεύ- 
εινλ καί ο αρχών 'βλέπετε τί λέγετε, μή έν μεταμέλω γένησθε* ουδέ γάρ βα- 
σάνων у οσρίς ή απείθεια ύμών διαβήσεται’. των δέ είπόντων ώς άθανάτω θεώ 
τάς έαυτών ψυ/άς άνεθέμεθα καί ούποτε τήν εις αυτόν άρνησόμεθα πίστιν’, 'τό 
fol. 168 V. κρίμα’ είπεν 'έκεΐνο της τε χηρείας των γυναικών υμών καί της j| όρφανίας τών 
τέκνων ελέγξει ύμάς έν ημέρα κρίσεως. εί γάρ έπείσθητε τώ πρωτοσυμβούλω 
καί ώμολογήσατε τον Μωάμεθ προφήτην, έγραψεν αν τώ υμών βασιλεΐ" γυνή 
δέ πάντως σήμερον βασιλεύει" καί σεσωσμένους ενθάδε τούς υμών έςαπέστειλεν" 
ουδέ γάρ αν άντειπεϊν ί'σ/υσε" καί χαράς έπί τή τούτων έλεύσει πολλής αν 
έπληρώθητε. καί πλούτος άπειρος ύμϊν έπεδόθη" χρ όνου γάρ ένός φόρος Αίγυπτου 
έπήρκεσε καί εις δεκάτην γενεάν πλουτεΤν τούς έγγόνους ύμών\ τότε οί άγιοι, 
διαθερμανθέντες ώσανεί τάς ψυχάς, 'ανάθεμα τώ Μωάμεδ’ έβόησαν'καί πάσι.τοΐς 
προφήτην αυτόν όνομάζουσιν’. ευθύς ούν εκείνος κελεύει, καί δεσμούνται τάς 
χεΐρας ό|πίσω καί πρός τον τής σφαγής άγονται τόπον, συνέδραμε δέ πλήθος 
άπειρον Χριστιανών όμου καί Σαρακηνών ίδεΤν τήν τούτ ων άναίρεσιν. 
ότε γουν πλησίον ήλθον τού ποταμού" Ευφράτης ούτος ήν, περί αύτόν 
γάρ τό Σάμαρα ή μεγάλη πόλις αύτών έστιν" φωνήσας ένα τών άγιων ό άρχων 
Θεόδωρον μεν όνομαζόμενον έπιλεγόμενον δέ Κρατερόν φησί πρός αύτόν" 'σύ 
κληρικός ποτέ ών καί τού τάγματος τών παρά Χριστιανοΐς λεγομένων ιερέων, 
έπεί τόν τοιούτον άπεβάλου βαθμόν, δόρυ τε καί στρατιωτικήν ένδέδυσαι πανο- 
πλίαν καί άνδροκτόνος έγένου, τί νύν σχηματίζή Χριστιανός φανήναι, προ πολ- 
λού τήν εις Χριστόν πίστιν έξαρνησάμενος; ού μάλλον ούν y ρή σε καταφυγεΐν || 
fol. 169 εις τήν τού προφήτου Μωάμεδ διδασκαλίαν καί ύπ’ αυτού τυ/εΐν βοήθειας;’ ό 
δέ τού Χριστού μάρτυς φησί πρός αύτόν 'δι’ αύτό μέν ούν τούτο μάλλον ύπέρ 
τής εις αύτόν μου πίστεως καί αγάπης τό αιμα νύν έκχύσαι βούλομαι, ίνα μοι 
τών εις αύτόν άμαρτηθέντων ό αγαθός τήν συγγνώμην παράσχοιλ καί ό άρχων 
'ήδη σου’ φησί 'πληρούσθω τό θέλημα" έγώ γάρ τό σοί συμφέρον έλάλησα’. 
τών δέ δημίων Αίθιόπων άναρριπιζόντων τά ξίφη καί ώσπερ άποσκιρτώντων ό 
κραταιός Κρατερός τήν ύπέρ τού πατρικίου φροντίδα πολλήν έ/ων καί δεδιώς, 
μή που δειλανδρήσγ] προιδών τήν τών φίλων άναίρεσιν, φησί πρός αύτόν" 'κύριέ 
μου πατρίκιε, πρόκριτος ήμών κατά πάντα ών, πρώτος οφείλεις | καί τόν τού 
μαρτυρίου στέφανον δέξασθαι’. καί ός πρός αύτόν 'σύ τούτο μάλλον, καρτερό- 
φρον, πρώτος ποίησον" έξεις δέ σοι κάμέ συνεπόμενον καί πάντας τούς σύν ήμΐν’. 
εύξάμενος ούν εκείνος καί προσελθών τώ δημίω, δέχεται τήν τομήν είτα καθεξής 
καί οί άγιοι κατά τάς άρχικάς έξουσίας, μηδενός αύτών τό σύνολον δειλιάσαν- 
τος, ώς καί αύτόν έπί τούτοις καταπλαγήναι τόν άρχοντα. 
καί αύτη μέν, ώ πανθαύμαστοι μάρτυρες, τής ύπέρ Χριστού άθλήσεως 
35 οί άγιοί] οί άλλοι? 
Cod. 1 εϋχεσθαι τε 30 δειλανδρήσει η ex ι aut ex ει facto 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
