12 
II. НИКИТИНЪ, 
πόλιν περικαθίσας ό βάρβαρος και ώσπερ θρέμματα εν μέσω ταυτην άπο βαλών 
παντί τω στρατεύματι, πρώτα μέν θωπείαις ύπελθεΐν δεινός γάρ ήν καί κεκρυμ- 
μένον ήθος καί ύπουλον έχων την πόλιν έμηχανάτο, έλπίζων ένδώσειν καί σφάς 
αυτούς ταΤς εκείνου χερσίν παραδούναι. ώς δέ οΰκ επειθεν, μεταβαλλόμενος αύθις 
είτα κινησας τάς έλεπόλεις καί πάντα τά περί αυτόν άμυντήρια όργανα, αυτός 
τε έμβοών καταπληκτικόν καί διακελευόμενος τοις έπιούσι καί άθλα προτιθείς 
τοΤς άγωνιζομένοις ώς άρι|στα, συμμαχεΐν καί πρός τό τείχος άνιέναι τοΐς βαρ- 
βάροις διατεινόμενος καί όμόσε χωρεΐν ανεπιστρεπτί των έκ του τείχους αμυνό- 
μενων λόγον οΰ ποιούμενους, προσβάλλει τινί μέρει των πύργων σαθρω τε καί 
ύποσόμφφ καί άραιω ταΐς των λίθων οίκοδομαΤς, ύπό τινων, ώς φασί, προοεδω- 
κότων καί την πόλιν ύπό χερσί των πολεμίων βουλομένων τούτο διδα/θείς. καί 
ήν δέ ούτως' ού γάρ άν έκεΐσε άγνώτης ών καί αμαθής των κατά την πόλιν ό 
παμμίαρος τόν των μηχανημάτων έσμόν περιέστησε, τύπτειν τό τείχος δυνάμει 
fol. 140 πολλή έγκελευόμενος. προσβαλών δέ [| παντί τω στρατεύματι καί των άνωθεν 
άπό του τείχους βέλεσί τε καί οίστοΐς άμυνομένων λίθοις τε καί κεράμω βαλλόν- 
των, οία είκός έν τοιουτω κακω άλισκομένους ποιεΤν, πάντων δέ άνδρών καί 
γυναικών συρρεόντων έκεΐσε, τών δέ βαρβάρων κάτωθεν έπιοντων καί τάς κε- 
φάλας έγκαλυψαμένων καί όμόσε προς τό καταπεσόν του τείχους βιαζομένων' 
εντεύθεν γάρ άλώσιμον γενέσθαι την πόλιν, ώσπερ καί ήν, ύπετόπαζον κραυ- 
γής τε καί όλολυγής ύπ’ άμφοτέρων, ώς τό είκός, γινομένης ενταύθα ώθισμού 
τε πολλού, τέλος είσπεσόντες οί βάρβαροι τούς | έν τή πόλει ώσάμενοι καρτερίας 
επιμονή κατά κράτος άναιρούσι ταυτην. ένθα τίνα πρώτον τίνα δέ ύστατον ό 
τών Αράβων λαός, οία θυμού πνέοντες πλείστου καί τοΐς αί'μασι περιρρεόμενοι, 
άπεκτόνασιν, ούκ έχω είπεΐν. 
συλήσας δέ την πόλιν ό βάρβαρος ένόμισεν ίκανώς έχειν διαπραξάμενος· 
τά γάρ ά.λλα πάρειμΐ' άμφοδον παντελή, παρασκευασμένος πρός τά οικεία ήθη 
χωρεΐ, τούς άρίστους καί γενναίους τούτους ώς άκροθίνιά τινα καί τού πολέμου 
λάφυρα μεθ’ έαυτού έπαγόμενος. ούς καί πρός τήν έαυτοΰ γενόμενος πόλιν είρ- 
fol. 140 V. κταΐς έγκατακλείσας άφεγγέσι καί μηδαμό] |θεν είσδεχομέναις άκτΐνα άσφαλέσι τε 
άγαν φύλακάς τε τούτοις έγκαταστήσας πέδας τε καθείς τοΐς ποσί, μόλις καί 
τής άναγκαίας τροφής συνεχώρει μεταλαγχάνειν. οί δέ άγιοι ούτοι νυκτός καί 
ημέρας ού διελίμπανον τω θεω προσευχόμενοι καί τάς χεΐρας εις ύψος άνατεινό- 
μενοι ύπέρ τής ψυχικής σωτηρίας, παννύχους δέ καί στάσεις καί ψαλμωδίας 
κλίσεις τε γονάτων καί άγρυπνίας διηνεκείς καί συντόνους έπιτελούντες, έτι μήν 
1 απολαβών? 8 διαστειλαμενος? 9 λογον ου ποιούμενους clelenda? 12άγνως 
τις ών? 22 ένθα — ύστατον] Нот. Ε 703 al. 
Cod 3 ύποΰλον 6 καταπληκτικόν · 9 τινα τΐ 15 οίς, τοΐς τε 20 τε 
21 τε οσα μεν οί 22 κατα 23 άρράβων 26 παντελεΐ 29 μήδαμο'θεν 
30 πεδας τε 34 κλήσεις τε 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
