14 п. Никитинъ, 
αυτός, ώς οίμαι, έχέφρων ών καί του κρείττονος έφιέμενος, τό περιείναι προτι- 
μήσεις πάντως τήν ήμετέραν θρησκείαν έλόμενος. εί μέντοι τοϊς έμοΐς λόγοι; 
fol. 142 πειθαρχήσας, πρός ζωήν σε παρακαλουσιν, || τής κατά σέ δόξης τον ύφ’ υμών 
κηρυττόμενον έσταυρωμένον άθετήσας κοινωνός τε ήμΐν καί ομόθρησκος γένη, 
ί'σθι ώς πολλών σε παρ’ ήμών επίτευξη δωρεών καί μυρίων αγαθών σεαυτω 
πρόξενος έση· σέ γάρ πάσα ύπ’ έμέ δυναστεία θαυμάσει, καί τα πρώτα έν τοίς 
περί έμέ δυναστεύουσιν άπενέγκοιο, ελαττον ούδενός άλλά δή καί πολλών μείζων 
τυγχάνων. εί δέ - όπερ ούκ οίμαι* άμετάθετός τε καί άμετάβλητος έκ τής κατά 
σέ πίστεως έξεις τών τε ήμετέρων λόγων καί υποσχέσεων κατολιγωρήσεις μηδέ 
τοις έγγυωμένοις μεταστραφής, άνηκέ|στων σε κολαστηρίων καί βασανιστηρίων 
πρότερον έμφορήσας, οτε καί μετάμελος όνήσει σε ούδέν, τό τελευταΐον καί τής 
γλυκείας ταύτης καί ήδίστης βιοτής χαλεπώ καί έπωδύνω στερίσω θανάτω. ώς 
ούν κυριεύων τών σεαυτοϋ λογισμών καί τό βέλτιον έπιστάμενος, συνετόν καί 
έχέφρονα λόγον άπόκριναι πρός ημάς’. 
ό δέ ώς άληθώς καρτεράς εκείνος Θεόδωρος καί ώσπερ έγένετο προφητι- 
κώς προκληθείς, τούτων τών παρά του τυράννου λόγων άκούσας, ώσπερ εύθυ- 
μιάς ρημάτων έμφορηθείς, ήσυχη πρότερον μειδιάσας, είτα βλοσυρόν τε καί 
fol. 142 V. λεόντειον ύπιδών τόν τής άνομίας θεράποντα || ίκανώς τε έκμυκτηρίσας, 'μή 
μοι γένοιτο’ έφη 'ύπηρέτα τής άσεβείας, συν τώ ταυτα γλωσσαλγούντι καί είκή 
φυσιουμένω τόν έμόν άθετήσαι δεσπότην Χριστόν, ώς προγονικώς τε καί πατρί- 
κιος εγώ τε καί πάσα ή κατ’ έμέ συγγένεια θρησκεύω τε καί λατρεύω καί διη- 
νεκώς λειτουργώ, καί τής καθ’ υμάς δυσσεβείας καί άθεότητος γενέσθαι κοινω- 
νάν. άλλα δή τούτον προσκυνώ, ος έκ του μή όντος εις τό είναι τά πάντα παρή- 
γαγεν, υιός καί λόγος ών καί είκών τής αύτού ύποστάσεως άπαράλλακτος. καί 
ταύτης τής δόξης ούκ άποστήσομαι ούδέ εί μείζονα ών τε κέκτηται ών τε κυ- 
ριεύει ό άλάστωρ έκείνος ύπόσ|χηται. ότι γάρ άν μοι καί έπαγγέλλετο ; τόν έπί 
γής χρυσόν; άλλά λίθον υπέρ Χρίστου ήγημαι τούτον, άργυρον; άλλα σκύβαλον 
είναι τούτον ύπέρ έκείνου νομίζω, λίθους πολυτελείς τε καί διαυγείς ή μαργαρί- 
τας φαιδρούς τε καί άπαστράπτοντας; άλλά κοπριών άτιμότερα ταύτα ύπέρ 
έκείνου τίθεμαι, δυναστείαν τήν κάτω; άλλά τής όντως ούρανίου βασιλείας 
άλλοτοιοί. πάντα δεύτερα τά έπί γής τίμια μάλλον δέ ώς εί μηθέν ύπέρ τής εις 
Χριστόν φιλίας λογίζεσθαι έπείγομαι. θάνατον δέ οί'κτιστον έπαπειλεΐ καί κολά- 
fol. 143 σεις άνηκέστους έπανατείνεται* άλλά || τούτον καί μή βουλόμενος κοινωνήσω, 
έπειδή τά πρώτα παρή/θην εις γέννησιν. μήτε ούν μοι χρηστόν τι κατ’ αύτόν, 
ο τής Χριστού με χωρίσει ομολογίας, ό δυσμενής ύπισχνείσθω μήτε ό μή κάμ- 
3 δόξης άποστης? 5 σε] τε? 7 έλάττων? 8 άμεταθέτως? άμεταβλήτως? 
12 στερήσω? 15 ό'περ? 19 sq. είκή φυσιουμένω] cf. Coloss. 2, 18. 20 ώς] ω? 26 έπαγ- 
γείλαιτο? 27 λΰθρον? 32 επείγομαι] πείθομαι? 33 τούτου? 34 τι τών κατ’ αυτόν? 
Cod. 4 sq. όμόθρισκος γένη, εΐσθη 5 έπιτεύξει 6 θαυμαση 9 έξης 13 τόν 
λογισμόν 21 εγώ τε τε 24 υιός] compendium ΰσ 34 χριστόν 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
