ОКАЗАНІЯ О 42 ЛМОІ'ІЙОКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
15 
ψαι τόν έμόν άκλινή πρός θεόν λογισμόν έπαπειλείτω. άλλ’ ομοίως έν άμφοτέροις 
ήγείσθω στερρόν, μήτε ταΐς εξ αύτου χαυνούμενον ή διαλυόμενον άπατηλάΐς 
ύποσχέσεσιν μήτε ταΐς έναντίαις άπειλαΐς περιτρεπόμενον ή θορυβούμενον’. 
καί ώσπερ έν παρατάξει πολεμική των έναντίων αντικαθιστάμενων άλλή- 
5 λοις εΐ τις γενναίος καί άκατάπλη|κτος προπηδήσας τής έκατέοας φάλαγγος καί 
είς χεΐρας έλθών τω βουλομένω, ειτα κατα βαλών καί του αντιπάλου περιγενό- 
μενος αίτιος τής όλης νίκης τοΐς έτέροις καθίσταται, τοιοϋτον δή τι καί ούτος 
ποιεί, έξήλθεν πρώτος ώς αληθώς άριστεύς, περιεβάλετο τά θεΐα όπλα, άντί μεν 
περικεφαλαίας τήν πίστιν άντί δέ θώρακος τήν είς θεόν ελπίδα άντί δε δόρατος 
10 καί άσπίδος τήν πράς αυτόν ειλικρινή καί άδι άστατον γνώμην τε καί αγάπην 
άντί δέ κνημίδων καί παντός άλλου περιβολαίου πολεμικού τάς θείας καί ενάρε- 
τους πράξεις, είτα φα||νεϊς φοβερός ταΐς έναντίαις δυνάμεσι καί κατά κράτος fol. 143 ν. 
ήττήσας ταύτας, θάρσος καί παράκλησις ικανή πρός τό μαρτυριον τοΐς έφαμίλ- 
λοις γίνεται, άλλα γάρ ου μοι τό συνειδός ανέχεται τους αοιδίμους τούτους λόγους 
15 του μάρτυρος διεξιόντι επαίνων χωρίς διελθεΐν. ώ θεοκινητος γλώσσα, ήτις τοιαυτα 
ύπέρ Χρίστου ήρεύξατο ρήματα, δι’ ών έσμός μέν δαιμόνων έναγών άπωμώξατο 
καί άπωλοφύρατο, αγγέλων δέ πληθύς ήγαλλιάσατο καί έκρότησεν ώ άγιον 
στόμα τόν έαυτου δεσπότην ούκ άρνησάμενον άλλ' όμολογήσαν καί άνακηρύξαν 
καί ετέρους πράς εύσεβείας καταρτισμόν στηρί|ξαν καί βεβαιώσαν. 
20 τούτων τών λόγων ύπό του γενναίου έκείνου καί τήν ψυχήν άπτοήτου 
ρηθέντων ό τής άνομίας ύπηρέτης άκούσας άμα τοΐς συνοΰσιν αύτω, τής του 
άγιου δραξάμενος κεφαλής έρριψεν πρηνή πρός τήν γήν έξ ου έπωχεΐτο υποζυ- 
γίου· τούς γάρ πόδας ταΐς πέδαις ήν κατησφαλισμένος καί ούχ οίός τε ήν βαδί- 
ζειν. καί λαβόμενοι τών τριχών έτιλλον ανηλεώς τε καί άφειδώς, οί μέν πύξ κατά 
25 γνάθων μαστίζοντες οί δέ λάξ τοΐς ποσίν έπεμβαίνοντες, ώστε έν άκαρεΐ καί ροπή 
οφθαλμού άτριχα γενέσθαι τόν άγιον καί τήν |] κεφαλήν ώσπερ έν χρω κεκαρμένην fol. 144 
άποφανθήναι. ό δέ μιαρός άλάστωρ έφ’ ου έβεβήκει λέμβου καθήμενος τούτο καθ- 
ιδών καί τήν αιτίαν άμφιγνοών του ποιουμένου, άνακράξας μέγα καί καταπλή- 
ξεως πλήρης, τί τό γεγονός είή διεπυνθάνετο. τών δέ άνομων ύποφθάντων καί τά 
30 λεχθέντα παρά του άγιου ύπειπόντων καί ώς 'ού μόνον τής κατ’ αύτόν άφίσταται 
πίστεως, άλλά δή καί τραχείς τινας προπηλακισμούς τή σή έπήνεγκεν έξουσία’, 
τούτου τήν κεφαλήν άποτμηθήναι κελεύει, καί παραυτίκα τό κελευσθέν θάττον 
ή λόγος | έπλήρουν οί άθεοι, καί ήν ή αοίδιμος κορυφή έκείνη δίκην σφαίρας 
επ’ εδάφους καλινδουμένη. τό δέ τίμιον σώμα καί αύτήν παρευθύς είς τόν Τί- 
35 γριδα ποταμόν άπέρριψαν. δς δεξάμενος τούτο όλος μέν εύθέως καθηγιάσθη, άπαν 
δέ τούτου ρεύμα θείας φαιδρότητος πλήρες έγένετο άπεσμήξατο δέ τήν μιαράν 
5 ετερα;? 10 άοίττακτον? 25 ptrcïj? cf. 1 Cor. 15, 52. 
Cod. 24 κατα 25 γνάθων 27 έβεβηκη 30 αυτών 31 τινάς 34 sq. 
τηγριδα 35 καθ' ήγιάαθη 36 sq. μιαράν τε 
