16 
II. НИКИТИНЪ, 
τε καί εναγή θρησκείαν των βαρβάρων ακαθαρσίαν - ός νεκρά πρότερον καί όδω- 
δότα δεχόμενος σώματα, τότε ζών καί γεγα νωμένον λαμπρότητά θεία κατήγα- 
γεν. καί ήν ίδειν τόν άγιον ώσπερ φωστήρα καθ’ ϋδατος λάμποντα καί τής 
fol. 144 V. ηλιακής άκτΐνος ύπεραυγάζοντα. || ό δέ όμιλος άπας ό πράς την θείαν ταύτην 
θέαν συνειλεγμένος έστώς παρά τάς όχθας έν θάμβει μεγάλω ετίθετο τό όρώ- 
μενον. καί γάρ ήν ώς αληθώς θαύματος άξιον άνδρα ένα μέσον τοσούτου πλή- 
θους βαρβαρικοϋ διαγωνιζόμενον βλέπειν άπτόητόν τε καί άκατάπληκτον διαμέ- 
νοντα. διάφορος δέ καί συμμιγής μ>ν ό έσμός των τε καθ’ ήμάς των τε τής 
Άγαρ διάφορον καί την έκπλη-ςιν έποιούντο. ci μεν γάρ τής ημών άμωμήτου 
λατρείας την άκλινή πρός θεόν του άνδρός ένστασιν καί την τής ψυ/ής ανδρείαν 
καί καρτερίαν έθαύμαζον οί δέ τής ’Χγαρ τό ρωμαλέον | καί γενναΤον του σώ- 
ματος κατεπλήττοντο. μετά δέ την εις τόν ποταμόν ριφήν του αγίου άπαν συν- 
δραμον τό καθ’ ήμάς πλήθος, του άποστάζοντος λαμβάνοντες αίματος, όλω τω 
σώματι προσ άγιάσματοσ κατεχρίοντο, οι μέν τάς κεφαλάς άπαλείφοντες, έτεροι 
τούς οφθαλμούς έπιχρωννύντες, άλλοι τάς παρειάς καί την όλην τών σπλάγ- 
χνων διάθεσιν, πάσης νόσου καί κακεξίας σωματικής άποτρόπαιον τούτο, ώσπερ 
καί ήν, λογιζόμενοι. καί τα μέν τούδε του άγιου τοιαύτα. 
fol. 145 οί δέ λοιποί τών μαρτύρων, || ούς έτι έμφρουρίους δεσμοις τε καί πέδαις 
σιδηραΐς ήν φυλάττων, τών γεγονότων αίσθόμενοι καί τά περί του αγίου άκη- 
κοότες, εντός αύτοις τής καρδίας διαθερμανθείσης καί έκκαυθείσης τω ζέοντι 
προς Χριστόν έρωτι, ήσχαλλον ήθύμουν ήδολέσχουν οί μέν τάς κόμας έτιλλον, 
άλλοι τάς όψεις έτυπτον, έτεροι τάς παρειάς τών χειρών κατέξαινον όνυξιν, άλλοι 
βοαΐς τε καί οίμωγαΐς έκ μέσης τής καρδίας έπληρούντο. καί ήν ίδεΐν πολυσχεδή 
τινα καί πολύχρωμον κοπετόν τε καί θρήνον, ώσπερ νομιζόντων έστερήσθαι του 
μαρ|τυρίου μηδέ τής ίσης δόξης άξιωθήσεσθαι τού γενναίου εκείνου καί πρώτου 
τήν τών έναντίων καταβαλόντος φάλαγγα, οθεν, οίμαι, πολλάκις καί τάς κεφα- 
λάς προχαλώντες, έξελθεΐν πειρώμενοι τής ειρκτής καί πρός τό θειον εκείνο στά- 
διον άποδύσασθαι, παρά τών φυλάκων μή συγχωρεΐσθαι καί ταύτας άνηλεώς 
καί άναιδώς κατεθλάττο' ού γάρ μικρόν ένεδίδοσαν οί εναγείς τοΤς άγίοις μέχρι 
καί θέας αυτής, άλλ’ ού γάρ παρεΐδεν τών μακαρίων εκείνων τάς δεήσεις καί 
ικεσίας ό κύριος, άλλά κλίνας τό οϋς αυτού έπήκουσεν αυτών καί τάς αιτήσεις 
fol. 145 V. εις πέρας έξή||γαγεν αίσιον, άπελθών γάρ ό τής γαστρός δούλος μετά τών αύτώ 
άνακειμένων συμποσιάσαι’ άρίστου γάρ ήν ήδη καιρός’ πέμπει παρ’ άυτοΐς τών 
πιστοτάτων υπηρετών τούς προύχοντας καί τά μέγιστα παρ’ αύτώ δυναστεύον- 
τας διασημάνας τά όμοια καί παραπλήσια τω προτέρω. οί δέ άγιοι πριν ή τούς 
1 θρησκείαν delendum? 14 πρός αγιασμόν? έπαλείφοντες? 28 verba μή 
συγχωρεΐσθαι και quae in codice unam lineam implent delenda? 29 κατεθλαττοντο? ού] 
ουδέ? 33 αυτούς? 
Cod. 5 παρα 12 μετά 16 κακεζίας] sic codex 22 κατέξενον 23 τέ 
23 sq. πολυσχεδεΐ 1 τινα 24 πολύχρομον έστερεΐσθαι 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
