СКАЗАНІЯ О 42 ЛМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
17 
θεομάχους καταλαβεΐν, άλλήλους προς τον αγώνα παρακαλούντες καί πρός την 
θείαν πάλην παραθαρσύνοντες καί έτερος έτερον πρός τό μαρτύριαν έπαλείφοντες, 
τοιαΰτα πρός άλλήλους διεκελεύοντο καί διαφερόντως Βασοης ό θαυμάσιος έκεΐ- 
νος καί λέων την γενναιότητα πα|ραπλήσιος· 'εις ήμΐν, αδελφοί, πάντως έποφεί- 
5 λεται θάνατος καί βουλομένοις καί μη, θνητοί; γεγονόσι καί τής του προπάτορος 
κοινωνήσασι καί καταδίκης καί φύσεως, ήτις έξ αύτού καθάπερ λυμη τω ήμε- 
τέρω προσεισεφθάρη γένει καί ρευσαι πάλιν εις γην, έξ ής έλήφθημεν, παρε- 
σκεύασεν. εί μεν γάρ τόνδε διαφυγοντες τόν γλυκυν ήμΐν καί ήδιστον θάνατον 
ήδιστος γάρ, επειδή περί θεού' άθάνατοί τινες μέλλωμεν έσεσθαι μηδέ φθορά 
10 τι VI ύποκεΐσθαι καί ρεύσει, τυχόν ήν, εί καί μή πλείστη, καν γουν βραχεΐά τις 
προφάσεως αφορμή· έπειδή δέ καί τούτον διαδιδράσκον[|τος ούκ έπί πολύ βιωσό- fol. 146 
μέθα, άλλ’ είξομέν ποτέ τή φύσει τό χρέος άποτιννύντες, τις ήμΐν τής νυν άνα- 
βολής όνησις έψεται; τίνα δέ μάλλον πλούτον τή έμιτορία ταύτν) τή θεία ού 
προσκτησόμεθα, ήν ούτε βασιλεύς έπί γής άπειλών καί πολλά βρενθυόμενος ούτε 
15 συμφορά τις άλλη καί σύμπτωσις ή όσα κατά τό άδόκητον συνεισπίπτει τοίς 
ήμετέροις πράγμασιν άφελέσθαι δυνήσονται, άλλα πλούτον πολύ του έπί γής τι- 
μιώτερον καί διαρκέστερου καί τή τής ούσίας διαφορά άσυγκρίτως βελτίω; ό μεν 
γάρ ήμέτερος φθορά υποκείμενος, ό δέ ουράνιος άφθαρ[τος καί άνώλεθρος. μή 
τοίνυν άναβαλώμεθα, ώ φίλοι, τόνδε τής ζωής ήμΐν μακαρίας καί άοιδίμου πρό- 
20 ξένον θάνατον, άλλα σπεύσωμεν ότι μάλιστα τούτον περιπλακήναι καί δι’ αύτού 
τής ουρανών βασιλείας τυχεΐν. τί γάρ τελευτής τών όντων εύδαιμονέστερον ; ού 
πάντα τά άνήκεστα έπί γής πειρατήρια ύπ’ αύτού διακόπτεται ή περικόπτεται; 
τά κατά σώμα φημί’ τών μυρίων παθών τόν έσμόν τάς επαλλήλους θλίψεις τάς 
συμφοράς τάς άλγηδόνας τάς τήν ψυχήν διεσθιούσας σκώληκος δίκην φροντίδας, 
25 τάλλα ών άριθμόν ούκ έστιν εύρεΐν. ού δυσθυμίας άπάσης πυκνά || τε νέφη καί fol. 146 ν 
συνεχή διά τούτου σκεδάννυται; ούκ άνάπαυσις πάσα τοΐς έντεύθεν άποδημούσιν 
δι’ αύτού περιγίνεται; 'θάνατος’ γάρ φησίν 'άνάπαυσις’ ό σοφώτατος Σολομών, 
άλλ’ εί μηδέ τηλικούτων γερών καί τιμής πάντα λόγον καί διάνοιαν άνθρωπίνην 
υπερανεστηκότων — 'ά’ γάρ 'οφθαλμός ούκ είδεν καί ούς ούκ ήκουσεν καί έπί 
30 καρδίαν άνθρώπου ούκ άνέβη’, ών άξιωθησόμεθα, εί καλώς άγωνισώμεθα καί 
τόν δρόμον τελέσαιμεν — έπιτυγχάνειν έμέλλομεν, άλλ’ εί μόνον πρός τήν άπό- 
θεσιν τουδε τού βαρυτάτου σκήνους καί μυρίων γέμοντος συμφορών έπισπεύδο- 
μεν, έχρήν ήμάς | καί ούτως αίρεΐσθαι τόν θάνατον, έπειδή άμοιβής άπασών 
άμοιβών καί άνταποδώσεως κρείττονος ούτος ήμΐν πρόξενός τε καί χορηγός, λαμ- 
35 πράς αν εΐη μανίας μή ούχί τούτον αίρεΐσθαι βούλεσθαι καί προθυμία άπάσϊ] 
4 λεοντι? 9 μέλλοιμεν? 11 διαδιδράσχοντες? 14 ήν] öv? 27 θάνα- 
τος — αναπαυσις] cf. lob. 3, 23. 29 sq ä — άνέβη] 1 Cor. 2, 9 32 6q. έπεσπευδομεν? 
C od. 4 παραπλησ'.ως 10 τυχόν, ήν ή καί βραχεία τις 12 ήςωμεν ποτέ 
14 επι 26 ακεόαννυτε 27 φησίν] φη 29 οίδεν έπι 33 έρεΤσθαί 35 έρεΐσθαι 
2 
Зап. Ист,- Фил. Отд. 
