18 
П. НИКИТИНЪ, 
μεταοι ώκειν. θώμεν, άοελφοί, τάνοε τον μόρον ήμΐν έπενεχθήναι, οτε τήν πολιν 
ό βάρβαρος ήνδραπόδισεν, ότε τούς περί ήμας πάντας όμαιμους τε καί προσγε·· 
νεΐς πρό των ήμετέρων οφθαλμών κρεουργηδόν κατηκόντισεν, οτε τά. δεινά, έκεΐνα 
fol. 147 καί θρήνον άπαντα διαφεύγοντα ενώπιον εαυτών ώρώμεν γινόμενα, j| οτε το ζήν 
ούκ ανεκτόν ήγούμεθα τό δέ θνήσκειν πολύ μάλλον έφετόν, τέκνων νηπίων καί 5 
γυναικών φιλτάτων γαλεπώ καί έπωδύνω χωριζομένων θανάτω' τότε νομίσωμεν 
τής ένθάοε μεταστήναι ζωής, τότε πρός τήν έκεΐθεν αποδημίαν στείλασθαι. μή 
θώμεν οέ τούτο, εί όοκεΐ' άλλ’ εί βασιλεύς ό ήμέτερος κατά βαρβάροον έστελλεν, 
ους όιαφυγεΐν ούκ ενι αλλά πάντως διαμ.α/ομ.ένους τεθνήξεσθαι, άρα άνεβαλλό- 
μ,εθα ά.ν; άρ’ ούχί προθύμως τω τούτου κελεύσμ,ατι ύπουρ γήσαμεν; καί ίνα τι 10 
τού αθανάτου βασιλέως, ον ούκ ένι παραλο(γίσασθαι ; πρός ζωήν καλουντος καί 
τοιούτων άξιουντος γερών άλυόμεθα; μή, φίλοι καί άδελφοέ, μή. ούγ ούτος ό 
είπών άψευοώς 'ός αν άπολέση τήν ψυγήν αύτοΰ ένεκεν έμου, εύρήσει αύτήν’; 
ούχ ούτος ό είρηκώς 'μή φοβηθήτε από τών άποκτενόντων τό σώμα τήν δε 
ψυχήν μή δυναμένων άποκτεΐναι’; πεισθώμεν ταΐς θείαις έπαγγελίαις, αδελφοί. 15 
ύπείξωμεν ταΤς σωτηρίοις τού μ,εγάλου βασιλέως νουθεσίαις καί παραινέσεσιν. 
άποκτείνωμεν τό σώμα, ίνα ζωογονήσωμεν τήν ψυχήν ού γάρ εστιν, ούκ έστιν 
fol. 147 у. σώματος εύπαθουντος καί ταύτην ομοίως εύεκΙ|τεΐν τα ΰτα γά,ρ άλλήλοις ά.ντί- 
κειται. και ρω βρα/εΐ καί συνεσταλμένα) όλους αιώνας άντικαταλλαζώμεθα* μι- 
κροΐς καί εύτελέσι τά. μεγάλα καί ύψηλά ώνησώμεθα. ού μικρολόγος ό ήμέτερος 20 
δεσπότης καθέστηκεν, ούκ οίδεν ίσοστασίους τάς άμοιβάς τοΐς διαθλουσι /αρί- 
ζεσθαι πολύ δέ μείζονας καί άσυγκρίτως έχούσας φιλοτιμήσασθαι - ήμέτερον τω 
σταθμω καί μέτρω τυ/ον δέ καί έλλιπώς τούς ύπέρ ήμών κοπιώντας άμείβεσθαι, 
εκείνου δέ τό μέτρον παντός έπέκεινα συγκράσεως’. 
ταυτα καί τά τοιαυτα καί πλείω τούτων άλλήλοις είπόντες καί διακελευσά|- 25 
μενοι — κύριος δώσει ρήμα τοΐς εύαγγελιζομένοις δύναμιν πολλήν — εαυτούς πρός 
τούς αγώνας ηύτρέπισαν, καί ήσαν ώς αληθώς σφάγια εύτρεπή, θυσία ζώσα τελεία, 
προσφορά, εύαπόδεκτος, όσμή εύωδίας, ής ώσφράνθη κύριος πλέον ή τών του’Άβελ 
άκροθινίων καί πάσης έτέρας θυσίας διά. σφαγής όλοκαρπουμένης καί ίερουργουμέ- 
νης. είτα πρός τούς άγώνας άποδυσαμένων καί πρός τήν πάλην τών εναντίων άλει- 30 
ψαμένων τε καί κονισαμένων, έν τω δεσμωτηρίω οί τής δυσσεβείας θεράποντες 
fol. 148 τά. τής βλασφημίας κομιζοντες κα||ταλαμβάνουσι ρήματα, καί παρελθόντες είπον 
τοιάδε' 'διά βρα/έων ύμΐν, τοΐς τόν έσταυρωμένον θεόν προσανέχουσιν, τά τής 
δόξης τε καί βουλήσεως του στείλαντος ημάς ήκομεν άπαγγέλλοντες, έχέφρονάς 
τε καί συνετούς τά μάλιστα λογιζόμενοι καί τό κρεΐττον άπό του χείρονος δια- 35 
13 ©ς άν — αυτήν] Matth. 16, 25. 
κρίσεως? 26 κύριος — πολλήν delenda? 
Cod. 4 όρώμεν 8 εστελεν 
23 έλλειπώς 28 πλε'ων 29 діл 
14 sq. μή — άποκτεΐναι] Matth. 10, 28. 
28 οσμή — κύριος] cf. Genes. 8, 21 
9 ενη τεθνήξασθαι 16 
34 τε 
24 συγ- 
ύπήξωμεν 
