ОКАЗАНІЯ О 42 ЛМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
19 
στέλλειν έπισταμένους* où γάρ άν, ώς οίόμεθα, εις τοσούχον μανίας έλασειτε, 
ώς σφάς αύτους προύπτω παραδούναι θανάτω. ί'στε τοίνυν, ώς εί μέν τοΐς έγ- 
γυωμένοις ύπείξαντες της καθ’ υμάς ματαίας άποστήτε θρησκείας την δέ ήμε- 
τέραν άληθεστάτην έλησθε, ευ | ΰμΤν εσται καί χαρά καί ευφροσύνη μεγίστη, έν 
5 άδεία πάσης έσεσθαι του λοιπού, πάντων των περί ήμάς αγαθών έμπιπλάμενοι. 
προς τουτοις καί τιμών καί αξιωμάτων τεύξεσθε μεγίστων καί έν δοξτ) πολλή 
τών καθ’ ημάς απάντων γενήσεσθε. εί δε τό χείρον του βελτίονος προτιμήσητε 
καί θάνατον ζωής άντιλλάξασθε, τούτον καί οί'κτιστον καί πικρότατον θάττον ή 
λόγος ΰμΤν έπαγάγωμεν. μεταβαλλομένοις τοίνυν ύμΐν καί τό σαφές μεταμα- 
ιο θοΰσι χάρις εσται πολλή, ένισταμένοις δέ τή παρούσή φρενοβλαβεία τών εναν- 
τίων είς κόρον έμφορηθήσεσθε. εί'πα|[τε τοίνυν ήμΐν τά δοκούντα, πραγμάτων fol. 148 ν. 
ή μάς άπαλλάξαντες’. 
οί δέ άγιοι πάντες ήσαν τον άριθμόν σαρακονταείς στόματι ένί καί γλώσση 
μια. καί πρός αυτούς άπεφήναντο· 'καί ήμεΐς έπίτομον, άθεώτατοι, την πρός 
15 υμάς άπόκρισιν ποιησόμεθα. μή ύποπτεΰσητε επί τήνδε την σταθηράν καί άμε- 
τακίνητον ένστασιν — ύπέρ ής άπαν προθύμως πεισόμεθα δεινόν καί ής ούδέπω 
άποστησομεθα, εί καί πυρ καί ξίφη καί στρεβλωτήρια καί τροχούς καί παν κο- 
λάσεως είδος καί πάσαν την κτίσιν έπανατείνεσθε — άρτίως ημάς έληλυθέναι. 
ά|μεταθέτως καί άμεταβλήτως έχειν πρός ταύτην άφ’ ικανού πιστεύετε, εί γάρ 
20 νυνί, τώνδε τών ύμετέρων διεφθαρμένων λόγων άκούσαντες, επί τήνδε την βού- 
λησιν έλθω μεν, τυχόν άν ύμΐν καί μεταβολή τις ήλπίζετο' έπεί δέ παγίως έκ- 
παλαι ώσπερ ήχωμεν ήχομεν, είκή τήν τών λόγων ώραν καταναλίσκεν δοκεΐτε. 
ού προδώσομεν τούτον ποτέ, ούκ άποστησομεθα τούτου ποτέ" κοΰφος ήμΐν καί 
φόβων έκτός ό παρ’ υμών άπειλούμενος θάνατος* παίγνιον τούτον είναι τιθέμεθα* 
25 τόν έκεΐθεν δεδοίκαμεν αιώνιον || όντα καί διά βασάνων φρικτών άεί προσγινό- fol. 149 
μενον. σύν ύμΐν δέ είς άπώλειαν είήσαν καί τά παρ’ ύμΐν ύπισχνούμενα" έκεΐθεν 
ύμΐν τω αίωνίω πυρί συμπαραπεμφθείησαν’. 
άλλά τίς αξίως τήν ένστασιν τών μακαρίων τούτων ύμνήσειεν καί κατά 
τό είκός εύφημήσειεν; ποία δύναμις έπαρκέσει λόγων τής εύφημίας καθικέσθαι 
30 τών αθλητών; τίς ρέουσα γλώσσα ρητόρων, καιομένου πυρός άποπνέουσα, τήν 
τούτων ώς ένι μάλιστα διέλθοι άρετήν; όπίσω κατά πολύ τού επαίνου τών μαρ- 
τύρων άπολειφθήσεται. τίς δέ καί λό|γων χρεία τό πρός τόν άληθή λόγον καί 
ένυπόστατον δι’ ομολογίας άνενδοιάστου άποδημήσασι ή ένδημήσασι; είς ούδέν 
αύτοΐς οί παρ’ ήμών προσαγάμενοι λογισθήσονται. 
35 τούτους τούς άνδρείους ώς άληθώς καί γενναίους τών λόγων πρός τούς 
1 έλάσαιτε? 5 sq. έν τ’ άδεια πάση έσεσθε? 8 άνταλλάξησθε? 22 εχομεν 
ειχομεν? 26 παρ’ ύμΐν] παρ’ ύμών? 32 τό] τοΐς? 
Cod. 2 ώσφάς 3 ύπήξαντες 4 έλησθε 18 κτήσιν έπανατείνεσθαι 20 ήμε- 
τερων 21 μεταβολή τίς 23 τούτον ποτέ 25 δια φρικτόν 26 σύν ήμΐν 
28 άξιος 29 λογον 31 κατα 34 ύμών 
