СКАЗАНІЯ О 42 ЛМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
31 
τεθνηξόμεθα καί τη γενέσει τό όφειλόμενον άποτίσομεν. ένδειξώμεθα τοιγαρούν, 
ώ φίλοι και αδελφοί κατά φύσιν, το δόκιμον της πίστεως ημών επί των άσελ- 
γεστάτων τούτων βαρβάρων καιρού παρεισπεσόντος ευθέτου μη ύπερθέσιμοι 
γενώμεθα του καθομολογήσαι τό σύνθημα της εύσεβείας' μη οειλιάσωμεν τό 
5 ξίφος, ί'να νομίμως στεφανωθώμεν έπιδειξώμεθα καί αυτοί την των άγιων μαρ- 
τύρων ύπέρ του άγαθοΰ ένστασιν, όπως της αύτών κοινωνή|σωμεν δόξης* καί 
μυριάκις δέοι άποθανεΐν ύπέρ της εις Χριστόν έλπίδος, μή παραιτησώμεθα μηδέ 
άναβαλλώμεθα, ώ φιλόχριστοι - θανάτω τό ζην άνταλλαξώμεθα" των πρόσκαι- 
ρων προτιμήσωμεν τά άίδια. αδελφοί, εί έτυχεν έπί παρατάξεως αντιπάλων πε- 
10 σεΐν ήμάς βέλει τοξότου άπροόπτως, άρα ούχί καί μή θέλοντες τής έπικήρου 
ζωής άπελυόμεθα; μή δή ούν έπιστραφώμεν προς τά του βίου πράγματα, μά- 
ταια γάρ είσι καί όλλύμενα· μή καταισχύνωμεν τούς ήμών καί έξ ημών" γενώ- 
μεθα πάσι τοΐς ενταύθα ΧριστιανοΤς ύποτύπωσις εύανδρίας τής μέχρι θανάτου 
παρατεινούσης τήν εύσεβή πίστιν τής τριάδος* έν ήμΐν βεβαιούσθωσαν οί τοΐς 
15 δεσμοΐς τω γρόνω λιποθυμήσαντες μετά παρρησίας όμολογεΐν θεόν πατέρα 
παντοκράτορα καί τόν αύτου μονογενή ύιόν || τόν κύριον ήμών Ίησούν Χριστόν fol. 308 
καί τό πανάγιον αύτου καί ίσουργόν πνεύμα’. 
τοΐς τοιούτοις ούν λόγοις έν ταΐς τέσσαρσιν ήμέραις έαυτούς έπαλείφοντες 
καί παρακαλούντες οί γενναιόφρονες στρατηγοί καί τής τών Χριστιανών παρα- 
20 τάξεως πρόβολοι άσιτοι δι’ όλου έν αύταΐς διέμειναν, ταΐς εύγαΐς μόναις καί ταΐς 
έωθιναΐς ψαλμωδίαις διαιτώμενοι. τή δε πέμπτη πρωίθεν ό τών ’Αράβων κύριος 
καί τού σατανά υπηρέτης έπιβάς άκατίω καί τόν Τίγριδα περαιωθείς ποταμόν 
ήλθεν έπί τινα τόπον προσό/θιον τό βεβουλευμένον αύτω κατά τών αγίων άν- 
δρών δραματουργήσαι. καί δή προκαθίσας κελεύει ά/θήναι αυτούς έκ τής φυ- 
25 λακής. οί δέ ύπηρέται τού άθέου έκείνου, καθίσαντες τούς αγίους έπί ύποζυγίων 
ευτελών δίκην γυναικών διά τό σιδήροις πεπεδήσθαι τούς πόδας αύτών, είλκον 
έπί τήν έρώτησιν, | χλευάζοντες ώς νηπίους, τύπτοντες μετρίως, τί μέν ού λέ- 
γοντες τών εις έμπαιγμόν ήκόντων τί δέ ούκ άπειλούντες τών όσα εις φόβον 
καί εκπληξιν τούς θάνατον κατεπτη/οτας έμβαλεΐν είώθεν. ο δέ βούλαργος τόν 
30 άήττητον στρατιάργην τής Χριστού παρεμβολής Θεόδωρόν κελεύσας διαχωρι- 
σθήναι τών λοιπών δηλοΐ αύτω διά τίνος τών μεγιστάνων αυτού λέγων 'σύ καί 
πρώην τήν σεαυτού τάξιν άπέλιπες, ώς ήδη έγνων, καί τω θεω σου έν τούτω 
ού μίκρώς προσέκρουσας ώς άτε χαίρων ταΐς πολεμικαΐς εύτυ/ίαις. άλλα γάρ 
καί εύγενής τυγχάνεις καί τής κατά πολύ διαφερούσης ζώνης κατηξίωσαι παρά 
35 τού βασιλέως ύμών 1 διό κάγώ φει δόμενος τής σής πολιάς έν έκ τών δύο συντάμω 
λόγω κατ’ οφθαλμών σου προτίθημι, || ή πεισθήναί μοι καί άρνήσασθαι τόν έκ fol. 308 ν. 
Μαρίας γεννηθέντα καί είναι σε σύν ήμΐν έν ΰπερεχούσΥ) αξία καί πολλαΐς δω- 
6 καί] καν? 8 άναβαλώμεθα? 29 έμβαλλειν? 
Coil. 13 εύανδρείας 15 λειποθυμήσαντες 22 τίγρήδα 
