32 
П. НИКИТИНЪ, 
ρεαϊς εύπραγοΰντα ή μή πεισθέντα τόν διά ξίφους θάνατον ύπελθεΐν’ — έλπίσας ό 
ανόσιος βάρβαρος ώς εί τούτου περιγένηται διά των τοιούτων προβλημάτων, άτε 
τομίαν καί γεγηρακότα ήδη έκδειματώσας, ραδίως έλξειν καί τούς εταίρους 
αύτού πρός τό παρόμοιον τής παρ αβάσεως πέταυρον. ό δε καρτεράς όντως τήν 
ψυχήν και τήν γνώμην άμάλθακτος καί των θεϊκών δωρεών έπώνυμος πρόμα- 5 
χος προσφόρως τής έαυτού έπικλήσεως έχέφρονι γνώμν] καί στερρδ. έφησε πράς 
αυτόν* 'ούτως έρεΐς τώ κυρίω σου φάσκων* εστωσαν αί έπαγγελίαι σου αύται 
καί αί τιμαί σου σοί | καί τοΐς όμοίοις σου έθνεσι, μιαρώτατε καί τής δεδου- 
λωμένης ’Ά,γαρ απόγονε* έμοί γάρ πλούτος έν ούρανοΐς άπόκειται άφθαρτος καί 
δόξα ή παραμένουσα τοϊς κεκτημένοις άϊδίως, ήν αύτός ό δεσπότης μου Χριστός 10 
έπηγγείλατο τοΐς άγαπώσιν αύτόν. μή ούν νομίσης οτι τοΐς άπατηλοΐς σου λό- 
γοις τραπήσομαι τής άρθής κρίσεως τού έν έμοί λογισμού ώστε άπαρνήσασθαι 
τήν προγονικήν μου πίστιν* καν μυρίους θανάτους έπινοήσης κατ’ έμού καν 
πυρί καί ξίφει καταναλώσαί μου τά σώμα βουληθείης, ούκ αν ποτέ άποσταίην 
τής πατρώας εύσεβείας. διό τό δοκοΰν σοι έν τάχει ποίει είς έμέ\ τούτων έπα- 15 
κούσας τών λόγων ό τής ανομίας λειτουργός καί σφόδρα άγανακτήσας διά τάς 
ύβρεις, θηριώδει τινί θυμώ έπιλαβόμενος αύτοΰ τών τριχών κατέσυρεν είς τά 
fol. 309 έδαφος || καί πρηνή τούτον πεποιηκώς έτιλλεν αύτού τάς όσιας πολιάς ανηλεώς* 
άλλοι δε πυγμαΐς τάς παρειάς αύτού συνέθλων καί έτεροι λακτισμοΐς έφαλλό- 
μενοι κατά παντός τού σώματος αύτού κατηκίζοντο. ό δε τύραννος, πόρρωθεν 20 
βλέπων ταύτα γινόμενα είς αύτόν, έπυνθάνετο τήν αιτίαν δι’ ήν έπήγαγον αύτώ 
τάς θλίψεις ταύτας. καί άπαγγέλλει αύτώ ώς 'ού μόνον ού πείθεται τοΐς ύπό 
σού προστασσομένοις άλλά καί διά μακροτέρων λόγων κωμωδεΤ σου τήν έξου- 
σίαν καί τό πατρώον γένος έξουθενεΐ’. ταύτα άκούσας ό βούλαρχος καί δεινώς 
παθών τήν ψυχήν, έκέλευσεν άναιρεθήναι αύτόν. παραγενόμενος δέ ό πρώτος 25 
τού άρματος αύτοΰ μετά τής επομένης αύτώ δορυφορίας, προσέταξεν ύφαπλω- 
θήναι δέρος έπί τής γής κατά τό είθισμένον αύτοΐς, έν ώ φασί τον είσελθόντα | 
ούκ ένι λοιπόν έκεΐθεν ζώντα έξελθεΐν. καί στήσας μέσον τόν πανένοοξον Χρι- 
στού μάρτυρα Θεόδωρον, έβούλετο έπάγειν αύτώ τό περιστόμιον σπαρτίον τού 
θανάτου, ό δέ άνδρειότατος μάρτυς τόν τούτο προσφέρειν αύτώ μέλλοντα ύβρεσι 30 
σΦοδραΐς άποσεισάμενος έσφράγισεν έαυτόν τώ σημείω τού σταυρού καί κλίνας 
τά γόνατα πρός άνατολά: έξέτεινε τόν τίμιον αύτού τράχηλον, ό δέ τήν έξου- 
σίαν κατ’ αύτοΰ λαβών ίδίαις χερο-ί τό ξίφος άνατιναξάμενος φησί πρός τόν 
μάρτυρα* 'πού βλέπεις, πατρίκιε; έκεΐθεν θεώρεΓ* καί σύν τώ λόγω κρούσας αύ- 
τόν τώ ξίφει, άπέτεμεν είς άπαξ τήν αγίαν αύτού κεφαλήν, καί έπιλαβόμενοι 35 
τών τεσσάρων μερών τού δέρματος έρριψαν τό τίμιον αύτού λείψανον είς τόν 
26 αρματο;? 
Cod. 8 όμοιοιοις 14 άποτταίειν 19 συνεΟλον 22 άπηγγε'λλει 27 δερρος 
27 ήθισμε’νον 33 άνκτειναξαμενίς 
