П. НИКИТИНЪ, 
46 
τω θανάτω καταδικασθήναι. καί δή προσκαλεσάμενος ένα των μεγιστάνων 
αύτου έφη - ' άπελθε έν τή φυλακή καί εύτρέπισόν μοι εις τήν αύριον ους έχεις 
κατακλείστους περιφανείς άνδρας τους λεγομένους Χριστιανούς.’ ό δέ τό κελευ- 
σθέν αύτω θάττον έποίει, καί άπελθών έν τή φρουρά έξελθεΐν αυτούς προστάττει, 
καί έπιθείς αύτοΐς δεσμά, έν τω παλατίω παρεπέμψατο. απερχομένων δέ αυτών 
έψαλλον όμού' 'κύριε κύριε, μή άποστραφείημεν τεταπενωμένοι καί κατΥ]σχυμ- 
μένοι. είτα δήλα ποιούσι τω άνόμω, ώς ότι * παρέστησαν ους έκέλευσας άνδρας.’ 
καί οηλοϊ αύτοΐς διά του συμβούλου αύτου τάδε" *ή πείσθητέ μου καί όμόφρο- 
νές μου γίνεσθε· εί δέ μή, τω θανάτω παραπεμφθήσεσθε.’ άκούσαντες δέ ταΰτα 
οί γενναίοι του Χριστού στρατιώται καί αληθινοί Χριστιανοί ώς εξ ένός στόμα- 
τος μια φωνή είπον * μή γένοιτο ήμΐν, κύριε ποιητά ουρανού καί γης καί πάν- 
των των έν αύτοΐς, άρνήσασθαί σε τον καθήμενον έπί των χερουβίμ καί δοξαζό- 
μενον ύπό πάσης κτίσεως, τρισάγιε θεέ των θεών καί κύριε τού έλέους. άλλά 
πάντων γηίνων καταφρονούμεν, ίνα σε μόνον κερδήσωμεν.’ στραφέντες δέ προς 
τον άνομον είπον, ότι 'κατά τήν μοναρχίαν ύμών ού σεβόμεθα καί τά προσ- 
τάγματα ύμών βδελυττόμεθα.’ 
γνούς δέ τήν ένστασιν τών άγιων ό μισόχριστος, βρύξας ώσπερ λέων κατ’ 
αύτών, έκέλευσεν δεδεμένους αύτούς άπελθεΐν έπί τόν ποταμόν τόν καλούμενον 
Τίγρην, αυτός δέ ό άνομος έμβάς εις πλοΐον έπί τόν ορισθέντα τόπον έστέλ- 
λετο. άπαγόμενο ι δέ οί άγιοι έψαλλον κατά τήν οδόν ' μακάριοι οί άμωμοι έν όδω 
οί πορευόμενοι έν νόμω κυρίου.’ καί πληρώσαντες τόν ψαλμόν ήρξαντο άλλήλους 
παρακλητικοΐς λόγοις παραινεΐν λέγοντες" 'ώ συστρατιώται, μή δώμεν νώτα 
τοΐς έχθροΐς ήμών, άλλα άντιστώμεν άνδρείως τω άνόμω, ίνα τής ούρανίου τύ- 
/ωμεν μακαριότητος.’ ποιήσαντες ούν τήν πορείαν οί άγιοι άπό ώρας έννάτης 
καί δι’ όλης τής νυκτός μέχρι πρωί, κατέλαβον εις τόν ορισθέντα τόπον καί 
ένέκλεισαν αύτούς έν τινι καταλύματι. 
έπέστη δέ καί ό άνομος σύν τω πλοιαρίω, καί έπιβάς ίππω έστη εις τήν 
έξέτασιν. προσκαλείται δέ ένα έκ τών άγιων Θεόδωρον τόν άήττητον, Καρτεράν 
ούτω προσαγορευόμενον, περιφανή τε πρωτοσπαθάριον, εύνούχον τή φύσει, ώς 
βουλόμενος διά πιθανολογίας μεταπείθειν αύτόν άπό τής εις- Χριστόν πίστεως. 
ήρξατο δέ ό άνομος λέγειν πρός τόν άγιον 'πείσθητί μοι άνθρωπε, καί άρνη- 
6 sq. μή — κατ-^σχυμμενοι] cf. Psalm. 73 (74), 21 
20 sq. μακάριοι — κυρίου] cf. Psalm. 118 (119), 1. 
2 άπελθε DFI άπελθών Η καί DFI от Η 4 αύτω F άυτου Ώ 6 καί F 
от Ό 8 συμ.βουλου F συμβόλου Ό 8 sq. όμόφρονες μου Ό όμόφρονες F 9 γίνεσθε F 
γίνεσθαι D εί δε μή F εί καί μή Ό παραπεμφθήσεσθε F παραπεμφήσεσθαι Ί) 
11 μια FF καί μια Η 12 άρνήαασθαι Η άρνήσεσθαί supra ε scripta afl 13 κτίσεως F 
πνοής F cfr. Psalm. 150, G 24 ποιήσαντες ego scripsi, ποιήσαντο F έποίησαν H εποιήσαντο 
vel έποίησαν F ούν FH μεν (?) ούν F οί άγιοι HF (?) άγιοι F 25 κατέλαβον 
sequente rasura 3 litterarum F от F 28 καρτεράν FH κρατεράν F 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
