E. 
fol. 1 εν τώ κοσμικώ θεατρω ήγωνιζόμην ϊνα φθαρτόν στέφανον κομίσωμαι* πόσω 
γε μάλλον άρτίως δια τον άφθαρτο(ν) στέφανον χρή ημάς σπουδάσαι εις τον 
άποκείμενον άγώνα' 
διό αδελφοί μου άνδρείως κ(αί) κραταιως ύπομείνωμεν. όπως μια παρρησία 
συναντήσωμεν χ(ριστ)ώ εις τον ου(ρά)νιον νυμφώνα' ώ ου(ρα)νιου όρθοτόμου 
πίστεως* ώ κλιμαξ είς ου(ρα)νον φθάνουσα ώ μεγαλόψυχος γνώμη' 
έτι τούτου λαλδυντος όμου δέ πάντων ανανευσάντων είς τον ου(ρα)νον 
είπον' προσδεχθείημεν ένώπιον σου κ(ύρι)ε ώς θυμίαμα έυαπόδεκτον επί τό 
άγιον σου θυσιαστήριον' μετά γαρ πάσης προθυμίας κοινωνοί γινόμεθα των 
παθημάτων σου κ(ύρι)ε* 
προσελθόντες δέ όι απηνείς ύπηρέται έκράτησαν κονσταντϊνον πατρίκιον 
μεν έπι γης. πιστεύω δε και έν όυ(ρα)νοις αύτον πράττειν καί διαρρήξαντες τα 
ίμάτια αύτου άπό τραχήλου μέχρι ποδών. τήν τιμιαν αύτου κεφαλήν άπέτεμον 
κ(αί) μετ εκείνον, θεόφιλον πρωτοσπαθάριον διαρρήξαντες κ(αί) τούτου ομοίως 
τον χιτώνα, άπέτεμο(ν) αύτου τήν κεφαλήν' κ(αί) μετά τούτον κάλλιστον σπα- 
θάριον κατά τους μελλισσεινόυς λεγομενο(ν) | άπέτεμον άυτου τήν κεφαλή(ν)' 
ίδών δέ ό προονομασθείς βασσόης οτι καί έπ’ αυτόν έφθασεν ό άγων καί 
ότι πάντων τους χιτώνας διαρρηγνύουσιν. διέρρ<η>ξε κ(αί) αύτός δι έαυτου τόν 
χιτώνα αύτου' καί γυμνός είσεπήδησε μέσον τώ(ν) φονευτών λέγων γυμνός 
έξήλθον έκ κοιλίας μ(ητ)ρ(ό)ς μου. γυμνός καί άπελεύσομαι' λαβόμενοι δέ καί 
άυτου τήν τιμίαν κεφαλή(ν) άπέτεμον 
τούτων δέ τελειωθέντων. καθεξής κ(αί) όι λοιποί προπε^μπόμενοι άλλήλους 
έτελειώθησαν' καί έυθέως φώς έκ του ου(ρα)νου έν τώ τόπω όυ ήσαν τό πρό- 
ρ. 58, 1 — 10=ρ, 48, 25—31 ρ. 58, 11— 23=ρ. 50, 1—14 
Codex Parisinus bibliothecae nationalis 147G, quem nota G supra significavi 
18 διερρηξε] inter p et ξ uua littera erasa et supra pp litteras manu multo recentiore λλα scriptum 
5 
10 
15 
20 
