И. НИКИТИНЪ 
Г) 8 
μενού τάς δωρεάς, εντεύθεν κάκεΤθεν, υμάς δε ώσπερ πλέον τι τούτου φρονούν- 
τας οί'εσθαι καί ταύτας ύποκορίζειν ώς περί ενδεούς ταυτα διανοουμένους καί 
μεριστάς των εκείνου καλών γίνεσθαι καί ούχ όταν εκείνος δίδωσιν ύποδεχο- 
μένους, άλλ’ όταν υμείς έπιτρέπητε, περιφρονουντες της εκείνου χρηστότητος 
δι’ υπεροψίας υπερβολήν, ή ob/i καί υμείς ποτέ τι τοΐς οίκέταις υμών παρεπό- 
μενοι, έάν άκκιζομένους πρός τό λαβεΐν ί'δητε ή καί παντελώς άνανευοντας, ώς 
δή χαλεπώς ύπ’ αυτών ύβρισθέντες, αντί τής ευεργεσίας πληγάς αύτοις επιφέ- 
ρετε; εί δε άνθρωποι θνητοί τούτο ποιοΰσιν, ού πολλω μάλλον ό άθανατος 
τούτο έφ’ ΰμΐν δράσει θεός; δέξασθε οΰν την τοιαύτην του προφήτου διδασκαλίαν, 
καί τών παρόντων άπαλλαγέντες δεινών, κατατρυφήσατε τών προκειμένων θεού 
αγαθών καί ζώντες καί τετελευτηκότες. εύσπλαγχνος γάρ ών ό θεός καί ίδών, 
οτι δυσχεραίνει πάς άνθρωπος πράττειν βουλόμενος τήν σκληράν νομοθεσίαν 
του Ιησού, άπέστειλε τόν αύτοϋ προφήτην Μωάμεδ πάντα τά βάρη άποτ/ορτί- 
ζοντα καί πάσαν τήν στενο/ωρίαν έκείνην λύοντα καί μετά πάσης τής τών πα- 
ρόντων άπολαύσεως καί τρυφής καί τήν έκειθεν ευφροσύνην έπαγγελλόμενον, 
έκ μόνης δέ πίστεως τους ύπακούοντας σώζοντα.’ 
(21) ώς δέ τούτων οί έχέφρονες άνδρες έκεΐνοι τών ληρημάτων ήκουσαν, 
άνδρεΐόν τι καί σοφόν ένιδόντες άλλήλοις, έμειδίασάν τε όμού καί ταΐς /ερσί 
τάς όψεις άπέτριψαν καί τήν προφητικήν ύπεΐπον έκείνην ωδήν"' διηγήσαντό 
μοι παράνομοι άδολεσχίας, άλλ’ ούχ ώς ό νόμος σου, κύριε, πάσαι αί έντολαί 
σου αλήθεια’ άδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι.’ ειτα καί πρός εκείνους’ καί 
ταύτην γε ολως οίέσθε αληθή καί θεάρεστον παίδευσιν τό ήττάσθαι τών τής 
σαρκός ορέξεων έν παντί, θυμω τε καί πονηριά καί ήδοναΐς ποικίλαις τόν έν 
ήμΐν λόγον δουλεύειν, μηδέν δέ τούτων ήττάσθαι φρονήσεως καί τω τής εγκρά- 
τειας άναστομουσθαι χαλινψ καί κημω; καί τί διοίσει άνθρωπος θηρίου αλόγου 
ούτωσί διαιτώμενος; όντως άπόδειξίς έστιν ή τοιαύτη νομοθεσία του κάκεΐνα τόν 
τοιουτον περί του Σολομώντος γράψαι, οτι ob/i θεόν άλλα τινα άγριον άλέκτορα 
καί γούνδας έσχε διδασκάλους τής αύτού σοφίας.’ καί προσθέμενοι είπον ' ημείς, 
ώ άνδρες, έκείνων εσμέν μαθηταί τών πρός θεόν λεγόντων - ' ού μή άποστώμεν 
από σου, άλλ’ ενεκεν σου θανατούμεθα όλην τήν ημέραν, έλογίσθημεν ώς πρό- 
βατα σφαγής’ καί ούδέν ημάς χωρίσει άπό τής άγάπης του θεού τής έν Χρι- 
19—21 διηγήσαντο — μοι] Psalm. 118(1 19), 85 sq. 29 sq. ού— άπό σου] Psalm. 79(80), 19. 
30 sq. ενεκεν— σφαγής] Rom. 8,36. 31 sq. ούδέν — μέλλοντα] cf. Rom. 8,35. 38 sq. 
1 εντεύθεν] εντεύθεν τε i 2 ύποκορίζειν KLMN έπικορίζειν Ο περιενδούς N 
διανοουμένους KLM διανουμένους О 7 ύβρισθεντας О 11 τελευτηκότες О 14 πά- 
σης KL πάσης μέν MO 15 τρυφής] τιμής X 10 μόνης δέ] δέ μόνης L σώι- 
ζοντα Μ σώζοντα KLO 18 άλλήλους L 19 ύπεΐπον έκείνην ΚΜΝ έπεΤπον έκείνην Ο 
έκείνην ύπεΐπον L 22 ταύτην] τούτο (circumflexo ex acuto et о finali ex littera nescio qua 
factis) L 24 τούτον (ex τούτων factum) L 25 θηρίου Ο θηρίου τε ΚΜΝ θηρίου τε και L 
26 κάκεΐνα LMNO κάκεΐνο К 27 γράψαι οτι ΚΝΟ γράψαι LM 28 έ'σχεν ΜΝ 
30 άπο] ύπό Ο ένεκα L 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
