72 
П. НИКИТИНЪ, 
έφώνησέ τινα Κωνσταντίνον τή κλήσει, άνδρα λόγιον καί πάση αρετή κεκο- 
σμημένον, νοτάριον τελούντα Κωνσταντίνου του πατρικίου και συνδεσμώτην 
αύτοΰ τυγχάνοντα. καί διά τίνος οπής ένετέλλετο αύτφ μηδένα έτερον παρεΤναι, 
διά τό βούλεσθαι αύτω μυστικά τινα, φησίν, όμιλήσαι ρητά, καί του εύσεβε- 
στάτου άνδρός μόνου έπακροωμένου φησίν ό Βοώδης' * έπίστη, φρονιμώτατε 
κύριε, όσην αγάπην έκπαλαι των χρόνιυν έσχον πρός τάν κύριόν σου τόν πατρί- 
κιον μέχρι της δεύρο, μαθών ούν άκριβώς, ότι βουλήν έποιήσατο ό πρωτοσύμ- 
βουλος αυριον αύτόν άνελεΐν, εί μή άρα κατανεύση αύτω συνεύξασθαι, έδραμον 
την σωζουσαν ύμας έκ τού τοιούτου θανάτου ένηχήσαι γνώμην, σύ ούν πεισον 
αύτόν μαγαρίσαι, αλλά καί σύ μετ’ αύτοΰ τούτο ποίησον, καί τής κατά ψυχήν 
πίστεως των Χριστιανών μή άποστήτε* καί ί'λεως ύμΐν έσται ό θεός διά τήν 
έπικειμένην άνάγκην.’ (29) ό δέ φιλόχριστος όντως εκείνος άνήρ, τόν του Χρί- 
στου σταυρόν τή χειρί κατά του ασεβούς έκείνου χαράξας στόματος, έφη* *κα- 
ταργήσαι σε κύριος ό θεός, διάβολε* άπόστηθι άφ’ ημών, έργάτα τής ανομίας.’ 
καί είσελθόντι αύτω έν τή ένδοτέρα φυλακή έπύθετο παρ’ αύτοΰ ό θεοφι- 
λής πατρίκιος, τις τε ήν ό τούτον καλέσας καί τίνος ενεκεν. ό δέ φιλόθεος καί 
φιλόστοργος ούτος άνήρ ιδία καί μυστικώς τήν τού θανάτου αύτοΰ ψήφον 
ανήγγειλε, τά δέ τής άθεου συμβουλής άπεσιώπησε, δεδιώς μή τινα χώραν 
κατ’ αύτοΰ ό πονηρός έξη καί ύποσκελίση αύτόν τοΐς τής δειλίας λογισμοΤς, ώς 
μόνον καρατομηθήναι κριθέντα. ό δέ τού Χριστού μάρτυς εύχαριστίαν τω θεω 
άναπέμψας φησί' 'τό θέλημα τού κυρίου γινέσθω.’ είτα διαθέμενος έγγράφως 
τά κατ’ αύτόν διά χειρός τού ήγιασμένου Κωνσταντίνου, εύθύς προτρέπεται 
πάντας τούς συνδεσμίους εις ύμνολογίαν θεού παννυχί παραστήναι. 
(30) ό δή καί πεποιηκότων αύτών έφίσταταί τις πρωίθεν αρχών μετά φο- 
βέρας φαντασίας καί ύπηρεσίας ενόπλου, έσταλμένος παρά τού πρωτοσυμβού- 
λου* καί κελεύσας τήν θύραν τής φυλακής άνοιγήναι, τούς προεξάρχοντας επι- 
τρέπει έξελθεΐν τών δέσμιων, καί δή προήεσαν τής φρουράς δύο καί τεσσαρά- 
κοντα άνδρες. καί εύθύ κλεισθήναι προστάσσει τήν θύραν. στάντων δέ προ 
αύτού τών αγίων φησί πρός αύτούς* ' πόσον έτος οΐεσθε έγκατακλείστων υμών 
γεγονότων παριππάσαι;’ οί δέ φασίν ' ό οίδας, τούτο μαθεΐν έρωτας; έβδομον 
δή έτος τούτο πάντως έστιν.’ ό δέ* ' έμάθετε διά τής μακράς ανοχής τών το- 
1 τή κλήσει KL όνόματι ΜΝΟ 3 και διά] διά L οπή;] όπήσ cum και coniun- 
ctiouis compendio manu recentiore supra scripto Jj 5 έπιστη KM Έπιστε Ο επιστασαι L 
έπίστασε N 9 σώιζουσαν Μ σώζουσαν KLO 12 όντως от ІѴ 13 sq. καταργησαι Μ 
καταργήσάι Α' καταργήσει LNO 16 ήν] oùv N 16 sq. φιλόθεος και φιλόστοργος ΚΜΝ 
φιλόθεος κ(αι) φιλοχριστόστοργος L φιλόχριστος Ο 19 έξη U έξη 7\ A έξη L έξει Μ 20 κα- 
ρατομηθήναι KLMN κατατομηθήναι Ο 21 γινεσθω KLMN γινεθω Ο 23 εις от N 
παραστήναι] πάντασστήναι А 27 δεσμών X 28 sq. προ αύτοΰ τών άγιων] των 
άγιων προ άυτοΰ L 30 παριππεΰσαι 7, μαθεΐν K1ÆN φασιν Ο 31 έτος τούτο 
πάντως KLO πάντως έτος τοΰτό Μ ανοχής KLMN ενοχής Ο 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
