8G 
II. НИКИТИНЪ, 
άήρ καθηγίασται 
έν τη άνόδω, μάρτυς, τη σή 
καί τά των αγγέλων έπεκρότησε πλήθη· 
ή γή καθηγιάσθη, 
5 ένθα κεΐται το σώμα 
το σόν, ώ καρτερόφρον 
Θεόδωρε, τρισμάκαρ : — 
Κληρονομιάς σ/οίνισμ α 
του κυρίου γενόμενος 
10 καί πρός την σφαγήν αΰτοθελώς 
έλκόμενος, 
σχοινίω δεθήναί σου 
ου κατεδέξω, Κάλλιστε, 
άποτεμνομένην κεφαλήν τήν αγίαν 
διό στεφανηφόρος 
15 άνελθών συγχορεύεις 
ταις άνω στρατηγίαις 
εις πάντας τούς αιώνας : — 
Μακαριζέσθω Κάλλιστος, 
εύφημείσθω Θεόδωρος, 
20 άμα Κωνσταντίνω ό κλεινός Θεόφιλος, 
Βασόης ό κράτιστος 
καί ό λοιπός μαρτύρων /ορός, 
ταΤς άγγελικαις περιχορεύων /ορείαις 
καί ψάλλων άσιγήτως· 
25 'ιερείς εύλογεΐτε, 
λαός ύπερυ'}ουτε 
<είς πάντας τούς αιώνας/’ : — 
Έν ποταμω οί μάρτυρες 
έμβληθέντες οί ένδοξοι 
30 μετά τήν του ξίφους τιμωρίαν ήγοντο 
λιμένα πρός εϋδιον 
τής έν Χριστώ άνέσεως, 
ϋοατα τής πλάνης τοΐς κρουνοΐς τών 
αιμάτων 
ξηράναντες τω ψάλλειν. 
35 'ιερείς εύλογεΐτε, 
λαός ύπερυψούτε 
<είς πάντας τούς αιώνας/’ : — 
Θεοτοκίον: 
Θεογεννήτορ πάναγνε, 
40 τής ψυχής μου τά τραύματα 
καί τής αμαρτίας τάς ούλάς έξά- 
λειψον 
πηγαΐς άποσμήχουσα 
ταΐς έκ πλευράς του τόκου σου 
καί τοΐς εξ αύτής άποκαθαίρουσα 
ρείθροις. 
45 πρός σέ γάρ ανακράζω 
καί πρός σέ καταφεύγω 
καί σέ έπικαλουμαι 
τήν κε/αριτωμένην: — 
Ώιδή θ': <πρός:> Έξεστη έπι τούτω ό ουρανός: 
50 Τών πάλαι τήν ανδρείαν | έζηλωκώς 
άθλοφορων, αύτών καί τής κλήσεως 
καί τής χαράς | έτυχες, Θεόδωρε, 
αληθώς. 
άλλα ημών | μνημόνευε 
τών έπιτελούντων | σου εύσεβώς 
55 τήν μνήμην τήν αγίαν, 
ώς έχων παρρησίαν 
πρός τόν δεσπότην | του σωθήναι 
ή μάς: — 
Έν ρείθροις Ίορδάνου | ό βαπτισθείς 
11 σου· ВТ σοι, S 15 άνελθών ВТ έναθλών S 17 τους αιώνας Ε om ST 
25 έυ(λ)ο(γεΐ)τ(ε): S εύλογ(εΤ)τ(ε): Τ ανυμνείτε - Ε 26 λαός ύπ(ε)ρ: Ε om ST 27 εις 
πάντας τους αιώνας ego supplevi 34 ξηράναντες ES ξηραίνοντεσ Τ 35 έυ(λ)ο(γεΐ)(τ)ε - Ε 
εΰλογήτ(ε): Τ om S 36 λαός ύπ(ερυψουτε): Ε om ST 37 εις πάντας τούς αιώνας ego 
supplevi 48 τήν κεχαριτομενην: ET τή και χαριτωμένη: S 49 τουτω ο ουρανος:] του 
ό où: Ε του S τούτο Τ 
