124 
П. НИКИТИНЪ, 
αυτών έθνάρχας. 20 τη; αυτών σαρκός. 63, 22 την μόρφωσιν τη; αύτοΰ 
καθαιροΰσα σαρκώσεω;. 63, 15 της αύτοΰ ένσάρκου θείας οικονομίας. 64, 14 
της αύτοΰ θείας σαρκώσεως. 77, 23 της αύτοΰ αγίας οι’ ήμάς θυσίας. 
Δ 48, 1 1 την αγίαν αύτοΰ κεφαλήν. 50, 3 την ταμίαν αύτοΰ κεφαλήν. 
Ζ 63,10 ή φιλάνθρωπος καί σοφωτάτη αύτοΰ πρόνοια. 76,15 τάς άρ/ικάς 
αύτών αξίας. 18 τήν μετά πεποιθήσεως αύτών κατά τοΰ θανάτου τόλμαν. 
Cp. Euagr. hist. eccl. III 24 p. 122, 5. 7 Bid.-Parrn.: τόν αύτοΰ παΐδα. 
Symeon Metaphr. vit. s. Iohannis eleemosyn. (PG. 114) c. 2 
§10 col. 905 A: τό αύτοΰ πρόσταγμα πάντως έν τοΐς αύτοΰ προσήκει φυ- 
λάττεσθαι. Id. certain. Acepsimae et soc. (PG. 116) c. 14 col. 844 D: 
εύ μή τω αύτοΰ πεισθήτε προστάγματι. — 4,8 σφάλλουσιν] = Ζ 70,6 
πλημμελοΰσιν. Употребленіе глагола σφάλλειν въ смыслѣ σφάλλομαι отмѣ- 
чаетъ кромѣ И с их ія, у котораго σφάλλειν объясняется между прочимъ 
посредствомъ άμαρτάνειν, еще Андрей Лопадіотъ, Lexic. Vindob. 
p. 168,11 Nauck: σφάλλει άμεταβάτως, καί σφάλλει έτερος έτερον. Изъ 
двухъ примѣровъ такого употребленія, упоминаемыхъ Софоклисомъ, 
одинъ по крайней мѣрѣ (Amos 5, 2), кажется, не сомнѣненъ. — 
4 , 28 εύχαρίστουν] См. выше, стр. 116. — 4 , 31 Δαβίδ] Лучше было бы 
напечатать Δαυίδ. См. Ζ 71, 16. Wiuer’s Gramm, d. neutest. Spracliid. I 8 
стр. 65 сл. P. de Lagarde, Agathangelus (Abhandl. d. k. Ges. d. Wiss. 
zu Göttingen, Bd. 53), стр. 139. — 4 , 31 сл. τί — άγαπήσαντι] См. выше, 
стр. 116. — 4,34 έφ ίσταται] = Ζ 71, 28 παραγίνεται. Ср. А 5, 18 
(=Ζ 72,24). Δ 42,9. 46,27. Usener ad act. s. Timothei v. 14 p. 15: 
,,έπιστήναι huic scriptori idem fere est atque παραγενέσθαι“. — 5 , 3 сл. λο- 
γιώτατε φίλων] Напрасно предложена мной поправка λογιώτατε τών 
φίλων. Cp. Palladii dial, de vita s. loh. Chrysost. (PG. 47) c. 17 
col. 58: διακόνων άριστε. c. 20 col. 76: άνδρών τιμιώτατε. Iohannes mou. 
pass. s. Artemii (PG. 96) c. 16 col. 1265 D: ώ φίλων άριστε-- άνδρών 
άριστε. c. 47 col. 1296 В: βασιλέων άριστε καί φιλοσοφώτατε. Theodor. 
Stud. (Νον. Patr. bibl. VIII, 1) epist. 7 p. 8: κάλλιστε φίλων, epist. 29 
p. 24: ώ μοι πατέρων άριστε καί όρθοφρόνο^ν κράτιστε. epist. 67 ρ. 55: 
ώ φίλτατε παίδων καί άδελφών. epist. 182 ρ. 155: άνθρωπος εί τοΰ θεοΰ 
καί φίλων ό αληθινός καί πιστός, vit. Barlaam et Ioas. p. 184 Boiss. 
(PG. 96 col. 1049 C): διδασκάλων άριστε. Philotheus ap. Constant. 
Porphyrog. de cerim. II 52 p. 702,9 ed. Bonn.: ώ φίλων άριστοι. — 
5,7 сл. άλλα φρόνιμος ών] См. выше, стр. 118. — 5,10 έμφραγείη σου 
τό μιαρόν — στόμα] Ζ 72,13 сл.: καταργήσαι (многія рукописи: καταρ- 
γήσει) σε κύριος ό θεός. Нельзя навѣрное рѣшить, которое изъ двухъ 
выраженій принадлежитъ общему источнику двухъ изводовъ сказанія 
и которое сочинено однимъ изъ двухъ пересказчиковъ. Оба выраженія 
