128 
П. НИКИТИНЪ, 
этихъ мѣстахъ: θυμώί 11, 27. δλωι 16, 13. τώι 16, 20. τώι προτέρωι 
16,35. τήι θεία 17, 13. — Знаки удареній и дыханій иногда и въ этой ру- 
кописи помѣщаются надъ первой частью дифтонга, напр. : αιμάτων - - κάι 
21, 1. γεννάιον 16, 11. ειρκτής 16,27. τέιχους 12, 15. όικεΐον 8,15. άδελφοι 
18,12. όιδεν 18, 21. αυτής 11,27. τάυτας 15,13. έυρεΐν 17, 25. διαφέυ- 
γοντα 18, 4. έΐχεν ήυτρέπιζεν 11, 33. ου--τόυτους 8,7. τούτο 20,9. Дву- 
сложные предлоги сплошь и рядомъ пишутся безъ удареній. Для написаній 
δια, έπι, κατα, μετά, παρα довольно примѣровъ въ критическомъ аппаратѣ; 
ύπερ встрѣчается 18, 23. При субстантивированномъ мѣстоименіи о и 
здѣсь союзы μέν и δέ пишутся съ двойнымъ удареніемъ: τα δε 13, 24. οί 
μέν--οί δέ 15, 24 sq. οί μέν 16, 14. 21. 20, 35. Двойное удареніе получаетъ 
и μή, когда по смыслу равняется предложенію μή γένοιτο τούτο: такъ 
дважды написано μή 18,12. Но два ударенія имѣютъ μήδέ 14,9. 16,25. 
17, 9. μηδέν 10,2 и μήδαμόθεν 12, 29. Непослѣдовательности въ удареніи 
энклитикъ очень многочисленны, какъ можно видѣть и изъ критическаго 
аппарата. Не до энклитикъ было писцу, которому не давались самые про- 
стыя правила акцентуаціи. Онъ пишетъ: αλλοδαπήν 9,19. μάλα 11, 4. 
παθών 11, 23. άποβαλών 11, 26. ών 16, 8 и вмѣстѣ: εύφημων 8, 14. 
λήξιν 8, 9. 10, 10. κριτή 8, 17. ευτελή 8, 19. όποιοι 10, 2. γεννάιοι 
10, 30. τηλικόυτοι 10, 31. παναλκούς δεξιάς 13, 8. ήν 21,16 и пр. πρ. 
Больше имѣютъ значенія особенности въ выборѣ мѣста для ударенія; 
таковы: συμμικτών 9, 27. ήρώας 10, 27. πολυσχιδών 11, 17. βάναυσων 
13, 20. γνάθων 15, 25. ου γάρ έστιν ούκ έστιν 18, 17. — Начала парагра- 
фовъ обычнымъ способомъ обозначены: 8, 6 Έμοί, 10 καί πώς | Γάρ. 
20 μέγα γάρ ώς ά|Ληθώς, 9, 3 τοίνυν. | Επειδή, 11 Αλλά, 15 ούτοι | 
Τοίνυν, 30 πάντες γάρ | Ούτοι, 10, 1 άλ|Λά, 11 ’Ώ, 21 πολλάς | Δέ, 
30 Τοιουτοι, 11, 8 Έγώ, 12 έστι πόλις με|Γίστη, 21 ταύ|Την, 31 έως δέ ό 
βάρβα|Ρος, 35 ών, όι πρώτοι' | Καί, 36 Έλθών, 12, 4 ώς δέ | Ούκ, 14 προσ- 
βαλών δέ U Παντΐ, 19 έντευθεν | Γάρ, 25 Συλήσας, 31 οί δέ | Άγιοι, 
13,6 έξαετή γάρ | Χρόνους, 10 αύτίκα δέ. ά|Νά 14 τής γάρ φή|Μης, 18 Κα- 
τέλειπε, 27 έμβάς | Δέ, 34 Θανάτου, 14, 12 ώς ούν | Κυριεύων, 15 ό δέ ώς | 
Αληθώς, 18 μή μοι γένοιτο έφη | 'Γπηρέτα, 26 οτι γάρ άν μοι | Καί, 32 θάνα- 
τον δέ I Οίκτι στον, 15, 6 εΐτα κα| Γ Γαβαλών, 8 έξήλθεν | Πρώτος, 15 ώ 4)-ε|- 
Ο κινητός, 17 ~Ω, 20 Τούτω, 24 Καί λαβόμενοι, 27 ό δέ | Μιαρός, 29 τών 
δέ άνομων | 'ϊποφθάντων, 16, 3 Καί ήν, 4 'Ο δέ, 8 διάφο|Ρος, 12 μετά δέ 
τήν εις | Τόν, 18 όι δέ | Λοιποί, 23 καί ήν | ΊδεΤν, 30 Αλλ’, 32 άπελθών | 
Γάρ, 35 οί δέ άγιοι | ΓΙρίν, 17,8 εί μέν γάρ | Τόνδε, 17 ό μέν γάρ ήμέτε|Ρος, 
18, 1 Θώμεν, 8 άλλ’ εί βασι|Λεύς, 10 καί Γνα τί | Του, 12 ούχ’ ού|Τος, 
19 ΜικροΤς, 25 ταυτα καί τά | Τοιαυτα, 30 είτα, πρός τούς | Αγώνας, 33 δια| 
Βραχέων, 19,6 πρός | Τούτοις, 13 Όι, 23 ού προδώσομεν | Τούτον, 28 άλλά | 
