— τοΐς έξω της ήμετέρας αυλής μάλιστα σπουδαζόμενον] Устраняясь 
отъ сообщенія извѣстіи о происхожденіи своихъ героевъ, агіографіи при 
этомъ очень часто дѣлаютъ полемическую вылазку противъ свѣтской, язы- 
ческой риторики, требовавшей этого рода восхваленій для похвальныхъ 
словъ; что самая Фигура умолчапія, позволявшая обходить такое требова- 
ніе, была изобрѣтена той же риторикой (Useuer, Der heil. Theodosios 
стр. 119 сл.), — объ этомъ умалчивается. Ignatius vit. s. Nicepli. 
(Nicephori - - opusc. ed. de Boor) p. 141,22 sqq.: τό μεν δή γένος καί 
περιφάνειαν βίου, πατρίδα τε καί περιουσίαν, καί οις των έξωθεν νόμοι 
ποιεΐσθαι τούς λόγους όρίζουσι, - - καθιστορεΐν τού μηδεμίαν περί ταυτα σχολήν 
έχειν θελήσαντος, μόνοις δε τοΐς τής εύσεβείας σεμνολογήμασιν εαυτόν - - 
ώραίσα ντος, ούκ ευαγές -- οιμαι τοϊς αρετήν έπαινεϊν ήρημένοις - καταφαίνε- 
ται. σοφιστικής γάρ έρεσχελίας κανόσιν ούχ έπεται ό διά των έργων κανών - - 
των αρετών, vi ta Hypatii Gangr. ed. Theophil. Ioannis (Μνημ. αγιολ.) 
С. 2 p. 252: οί μεν δή θύραθεν νόμοι διά σπουδής τίθενται οίόν τινα κρη- 
πΤοα πεποιήσθαι τού λόγου πατρίδα καί γένος καί τούτοις άποσεμνύνειν τόν 
εύφημούμενον. Plotinus encom. s. Deraetrii (ibid.) c. 2. p. 41: Οί μεν ούν 
άλλοι πάντες τοΐς των εγκωμίων νόμοις έπόμενοι καί διά τούτο πατρίδα καί 
γένος καταριθμούντες καί τινα έτερα έπιφημίζοντες έξωθεν, έκ τούτων οΐονται 
των μικρών καί χαμαί βαινόντων του έγκωμιαζομένου άποσεμνύνειν τήν δόξαν, 
άτινα πέφυκεν έξωθεν τών τής ψυχής καλών καί πρός τό τής αρετής ύψος 
μικρόν ή ούδέν συντελουντα. Ср. прим. 10, 1 — 8. — Для выраженія τής 
ήμετέρας αυλής ср., наир., Greg. Naz. or. theolog. 2 (PG. 36) c. 9 col. 36 C 
(— p. 3 5, 3 Mason.): ουδέ γάρ ήδη τις τούτο τών θεοπνεύστων ή είπεν ή πα- 
ρεδέξατο, ουδέ τής ήμετέρας αυλής ό λόγος. — 10 , 6 έπιμορφάζον- 
τες] До сихъ поръ изъ довольно многихъ примѣровъ извѣстно было только 
такое употребленіе этого глагола, по которому, напр., έπιμορφάζειν φρόνησιν 
значитъ «принимать на себя личину мудрости». Это значеніе здѣсь совер- 
шенно неумѣстно. Не испорчено ли έπιμορφάζοντες изъ περιμορφάζοντες. 
Извѣстно, какъ часто и почему предлоги έπι и περί смѣшиваются. Глаголъ 
περιμορφάζω также пока не встрѣчался, но для περί μορφουν отмѣчаютъ 
(Thesaur.) весьма подходящій примѣръ, Greg. Nyss. t. I, p. 18 C (PG. 
44 col. 88 A): τοΐς άλλοτρίοις χρώμασί τε καί σχήμασι περιμορφούται. 
Такая мысль была бы, кажется, кстати: люди, не имѣющіе собственныхъ 
достоинствъ, чужими окрашиваютъ свое ничтожество. — 10,7 έν- μόνον 
άγαπήσασιν καί προστεθεΐσιν τό — συνεΐ'ναι θεω] Выраженіе общаго до- 
полненія двухъ глаголовъ начато подъ вліяніемъ перваго Формою 
винительнаго падежа и потому въ этой же Формѣ продолжается, хотя 
второй глаголъ требовалъ бы дательнаго. См. строк. 13. — έκεΐθεν] 
См. прим. А 3, 2. — 10, 10 μηδέπω] Такъ 19, 16 ούδέπ со въ смыслѣ 
