мыя, наир. , въ Церковной исторіи Евагрія. Но, насколько мнѣ извѣстно, 
άγιασμα не встрѣчается въ отвлеченномъ значеніи «чистоты», «святости» 
или «очищенія», «освященія»; а между тѣмъ это значеніе здѣсь требуется 
и выражено въ параллельномъ текстѣ Г 33, 2 словами εις το άγιασθήναι. 
Для сочетанія προς αγιασμόν cp. Sergia narr, de translat. s. Olympiadis 
(An. Boll. XVI) c. 7 p. 47, 25: άνέβλυσαν αίματα τοσαύτα τά άγια αύτής 
λείψανα, ώστε και τάς χεϊρας του αύτού παπά Ίωάννου γεμισθήναι' αλλά καί 
πρός πίστιν καί αγιασμόν προσψαύσας τάς χεϊρας αύτού τή εαυτού όψει, καί 
αύτή έπληρώθη αιμάτων, ρ. 48, 2: ενός των - - κληρικών - - δεζαμένου τά 
αυτά - - λείψανα --καί αύτου αί χεΐρες πλήρεις αίματος γεγόνασιν, ομοίως δε καί 
ή όψις αύτου" προς γάρ αγιασμόν καί αύτός τάς χεϊρας τή εαυτού προσέτ ριψεν 
όψει. Но для нашего текста догадкѣ πρός αγιασμόν я предпочитаю теперь 
другую: ώς αγιάσματος. Слово άγιασμα могло быть употреблено о крови 
мученика, какъ опо употребляется и о мирѣ, источаемомъ мощами. См., 
напр., Symeon Metaphr. vit. s. Nicolai (PG. 116) с. 31 col. 353 D: άρυ- 
σασθαί τε τού μύρου καί κατατρυφήσαι τού άγιάσματος. Id. vit. s. Euthy- 
mii (PG. 114) § 145 col. 720 B: τό έκ τής σορου - άγιασμα προσχριό- 
μενον. § 147 col. 720 C: τού τής θήκης άγιάσματος - - σύν έλαίω τής 
φωταγωγού πίνουσα. Для конструкціи όλφ τω σώματι ώς άγιάσματος κα- 
τεχρίοντο cp. 21,1: των - - αιμάτων - άπαντι τω σώματι κατηλείφοντο. — 
16 , 14 άπαλείφοντες] έπαλείφοντες? Что значитъ άπαλείφω, должны были 
знать и византійскіе писатели. См., напр., Symeon Metaphr. vit. s. Abra- 
mii (PG. 115) c. 27 col. 76 D: νηστείαις καί δάκρυσι τούς τής άμαρτίας σπί- 
λους -- άπαλείφουσα. Я склоненъ вѣрить, что только по небрежности пере- 
писчиковъ этотъ глаголъ является вмѣсто глагола έπαλείφω и въ пашемъ 
текстѣ и vit. s. Theophaniis ed. Kurtz (Зап. Ими. Ак. Н. по ист.-фил. 
отд. т. III № 2) р. 19, 1: των έξ αύτού άγιασθέντων ναμάτων πίνουσα καί 
άπαλειφομένη τό σώμα и Symeon. Metaphr. vit. s. Euthymii (PG. 114) 
§152 col. 725 A: τήν τομήν τή χειρί συνάψας καί άπαλείψας. Наоборотъ, 
слѣдуетъ возстановить Форму άπαλεΐψαι Symeon. Metaphr. vit. s. Tlieo- 
dorae Alexandr. (PG. 115) c. 6 col. 673 A: θεραπείαν μηχανωμένη τού 
προς σέ σφάλματος καί δάκρυσιν εκείνο πολλοϊς άπαλεΐψαι (напечатано: άνα- 
λεΐψαι) σπουδάζουσα. — 16 , 16 άποτρόπαιον] Какъ существительное это 
слово употреблено 20, 17; вѣроятно, такъ же и здѣсь и 21, 2 и Symeon. 
Metaphr. vit. s. Symeon. Styl. (PG. 114) c. 6 § 29 col. 360 A: ό δε άνε- 
λέγετο - - τόν σκώληκα (червя, выпавшаго у столпника изъ язвы) καί τιμίως 
ένεκολπούτο οφθαλμοΐς τε καί στόματι καί ώσί καί τών άλλων έκάστω μέλει 
cia δή παθών άπάντων άποτρόπαιον έπετίθει. — 16 , 18 — 30 . Ср. прим. 
Δ 48,13. — 16,21 ήσχαλλον ήθύμουν ήδολέσχουν] Послѣднее слово 
употреблено въ смыслѣ ήδημόνουν. Источникомъ такого употребленія но- 
