1 68 
11. НИКИТИНЪ, 
κατεγέλ ασεν - - ; Τίς τάξιν ούτως έστείλατο χείλεσιν; с. 1 1 col. 801 C: 
Μάλλον δε, τίς ούτω ναόν εαυτόν τω θεψ ζώντα παρέστησεν; Τίς δέ τοσουτον 
έδόξασεν ίερέας - - ; C. 12: Καί ο τούτου μεΐζόν έστι, τίς ούτως έδεξιουτο 
τή αίδοΐ - - ; Id. or. fun. in patrcm (ibid.) c. 9 col. 99 6 A: Τίς μεν έλαθεν 
εκείνην ευχής ή καιρός ή τόπος; - - Μάλλον δέ τίς ούτως εχειν όμοΰ τω 
αίτεΐν τό αίτούμενον ήλπισεν; Τίς δέ ιερέων ούτως ήδέσθη χεΐρα καί πρό- 
σωπον - г ; с. 22 col. 1012 Λ: Τίς δ’ ούτως άρρεπεϊ γνώμη - - ή δίκην 
έκρινεν ή κακίαν έμίσησεν - - ; Τίς μέν ούτω συγγνώρ,ων τόΐς άμαρτάνουσιν - - ; 
Id. in 1. Basilii Μ. (PG. 36) c. 23 col. 525 C: Τίς μέν ούτω πολιός ήν τήν 
σύνεσιν καί πρό της πολιάς; - -Τίς δέ ούτως αιδέσιμος ή παλαιοΐς ή νέοις-- ; 
Theodor, ν. s. Theodosii ρ. 47, 23 — 48, 7 Usen.: τίς γάρ ούτω --ή τίς 
ούτω - - ; τίς ούτω - - ; τίς ούτως - - ; τίς δέ ούτως - - ; — 26 , 20 μειρακιώδη - 
άλματα] Cp. Theosterict. ν. s. Nicetae Conf. (Act. SS. Apr. 1) c. 5 
ρ. XIX: τίς γάρ τούτον είδέν ποτέ έν παιδικοϊς άθύρμασι διατρίβοντα, ώς 
έθος τούτοις έστίν σκιρτάν άλλεσθαι τρέχειν κυλινδεΐσθαι άλαλάζειν. — 
26 , 23 προέδραμεν] разумѣется — αύτών, т. е., поспѣвалъ въ храмъ до 
начала утреннихъ пѣснопѣній. — 26 , 25 — 27 τήν έμφέρειαν - - δόγμασιν] 
т. e., почиталъ иконы. — 26 , 31 СЛ. ώς καί εις πατριαρχικήν τιμήν - - έπί 
καιρού εκλογής ψηφίζεσθαι] Такой καιρός, такой моментъ былъ въ царство- 
ваніе Ѳеофила только однажды, именно по смерти патріарха Антонія I. 
Ея дата все еще остается сомнительной. По крайней мѣрѣ на мой взглядъ 
не одолѣли всѣхъ трудностей вопроса ни г. Андреевъ въ книгѣ «Кон- 
стантинопольскіе патріархи» I 202, ни А. А. Васильевъ «Виз. и Ар.» I, 
нрилож. стр. 140. 148 сл. — 26 , 33 сл. άλλ’ ob γάρ έμελλε ταυτα 
οί'σειν - - Βελίαρ ούδέ] Cp. Greg. Naz. in 1. Athanas. (PG. 35) c. 32 
col. 1120 B: Άλλ’ ob γάρ έμελλε ταυτα οί'σειν ό φθόνος ουδέ τήν 
εκκλησίαν όρων άνέξεσθαι πάλιν έπί τής αυτής δόξης. vit. s. Hypathii 
Gangr. ed. Tlieopli. Ioann. (Μνημ. αγ.) c. 18 p. 264, 8: Αλλ’ ούκ 
έμελλεν ό κοινός δυσμενής ήρεμειν καί ράον φέρειν τόν άναρριπισθέντα 
παρά του δικαίου πόλεμον κατ’ αυτού. Вообще ό μισόκαλος δαίμων чрез- 
вычайно часто исполняетъ эту обязанность: служитъ повѣствователю 
средствомъ перехода отъ одного ряда событій къ другому, особенно — 
отъ радостнаго къ печальному. Ср. , напр., еще ibid. с. 16 р. 261, 21. 
Euseb. hist. eccl. IV 7, 1 ρ. 308, 17 Schwartz. V 21, 2 ρ. 486, 1. Gre- 
gorius Syc. ν. s. Theodori Syc. (Μνημ. αγ.) c. 1 1 p. 370, 1 5. c. 37 p. 395. 
vit. s. Domnicae (ibid.) c. 11 p. 276,16. Callist. v. s. Gregorii Sin. 
c. 24 p. 30, 27 Pomial. — 27 , 2 των - ανακτόρων έξελαύνει] относится, ко- 
нечно, къ тому же событію, которое выше, 25, 35, было обозначено сло- 
вами κελεύει - - έξωθεΐσθαι τής περί αύτάν φατρίας. Но дальше обнаруживается, 
что Каллистъ вовсе не подвергался исключенію изъ царской свиты. Онъ 
