174 
II. НИКИТИНЪ, 
σωτηρία καί άνακλήσει του οικείου πλάσματος. Symeon Metaphr. mart. 
s. Artemii (PG. 115) c. 15 col. 1 177 Λ (= Ioannis monachi s. Artemii 
passio, PG. 96 c. 27 col. 1276 C): της ένανθρωπήσεως αύτου ή αιτία επί 
σωτηρία καί άνακλήσει τής των ανθρώπων έκπτώσεως γέγονεν. c. 18 
col. 1180 C: κάκεϊνα του έμου Χρίστου έπί σωτηρία καί άνακλήσει του 
των ανθρώπων γένους τά τερατουργήματα, supplem. ad acta s. Lucae 
iun. (An. Boll. XIII) c. 47 p. 100, 36: Ή δέ νόσος - - ούδεμίαν ελπίδα τής 
άνακλήσεως έχουσα. mart. s. Yincentii (PG. 114) c. 15 col. 749 AB: 
αγγελική τις παρεγένετο κατάστασις θεραπεύουσα καί άνακτωμένη έκ των 
πόνων τόν αθλητήν - - Καί αυτός δέ - - ήδη τό σώμα ανακτηθείς - - έπιφωνεΐν 
ήρξατο ό άγιος’ - - είσέλθετε, καί τή άγγελική θεραπεία τε καί άνακλήσει 
(ανακτήσει?) τήν ένδοξον παραμυθίαν του δούλου του θεού θεάσασθε. — 
29, 9 τής έαυτου καθοσιώσεως] «отъ своего благочестія»? т. е., удаляетъ 
отъ своего благочестиваго сообщества? Сродное, по только изъ языческаго 
воззрѣнія вытекающее употребленіе слова представляетъ mart. Асасіі 
(PG. 115) с. 3 col. 220 С: Άναγνωσθήτω πρότερον τά γραφέντα τή έμή 
καθοσιώσει παρά του κυρίου μου καί έναρέτου Φήρμου του ταξιάρχου. 
Cm. Reiskii ad Constant. Porph. de cerim. [419, 2] comm. p. 435. — 
29, 10 τής μανίας επώνυμοι] Этотъ полемическій каламбуръ, сопоставленіе 
Μάνης съ μανία, издавна былъ въ большомъ ходу. Къ примѣрамъ, которые 
собралъ Chr. Wolf not. 97 ad Phot іі contra Manich. 1. I c. 12 (PG. 102 
col. 38), можемъ прибавить еще Cyrill. Hieros. catecli. (PG. 33) VI 
§ 24 col. 580 B. Georg. Pisid. Hexaem. 1379. 1426 Herch. — 
29, 13 сл. έγκισσήσαντες - - κατά του δικαίου τόν δολιόγνωμον πόνον 
άπέτεκον - - τήν τής προδοσίας ανομίαν] Совершенно напрасно я пред- 
ложилъ догадку τόκον. Вполнѣ удовлетворительно было бы φθόνον. 
Cp. Method. ар. Phot. Biblioth. p. 293 ь , 16: φθόνον έγκισσήσας καθ’ 
ήμών. Но возможно, что агіограФЪ употребилъ слово πόνον, хотя оно 
и не совсѣмъ кстати для его контекста, подъ вліяніемъ библейскихъ 
реминисценцій. Онъ имѣлъ въ виду или Esa. 59, 4: κύουσιν πόνον 
καί τίκτουσιν άνομίαν, или Psalm. 7, 15: ώδίνησεν άδικίαν, συνελάβε 
πόνον καί έτεκεν άνομίαν. Второй текстъ очень часто примѣняется. 
Подобно нашему писателю простой глаголъ τίκτειν замѣнили сложнымъ 
Symeon Metaphr. mart. s. Guriae (PG. 116) c. 21 col. 153 A: 
πόνον τε συνελάμβανε καί άνομίαν άπέτικτε и Thedor. Stud. (Νον. 
Patr. bibl. VIII 1) epist. 166 p. 145: ôv έκ μακρου χρόνου ώδινον πόθον, 
νυν άποτεκών (напечатано: άποτεκνών), εικότως ευχαριστώ τω θεω. — 
29, 14 СЛ. έν μια τή - - συμβολή] έν μια των - - συμβολών? — 
29, 16 сл. τοΐς - - Μανιχαίοις, οϊ τά Χριστιανών - - όρια - - άπολιπόντες - 
ύποσπόνδους εαυτούς πεποιήκασι τοϊς έκ τής Άγαρ - έθνεσιν] Cp. Photius 
